Mga Dila nga Ginbaid Subong sang mga Espada
Sa punoan sang mga manug-amba. Ang salmo ni David.
Ang hinganiban diri amo ang hambal — mga dila nga ginbairan subong sang espada, mapait nga mga pulong nga ginpana gikan sa natago nga lugar sa isa nga wala sing sala, sang mga manugplano nga sigurado nga wala sing makakita sang plano. Isa ka pana gikan sa aton Amay ang nagasabat sini, kag ang ila kaugalingon nga mga dila ang nagpukan sa ila.
64 1Pamatii ang akon tingug, Amay, sa akon pagpanalambiton; bantayi ang akon kabuhi gikan sa kahadlok sa kaaway. 2Tagui ako gikan sa tago nga pagpahito sang mga malauton, gikan sa magahud nga kadam-an sang mga nagahimo sing kalautan. 3Ginabaid nila ang ila mga dila subong sang mga espada; ginatumod nila ang ila mapait nga mga pulong subong sang mga baslay, 4agud panaon gikan sa palanaguan ang mga walay kasawayan; ginapana nila sia sa hinali kag nga walay kahadlok. 5Ginahuptan nila sing hugot ang ila malaut nga katuyoan; nagahambal sila nahanungud sa pagtago sing mga siod kag nagasiling, “Sin-o ang makakita sa ila?”
6Nagapahito sila sing kalainan kag nagasiling, “Nahingpit namon ang isa ka maayo nga pinamensar nga plano.” Ang nasulod nga mga panghunahuna kag tagiposoon sang tawo madalum. 7Apang panaon sila sang aton Amay sing baslay; sa hinali masamaran sila. 8Ginapasandad sila; ang ila kaugalingon nga mga dila nagabatok sa ila; ang tanan nga makakita sa ila magalungolungo sang ila ulo.
9Niyan ang tanan magakahadlok; igabantala nila ang binuhatan sang aton Amay kag pamalandongan ang iya ginhimo. 10Magkalipay kunta ang mga matarung sa aton Amay kag magpangayo sing dalangpan sa iya; magsinggit kunta sa kalipay ang tanan nga tadlong sing tagiposoon!
