Strzeż mnie
Złoty psalm Dawida.
Dawid nie ma nic dobrego poza swoim Ojcem i nie chce wylewać ofiar dla innych bogów. Nazywa swoje granice miłymi, a swoje dziedzictwo pięknym, i ufa, że nie zostanie wydany grobowi. Ścieżka życia prowadzi do trwałej radości.
16 1Strzeż mnie, mój Ojcze, bo w tobie szukam schronienia.
2Mówię do mojego Ojca: Ty jesteś moim Ojcem, moim Władcą; poza tobą nie mam nic dobrego. 3Co do świętych w tej ziemi, to oni są dostojnymi, w których mam całe swoje upodobanie. 4Pomnożą się boleści tych, którzy biegną za innym bogiem; nie wyleję ich ofiar płynnych z krwi ani nie wezmę ich imion na moje usta.
5Mój Ojciec jest moim wybranym działem i moim kielichem; ty strzeżesz mojego losu. 6Sznury miernicze przypadły mi w uroczych miejscach; zaiste, mam piękne dziedzictwo.
7Będę błogosławił mojego Ojca, który mi radzi; nawet w nocy poucza mnie moje serce. 8Mam mojego Ojca zawsze przed sobą; ponieważ jest po mojej prawicy, nie zachwieję się.
9Dlatego raduje się moje serce i weseli się cała moja istota; także moje ciało będzie spoczywać bezpiecznie. 10Bo nie zostawisz mojej duszy w grobie ani nie pozwolisz, by twój święty oglądał skażenie. a a v10 Piotr w dniu Pięćdziesiątnicy (Dzieje Apostolskie 2:25-28) oraz Paweł (Dzieje Apostolskie 13:35) odnieśli te słowa do Jezusa — ufność Dawida pokładana w naszym Ojcu stała się zmartwychwstaniem Syna, którego ciało nigdy nie oglądało skażenia. 11Ukazujesz mi ścieżkę życia; w twojej obecności jest pełnia radości, po twojej prawicy są rozkosze na wieki.
