എന്നെ കാത്തുകൊള്ളണമേ

ദാവീദിന്റെ ഒരു സുവർണഗീതം.

ദാവീദിന് തന്റെ പിതാവിനെ കൂടാതെ ഒരു നന്മയുമില്ല; അന്യദേവന്മാർക്കുള്ള കാഴ്ചകൾ അർപ്പിക്കാൻ അവൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു. തന്റെ അതിരുകൾ മനോഹരമെന്നും തന്റെ അവകാശം സുന്ദരമെന്നും അവൻ പറയുന്നു; താൻ പാതാളത്തിന് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുകയില്ലെന്ന് അവൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ജീവന്റെ പാത നിലനിൽക്കുന്ന സന്തോഷത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു.

അധ്യായം 16.

എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നതിനാൽ എന്നെ കാത്തുകൊള്ളണമേ.

ഞാൻ എന്റെ പിതാവിനോടു പറയുന്നു: അങ്ങ് എന്റെ പരമാധിപനായ പിതാവാകുന്നു; അങ്ങയെ കൂടാതെ എനിക്കു യാതൊരു നന്മയുമില്ല. ദേശത്തുള്ള വിശുദ്ധന്മാരോ, ഞാൻ എന്റെ സർവാനന്ദവും കണ്ടെത്തുന്ന ശ്രേഷ്ഠന്മാർ അവരത്രേ. അന്യദേവനെ പിന്തുടരുന്നവരുടെ ദുഃഖങ്ങൾ വർധിക്കും; അവരുടെ രക്തപാനീയബലികൾ ഞാൻ അർപ്പിക്കുകയില്ല, അവരുടെ പേരുകൾ എന്റെ അധരങ്ങളിൽ ഉച്ചരിക്കുകയുമില്ല.

എന്റെ പിതാവ് എന്റെ അവകാശവിഹിതവും പാനപാത്രവും ആകുന്നു; അങ്ങ് എന്റെ നറുക്ക് ഭദ്രമായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. അതിർവരമ്പുകൾ എനിക്കു രമണീയമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ വീണിരിക്കുന്നു; നിശ്ചയമായും എനിക്കു മനോഹരമായ ഒരു അവകാശം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.

എനിക്ക് ആലോചന നല്കുന്ന എന്റെ പിതാവിനെ ഞാൻ വാഴ്ത്തും; രാത്രിയിലും എന്റെ ഹൃദയം എന്നെ ഉപദേശിക്കുന്നു. ഞാൻ എന്റെ പിതാവിനെ എപ്പോഴും എന്റെ മുമ്പിൽ നിർത്തുന്നു; അവിടുന്ന് എന്റെ വലത്തുഭാഗത്തുള്ളതിനാൽ ഞാൻ കുലുങ്ങുകയില്ല.

അതുകൊണ്ട് എന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷിക്കുന്നു, എന്റെ ഉള്ളം മുഴുവനും ആനന്ദിക്കുന്നു; എന്റെ ശരീരവും നിർഭയമായി വസിക്കും. അങ്ങ് എന്റെ പ്രാണനെ ശവക്കുഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല, അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധനെ ദ്രവത്വം കാണുവാൻ അനുവദിക്കുകയുമില്ല. ^a അങ്ങ് എനിക്കു ജീവന്റെ പാത കാണിച്ചുതരുന്നു; അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ പൂർണതയുണ്ട്, അങ്ങയുടെ വലത്തുഭാഗത്ത് എന്നേക്കുമുള്ള ആനന്ദങ്ങളുണ്ട്.