اول سموئیل 7

7 ¹مردانِ قَریه‌یَعاریم آمدند و صندوقِ عهدِ پدر ما را برداشتند و آن را به خانهٔ اَبیناداب بر آن تپه بردند، و پسرش اِلعازار را وقف کردند تا از صندوقِ عهدِ پدر ما نگهبانی کند. ²از روزی که صندوقِ عهد در قَریه‌یَعاریم قرار گرفت، زمانی دراز گذشت—بیست سال—و تمامیِ خاندانِ اسرائیل ماتم گرفتند و پدر ما را جُستند. ³آنگاه سموئیل به تمامیِ خاندانِ اسرائیل گفت: «اگر با تمامِ دل به سوی پدر ما بازمی‌گردید، خدایانِ بیگانه و عَشتاروت را از میانِ خود دور کنید، و دل‌های خود را به پدر ما بسپارید و تنها او را عبادت کنید—و او شما را از دستِ فلسطینیان رهایی خواهد بخشید.» ⁴پس قومِ اسرائیل بَعل‌ها و عَشتاروت را دور کردند و تنها پدر ما را عبادت نمودند. ⁵آنگاه سموئیل گفت: «تمامیِ اسرائیل را در مِصفَه گرد آورید تا برای شما نزدِ پدر ما دعا کنم.» ⁶پس در مِصفَه گرد آمدند و آب کشیدند و آن را به حضورِ پدر ما ریختند و در آن روز روزه گرفتند و اعتراف کرده گفتند: «به پدر ما گناه کرده‌ایم.» و سموئیل در مِصفَه بر اسرائیل داوری کرد. ^a a v6 ریختنِ آب به حضورِ خدا عملی آیینی بود برای دعا، ماتم، و فروتن ساختنِ خویش.

⁷فلسطینیان شنیدند که اسرائیلیان در مِصفَه گرد آمده‌اند، و سردارانِ فلسطینی برای جنگ با اسرائیل برآمدند. چون اسرائیلیان این را شنیدند، از فلسطینیان ترسیدند. ⁸اسرائیلیان به سموئیل گفتند: «از فریاد برآوردن به درگاهِ پدر ما برای ما بازمَایست، تا ما را از دستِ فلسطینیان نجات دهد.» ⁹پس سموئیل بره‌ای شیرخواره گرفت و آن را همچون قربانیِ سوختنیِ کامل به پدر ما تقدیم کرد. و سموئیل برای اسرائیل نزدِ پدر ما فریاد برآورد، و پدر ما او را اجابت فرمود. ¹⁰و چون سموئیل قربانیِ سوختنی را تقدیم می‌کرد، فلسطینیان برای حمله به اسرائیل پیش آمدند. اما در آن روز پدر ما با صدایی مهیب بر فلسطینیان رعد فرو فرستاد و آنان را به هراس افکند، و در برابرِ اسرائیل شکست خوردند. ¹¹و مردانِ اسرائیل از مِصفَه بیرون آمدند و فلسطینیان را تعقیب کرده، ایشان را تا پایینِ بیت‌کار کشتند.

¹²آنگاه سموئیل سنگی گرفت و آن را در میانِ مِصفَه و شِن برپا داشت و آن را اِبِن‌عَزَر نامید و گفت: «تا به حال پدر ما ما را یاری کرده است.» ^b b v12 اِبِن‌عَزَر یعنی «سنگِ یاری»—سموئیل آن را برپا داشت تا به یاد آورَد که پدر ما تا کجا ایشان را در آغوش کشیده و رسانده بود. ¹³پس فلسطینیان مغلوب شدند و دیگر به قلمروِ اسرائیل تجاوز نکردند؛ و دستِ پدر ما در تمامِ ایامِ زندگیِ سموئیل بر ضدِّ فلسطینیان بود. ¹⁴و اسرائیل شهرهایی را که فلسطینیان گرفته بودند، از عِقرون تا جَت، بازپس گرفت، و قلمروِ خود را از دستِ فلسطینیان بازستاند. و اسرائیل با اَموریان نیز صلح داشت.

¹⁵و سموئیل تمامِ ایامِ عمرِ خود بر اسرائیل داوری کرد. ¹⁶او سال به سال می‌رفت و بیت‌ئیل و جِلجال و مِصفَه را دور می‌زد و در همهٔ این مکان‌ها بر اسرائیل داوری می‌کرد. ¹⁷سپس به رامَه، خانهٔ خود، بازمی‌گشت و در آنجا بر اسرائیل داوری می‌کرد. و در آنجا مذبحی برای پدر ما بنا کرد.