Ojciec wybawia skruszony Izrael
Po dwudziestu latach Samuel każe Izraelowi usunąć obcych bogów i zrobić to szczerze. Zbierają się w Mispie, poszczą i wyznają grzechy, a gdy Filistyni atakują, nasz Ojciec grzmi przeciwko nim. Samuel stawia kamień nazwany Ebenezer: aż dotąd pomagał nam nasz Ojciec.
7 1Przyszli mężowie z Kiriat-Jearim, zabrali skrzynię naszego Ojca, zanieśli ją do domu Abinadaba na wzgórzu i poświęcili jego syna Eleazara, aby strzegł skrzyni naszego Ojca. 2Od dnia, gdy skrzynia spoczęła w Kiriat-Jearim, upłynęło wiele czasu — dwadzieścia lat — a cały dom Izraela lamentował i szukał naszego Ojca. 3Wtedy Samuel przemówił do całego domu Izraela: „Jeśli całym sercem nawracacie się do naszego Ojca, usuńcie spośród siebie obcych bogów i Asztarty, skierujcie swoje serca ku naszemu Ojcu i służcie tylko jemu — a wybawi was z ręki Filistynów.” 4Usunęli więc Izraelici Baalów i Asztarty i służyli tylko naszemu Ojcu. 5Potem Samuel powiedział: „Zgromadźcie całego Izraela w Mispie, a ja będę się modlił za was do naszego Ojca.” 6Zgromadzili się w Mispie, naczerpali wody, wylali ją przed naszym Ojcem, pościli tego dnia i wyznali: „Zgrzeszyliśmy przeciwko naszemu Ojcu.” Samuel sądził Izraela w Mispie. a a v6 Wylanie wody przed Bogiem było obrzędowym aktem modlitwy, żałoby i ukorzenia się.
7Filistyni usłyszeli, że Izraelici zgromadzili się w Mispie, i władcy filistyńscy wyruszyli przeciwko Izraelowi. Gdy Izraelici to usłyszeli, zlękli się Filistynów. 8Izraelici powiedzieli do Samuela: „Nie przestawaj wołać za nami do naszego Ojca, aby wybawił nas z ręki Filistynów.” 9Samuel wziął jedno jagnię ssące i złożył je naszemu Ojcu jako całopalną ofiarę. Samuel wołał do naszego Ojca za Izraela, a nasz Ojciec mu odpowiedział. 10Gdy Samuel składał ofiarę całopalną, Filistyni zbliżyli się, aby zaatakować Izraela. Ale tego dnia nasz Ojciec zagrzmiał potężnym głosem przeciwko Filistynom, wprawił ich w popłoch i zostali pokonani przed Izraelem. 11Mężowie Izraela wyruszyli z Mispy, ścigali Filistynów i bili ich aż poniżej Bet-Kar.
12Wtedy Samuel wziął kamień, ustawił go między Mispą a Szen i nazwał go Eben-Ezer, mówiąc: „Aż dotąd pomagał nam nasz Ojciec.” b b v12 Eben-Ezer znaczy „kamień pomocy” — Samuel ustawił go na pamiątkę tego, jak daleko doprowadził ich nasz Ojciec. 13Tak zostali Filistyni ujarzmieni i nie wkroczyli już więcej na terytorium Izraela; ręka naszego Ojca była przeciwko Filistynom przez wszystkie dni życia Samuela. 14Izrael odzyskał miasta, które zabrali Filistyni, od Ekronu aż po Gat, i odebrał swoje terytorium z rąk filistyńskich. Izrael miał też pokój z Amorytami.
15Samuel sądził Izraela przez wszystkie dni swojego życia. 16Co roku wyruszał, obchodząc Betel, Gilgal i Mispę, i sądził Izraela we wszystkich tych miejscach. 17Potem wracał do Ramy, swojego domu, i tam sądził Izraela. Tam też zbudował ołtarz naszemu Ojcu.