Φύλαξέ με
Χρυσός ψαλμός του Δαβίδ.
Ο Δαβίδ δεν έχει κανένα αγαθό πέρα από τον Πατέρα του και αρνείται να προσφέρει τις σπονδές άλλων θεών. Ονομάζει τα όρια του κλήρου του ευχάριστα και την κληρονομιά του ωραία, και εμπιστεύεται ότι δεν θα εγκαταλειφθεί στον τάφο. Ο δρόμος της ζωής καταλήγει σε χαρά που διαρκεί.
16 1Φύλαξέ με, Πατέρα μου, γιατί σ’ εσένα βρίσκω καταφύγιο.
2Λέω στον Πατέρα μου: Εσύ είσαι ο Κυρίαρχος Πατέρας μου· χωρίς εσένα, δεν έχω τίποτε καλό. 3Όσο για τους αγίους που είναι στη γη, αυτοί είναι οι ευγενείς στους οποίους βρίσκω όλη τη χαρά μου. 4Οι πόνοι εκείνων που τρέχουν πίσω από άλλον θεό θα πολλαπλασιαστούν· δεν θα χύσω τις σπονδές τους από αίμα, ούτε θα πάρω στα χείλη μου τα ονόματά τους.
5Ο Πατέρας μου είναι η μερίδα που διάλεξα και το ποτήρι μου· εσύ κρατάς ασφαλή τον κλήρο μου. 6Τα όρια έπεσαν για μένα σε ευχάριστους τόπους· αλήθεια, έχω μια όμορφη κληρονομιά.
7Θα ευλογήσω τον Πατέρα μου, που με συμβουλεύει· ακόμα και τη νύχτα η καρδιά μου με διδάσκει. 8Έχω πάντοτε τον Πατέρα μου μπροστά μου· επειδή είναι στα δεξιά μου, δεν θα κλονιστώ.
9Γι’ αυτό η καρδιά μου χαίρεται κι όλη μου η ύπαρξη αγάλλεται· ακόμη και το σώμα μου θα αναπαυθεί με ασφάλεια. 10Γιατί δεν θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον τάφο, ούτε θα αφήσεις τον όσιό σου να δει τη φθορά. a a v10 Ο Πέτρος την ημέρα της Πεντηκοστής (Πράξεις 2,25-28) και ο Παύλος (Πράξεις 13,35) εφάρμοσαν αυτά τα λόγια στον Ιησού — η εμπιστοσύνη του Δαβίδ στον Πατέρα μας έγινε η ανάσταση του Υιού από τον θάνατο, καθώς το σώμα του δεν είδε ποτέ φθορά. 11Μου δείχνεις το μονοπάτι της ζωής· στην παρουσία σου υπάρχει πληρότητα χαράς, στα δεξιά σου υπάρχουν απολαύσεις για πάντα.
