Zimanên Mîna Şûran Tûjkirî
Ji serokê sazbendan re. Zebûra Dawid.
Çek li vir axaftin e — zimanên mîna şûran tûjkirî, gotinên tal ên ku ji kemînê li yekî bêqisûr têne avêtin, ji aliyê fenbazên ku piştrast in tu kes nikare plan bibîne. Tîrek ji Bavê me bersivê dide wê, û zimanên wan bi xwe wan dixin erdê.
64 1Ya Bavê min, di nalîna min de dengê min bibihîze; jiyana min ji tirsa dijmin biparêze. 2Min ji fêlên veşartî yên xeraban veşêre, ji elaleta bi hengame ya kesên ku xerabiyê dikin. 3Zimanên xwe mîna şûran tûj dikin; gotinên xwe yên tal mîna tîran dirêj dikin, 4da ku ji kemînê tîran li yê bêqusûr biavêjin; ji nişka ve û bê tirs tîran lê diavêjin. 5Bi armanca xwe ya xerab ve girêdayî dimînin; behsa veşartina xefikan dikin û dibêjin: “Kî wê wan bibîne?”
6Neheqiyê dihûnin û dibêjin: “Me planeke baş hatî amadekirin bêkêmasî kiriye.” Ramanên hundirîn û dilê mirov kûr in. 7Lê Bavê me wê tîrekê li wan biavêje; ewê ji nişka ve birîndar bibin. 8Ew têne terpilandin; zimanên wan bi xwe li dijî wan dizivirin; hemû yên ku wan dibînin wê serê xwe bihejînin.
9Paşê wê her kes bitirse; wê karê Bavê me ragihînin û li ser tiştê ku wî kiriye bifikirin. 10Bila yên rast bi Bavê me şa bibin û penaha xwe di wî de bibînin; bila hemû yên dilrast bi şahî biqîrin!