என்னைப் பாதுகாத்தருளும்
தாவீதின் ஒரு பொற்சங்கீதம்.
தாவீதுக்குத் தன் பிதாவையன்றி வேறு நன்மை ஒன்றும் இல்லை; அந்நிய தெய்வங்களின் பானபலிகளை ஊற்ற அவன் மறுக்கிறான். தன் எல்லைகள் இன்பமானவை என்றும், தன் சுதந்தரம் அழகானது என்றும் சொல்லி, தான் பாதாளத்தில் கைவிடப்படுவதில்லை என்று நம்புகிறான். ஜீவ பாதை நிலையான சந்தோஷத்தில் முடிகிறது.
16 1என் பிதாவே, என்னைக் காத்தருளும்; ஏனெனில் உம்மிடத்திலே நான் அடைக்கலம் புகுகிறேன்.
2நான் என் பிதாவை நோக்கி: நீரே என் ஆண்டவராகிய பிதா; உம்மைத் தவிர எனக்கு நன்மை ஒன்றுமில்லை என்று சொல்கிறேன். 3தேசத்திலுள்ள பரிசுத்தவான்களைக் குறித்தோ, அவர்களே நான் என் மகிழ்ச்சி முழுவதையும் காணும் மேன்மையானவர்கள். 4வேறு தேவனைப் பின்பற்றி ஓடுகிறவர்களுடைய துயரங்கள் பெருகும்; அவர்களுடைய இரத்தபான பலிகளை நான் வார்க்கமாட்டேன், அவர்களுடைய நாமங்களை என் உதடுகளால் உச்சரிக்கவுமாட்டேன்.
5என் பிதாவே என் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட பங்கும் என் பாத்திரமுமாயிருக்கிறார்; என் பங்கை நீர் பத்திரமாய்க் காக்கிறீர். 6எல்லைக்கோடுகள் எனக்கு இன்பமான இடங்களில் விழுந்தன; மெய்யாகவே எனக்கு ஓர் அழகான சுதந்தரம் உண்டு.
7எனக்கு ஆலோசனை சொல்லுகிற என் பிதாவை நான் ஸ்தோத்திரிப்பேன்; இரவிலும் என் உள்ளம் என்னைப் போதிக்கிறது. 8என் பிதாவை நான் எப்பொழுதும் எனக்கு முன்பாக வைத்திருக்கிறேன்; அவர் என் வலதுபக்கத்தில் இருக்கிறபடியால், நான் அசைக்கப்படமாட்டேன்.
9ஆகையால் என் இருதயம் மகிழ்ச்சியடைகிறது, என் முழு உள்ளமும் களிகூருகிறது; என் சரீரமும் பத்திரமாய்த் தங்கியிருக்கும். 10ஏனெனில் நீர் என் ஆத்துமாவைப் பாதாளத்தில் விட்டுவிடமாட்டீர், உம்முடைய பரிசுத்தவானை அழிவைக் காணவும் ஒட்டமாட்டீர். a a v10 பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பேதுருவும் (அப்போஸ்தலர் 2:25-28), பவுலும் (அப்போஸ்தலர் 13:35) இந்த வார்த்தைகளை இயேசுவுக்குப் பொருத்தினார்கள் — எங்கள் பிதாவின்மேல் தாவீது கொண்டிருந்த நம்பிக்கை, குமாரன் மரணத்திலிருந்து எழுந்ததாகவும், அவருடைய சரீரம் ஒருபோதும் அழிவைக் காணாததாகவும் ஆயிற்று. 11ஜீவமார்க்கத்தை நீர் எனக்குக் காண்பிக்கிறீர்; உம்முடைய சமுகத்தில் பரிபூரண ஆனந்தமும், உம்முடைய வலதுபக்கத்தில் நித்திய இன்பங்களும் உண்டு.
