Haleluya
Geguritan abjad bab pakaryane Rama kita: pantes dipelajari, sengaja digawe gampang dieling-eling, setya lan adil. Panjenengane maringi pangan marang wong kang ngabekti marang Panjenengane lan netepi prajanjiane ing salawase. Ukara pungkasan ndadekake praktis — wedi-asih iki dadi wiwitaning kawicaksanan.
111 1Haleluya! Aku memuji Rama kita kanthi gumolonging ati, ing antarane para wong jujur lan ing pasamuan. 2Agung pakaryane Rama kita, ditliti dening kabeh wong kang seneng marang pakaryan mau. 3Pakaryane kebak kaendahan lan kaagungan, lan kabenerane lestari ing salawas-lawase. 4Panjenengane wis ndadekake kaelokane supaya tansah dielingi; Rama kita iku loma asih, panggalihe kebak welas asih. 5Panjenengane paring pangan marang wong kang padha wedi-asih marang Panjenengane; prajanjiane tansah dielingi ing salawase. 6Panjenengane wis nedahake kakuwataning pakaryane marang umate, kanthi maringi warisane para bangsa marang wong-wong mau. 7Pakaryaning astane iku setya lan adil; sakehe dhawuhe kena diandelake. 8Iku padha santosa ing salawas-lawase, katindakake kanthi setya lan jujur. 9Panjenengane wis nekakake panebusan marang umate; Panjenengane netepake prajanjiane ing salawase. Asmane suci lan ngedab-edabi. 10Wedi-asih marang Rama kita iku wiwitaning kawicaksanan; sakehe wong kang padha nglakoni iku oleh pangreten kang becik. Pamuji marang Panjenengane lestari ing salawase. a a v10 Tembung ‘wedi’ ing kene ateges rasa ngurmati lan ngajeni kang jero, dudu rasa giris utawa keweden.