Welatê Baskên Vizevizî
Qasid bi keştiya qamîşî ji miletekî dûr û bitirs dibezin, lê Bavê me dibêje ewê bi tenê bêdeng bisekine û binêre, mîna germa di ronahiya rojê de, heta kêliya berî dirûnê — paşê şivikan jê bike. Piştre ew gelê wisa bi xwe diyariyan tîne Çiyayê Siyonê.
Bavê me di ayetê de dipeyive 4
18 1Ax, welatê baskên vizevizî, li wî aliyê çemên Kûşê, 2yê ku bi riya deryayê qasidan dişîne, di nav avan re bi keştiyên qamîşî. Herin, ey qasidên bilez, bal miletekî dirêjbejn û bedenpak, bal gelekî ku ji nêz û dûr jê tê tirsîn, miletekî hêzdar û pêlçêker, yê ku çem welatê wî parçe dikin. 3Hey hûn hemû rûniştevanên dinyayê, hûn ên ku li ser erdê dijîn: gava al li çiyan tê bilindkirin, binêrin! Gava bîrî lê tê xistin, guhdarî bikin!
4Çimkî Bavê me wiha ji min re got: Ezê bêdeng bisekinim û ji cihê xwe yê rûniştinê lê binêrim, mîna germa zelal di ronahiya rojê de, mîna ewrekî xunavê di germa dirûnê de.
5Çimkî berî dirûnê, gava kulîlk diçin û çîçek dibe tiriyekî gihayî, Bavê me wê bi kêrên pirînê şivikan jê bike, û şaxên belavbûyî wê rake û bibire. 6Ew hemû wê ji teyrên nêçîrê yên çiyan re û ji heywanên erdê re bên hiştin. Teyrên nêçîrê wê havînê li ser wan derbas bikin, û hemû heywanên erdê wê zivistanê li ser wan derbas bikin. 7Wê demê wê diyarî bên anîn ji Bavê artêşên ezmanan re, ji gelekî dirêjbejn û bedenpak, ji gelekî ku ji nêz û dûr jê tê tirsîn, miletekî hêzdar û pêlçêker, yê ku çem welatê wî parçe dikin—bal cihê navê Bavê artêşên ezmanan, Çiyayê Siyonê.
