Salmo 111

111 ¹Alleluya! Dayegon ko ang atong Amahan sa tibuok kong kasingkasing, taliwala sa panon sa mga matarong ug sa katilingban. ²Gamhanan ang mga buhat sa atong Amahan, gitun-an sa tanang nahimuot kanila. ³Kahalangdon ug kabantog ang timaan sa iyang buhat, ug ang iyang pagkamatarong molungtad sa walay kataposan. ⁴Gihimo niya nga mahinumdoman ang iyang mga kahibulongan; maloloy-on ang atong Amahan, puno sa kaluoy ang iyang kasingkasing. ⁵Naghatag siyag pagkaon sa mga nahadlok kaniya; gihinumdoman niya ang iyang kasabotan sa walay kataposan. ⁶Gipakita niya sa iyang katawhan ang gahom sa iyang mga buhat, gihatag kanila ang panulondon sa kanasoran. ⁷Ang mga buhat sa iyang mga kamot kasaligan ug matarong; tanan niyang mga sugo kasaligan. ⁸Gipalig-on kini sa walay kataposan ug sa kahangtoran, gituman nga matinud-anon ug uban sa kaligdong. ⁹Nagpadala siyag kaluwasan sa iyang katawhan; gimando niya ang iyang kasabotan sa walay kataposan. Balaan ug makalilisang ang iyang ngalan. ¹⁰Ang pagkahadlok sa atong Amahan mao ang sinugdanan sa kaalam; ang tanang nagabuhat niini makabaton ug maayong pagsabot. Ang pagdayeg kaniya molungtad sa walay kataposan. ^a a v10 Ang kahadlok dinhi nagpasabot ug matinahurong pagkahingangha ug halawom nga pagtahod, dili kalisang o kahadlok.