1.سموئيل 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹ڪرياٿ-يعاريم جا ماڻهو اچي، اسان جي پيءُ جو صندوق کڻي ٽڪريءَ تي ابيناداب جي گهر ۾ آندائون، ۽ سندس پٽ العزار کي اسان جي پيءُ جي صندوق جي نگهباني لاءِ مخصوص ڪيائون. ²جنهن ڏينهن کان صندوق ڪرياٿ-يعاريم ۾ رکيو ويو، تنهن ڏينهن کان گهڻو وقت، يعني ويهه سال گذري ويا، ۽ اسرائيل جو سڄو گهراڻو ماتم ڪندو رهيو ۽ اسان جي پيءُ کي ڳولهيندو رهيو. ³پوءِ سموئيل اسرائيل جي سڀني گهراڻي کي چيو تہ ”جيڪڏهن اوهين پنهنجي سڄي دل سان اسان جي پيءُ ڏانهن موٽي رهيا آهيو، تہ پرڏيهي معبودن ۽ عستارات کي پنهنجي وچ مان ڪڍي ڇڏيو، پنهنجون دليون اسان جي پيءُ تي لڳايو ۽ رڳو هن جي خدمت ڪريو، تڏهن هو اوهان کي فلستين جي هٿان ڇڏائيندو.“ ⁴تنهنڪري اسرائيل جي ماڻهن بعلن ۽ عستارات کي ڪڍي ڇڏيو ۽ رڳو اسان جي پيءُ جي خدمت ڪيائون. ⁵پوءِ سموئيل چيو تہ ”سڄي اسرائيل کي مصفاه ۾ گڏ ڪريو، تہ آءٌ اوهان لاءِ اسان جي پيءُ کان دعا گهران.“ ⁶اهي مصفاه ۾ گڏ ٿيا، پاڻي ڀري اسان جي پيءُ اڳيان وهائي ڇڏيائون، انهيءَ ڏينهن روزو رکيائون ۽ اقرار ڪيائون تہ ”اسان اسان جي پيءُ جي خلاف گناهه ڪيو آهي.“ سموئيل مصفاه ۾ اسرائيل جو انصاف ڪيو. ^a a v6 خدا اڳيان پاڻي وهائڻ دعا، ماتم ۽ پاڻ کي عاجز ڪرڻ جو رسمي عمل هو.

⁷فلستين ٻڌو تہ بني اسرائيل مصفاه ۾ گڏ ٿيا آهن، تڏهن فلستين جا حاڪم اسرائيل تي چڙهائي ڪري آيا. بني اسرائيل اهو ٻڌي فلستين کان ڊڄي ويا. ⁸بني اسرائيل سموئيل کي چيو تہ ”اسان لاءِ اسان جي پيءُ کي فرياد ڪرڻ بند نہ ڪج، جيئن هو اسان کي فلستين جي هٿان بچائي.“ ⁹سموئيل کير پيئندڙ رڍ جو هڪ ٻچو کڻي اسان جي پيءُ لاءِ پوري ساڙڻ واري قرباني طور پيش ڪيائين. سموئيل اسرائيل لاءِ اسان جي پيءُ کي فرياد ڪئي، ۽ اسان جي پيءُ وراڻيائينس. ¹⁰جڏهن سموئيل ساڙڻ واري قرباني پيش ڪري رهيو هو، تڏهن فلستين اسرائيل تي حملو ڪرڻ لاءِ ويجها آيا. پر انهيءَ ڏينهن اسان جي پيءُ فلستين تي وڏي آواز سان گجگوڙ ڪئي، کين افراتفري ۾ وجهي ڇڏيائين، ۽ اهي اسرائيل جي اڳيان شڪست کائي ويا. ¹¹اسرائيل جا ماڻهو مصفاه مان نڪري، فلستين جو پيڇو ڪيائون ۽ بيت-ڪار جي هيٺ تائين کين ماريائون.

¹²پوءِ سموئيل هڪ پٿر کڻي، مصفاه ۽ شين جي وچ ۾ بيهاري، ان جو نالو ابن-عزر رکيائين ۽ چيائين تہ ”هن وقت تائين اسان جي پيءُ اسان جي مدد ڪئي آهي.“ ^b b v12 ابن-عزر جو مطلب ”مدد جو پٿر“ آهي — سموئيل اهو انهيءَ لاءِ بيهاريو تہ ياد رهي تہ اسان جي پيءُ کين ڪيتري پري تائين کنيو هو. ¹³اهڙيءَ طرح فلستين دٻجي ويا ۽ وري اسرائيل جي سرحد ۾ نہ آيا؛ سموئيل جي سڄي حياتيءَ ۾ اسان جي پيءُ جو هٿ فلستين جي خلاف رهيو. ¹⁴جيڪي شهر فلستين اسرائيل کان کسي ورتا هئا، سي عقرون کان جات تائين وري اسرائيل کي مليا، ۽ اسرائيل پنهنجو علائقو فلستين جي هٿان واپس ورتو. اموري ماڻهن سان بہ اسرائيل جو صلح هو.

¹⁵سموئيل پنهنجي حياتيءَ جا سڀ ڏينهن اسرائيل جو انصاف ڪندو رهيو. ¹⁶هو هر سال بيت-ايل، جلجال ۽ مصفاه جو دورو ڪندو هو ۽ انهن سڀني هنڌن تي اسرائيل جو انصاف ڪندو هو. ¹⁷پوءِ رامه ۾ سندس گهر هو، تنهنڪري اتي موٽي آيو ۽ اتي اسرائيل جو انصاف ڪيائين. اتي هن اسان جي پيءُ لاءِ قربانگاهه ٺاهي.