1 Księga Królewska 9

9 ¹Gdy Salomon ukończył budowę domu naszego Ojca, pałacu królewskiego i wszystkiego, co pragnął uczynić, ²nasz Ojciec ukazał mu się po raz drugi, tak jak ukazał mu się w Gibeonie.

³A nasz Ojciec powiedział do niego: „Wysłuchałem twojej modlitwy i twojej prośby, którą zaniosłeś przede mnie. Poświęciłem ten dom, który zbudowałeś, aby na wieki umieścić tam moje imię; moje oczy i moje serce będą tam zawsze. ⁴Ty zaś — jeśli będziesz chodził przede mną, tak jak chodził twój ojciec Dawid, w szczerości serca i w prawości, czyniąc wszystko, co ci nakazałem, i przestrzegając moich ustaw i praw, ⁵utwierdzę twój królewski tron nad Izraelem na wieki, jak obiecałem Dawidowi, twojemu ojcu: «Nigdy nie zabraknie ci męża na tronie Izraela.»

⁶„Ale jeśli ty albo twoje dzieci odwrócicie się ode mnie i nie będziecie przestrzegać przykazań i ustaw, które wam dałem, i pójdziecie służyć innym bogom, i będziecie im oddawać pokłon, ⁷wytnę Izraela z ziemi, którą im dałem, i odrzucę sprzed mojego oblicza tę świątynię, którą poświęciłem mojemu imieniu; a Izrael stanie się przysłowiem i pośmiewiskiem wśród wszystkich ludów. ⁸Ten dom obróci się w gruzy; każdy, kto będzie przechodził obok, zdumieje się i zagwiżdże, pytając: «Dlaczego Pan tak uczynił tej ziemi i temu domowi?» ⁹I odpowiedzą: «Dlatego że opuścili Pana, swojego Boga, który wyprowadził ich przodków z ziemi egipskiej, a chwycili się innych bogów, oddawali im pokłon i służyli im — dlatego Pan sprowadził na nich całe to nieszczęście.»”

Miasta, roboty i okręty Salomona

¹⁰Po upływie dwudziestu lat Salomon zbudował oba domy — dom naszego Ojca i pałac królewski. ¹¹Chiram, król Tyru, dostarczył Salomonowi drewna cedrowego i cyprysowego oraz złota, ile tylko chciał; a król Salomon dał Chiramowi dwadzieścia miast w Galilei. ¹²Chiram przybył z Tyru, aby obejrzeć miasta, które dał mu Salomon, ale nie spodobały mu się. ¹³I zapytał: „Cóż to za miasta mi dałeś, bracie mój?” Dlatego nazwał je ziemią Kabul, i tak nazywa się ona po dziś dzień. ^a a v13 Kabul brzmi podobnie do hebrajskiego wyrażenia oznaczającego „jak nic” lub „bezwartościowy” — dosadna ocena tych miast wydana przez Chirama. ¹⁴A Chiram posłał królowi około czterech ton złota.

¹⁵Oto rozliczenie robót przymusowych, do których król Salomon powołał ludzi, aby zbudować dom naszego Ojca, swój pałac, Millo, mur Jerozolimy, Chasor, Megiddo i Gezer. ¹⁶Faraon, król Egiptu, wyruszył, zdobył Gezer, spalił je, wybił jego kananejskich mieszkańców i dał je w posagu swojej córce, żonie Salomona. ¹⁷Salomon więc odbudował Gezer, dolne Bet-Choron, ¹⁸Baalat i Tamar na pustyni, w obrębie kraju, ¹⁹oraz wszystkie miasta na składy, które należały do Salomona, miasta dla jego rydwanów i jezdnych, i wszystko, co pragnął zbudować w Jerozolimie, w Libanie i w całym kraju, nad którym panował. ²⁰Wszystkich zaś, którzy pozostali z Amorytów, Chetytów, Peryzzytów, Chiwwitów i Jebuzytów, a którzy nie byli Izraelitami, ²¹ich potomków, którzy pozostali po nich w kraju, a których Izraelici nie zdołali wytępić, Salomon powołał do robót przymusowych, i tak jest po dziś dzień. ²²Ale z Izraelitów Salomon nie uczynił nikogo niewolnikiem; oni bowiem byli jego wojownikami, sługami, dostojnikami, dowódcami, setnikami oraz dowódcami jego rydwanów i jezdnych. ²³A oto przełożeni nadzorców nad pracami Salomona: pięciuset pięćdziesięciu, którzy kierowali ludźmi wykonującymi pracę.

²⁴Gdy córka faraona przeniosła się z Miasta Dawida do domu, który jej zbudował Salomon, wtedy zbudował Millo.

²⁵Trzy razy w roku Salomon składał ofiary całopalne i ofiary pojednania na ołtarzu, który zbudował dla naszego Ojca, spalając przed nim kadzidło wraz z ofiarami. I tak dokończył budowę domu.

²⁶Król Salomon zbudował też okręty w Esjon-Geber, które leży obok Elot nad brzegiem Morza Czerwonego, w ziemi edomskiej. ²⁷A Chiram posłał na tych okrętach swoje sługi, żeglarzy znających morze, razem ze sługami Salomona. ²⁸Dopłynęli do Ofiru, wzięli stamtąd około szesnastu ton złota i dostarczyli je królowi Salomonowi.