Αλληλούια
Ένα αλφαβητικό ποίημα για τα έργα του Πατέρα μας: άξια να μελετηθούν, φτιαγμένα σκόπιμα ώστε να μένουν στη μνήμη, πιστά και δίκαια. Τρέφει όσους τον φοβούνται και τηρεί τη διαθήκη του για πάντα. Ο τελευταίος στίχος το κάνει πρακτικό — αυτός ο φόβος είναι το σημείο όπου αρχίζει η σοφία.
111 1Αλληλούια! Θα δοξάσω τον Πατέρα μας μ' όλη μου την καρδιά, ανάμεσα στους δίκαιους και μέσα στη σύναξη. 2Μεγάλα είναι τα έργα του Πατέρα μας, τα μελετούν όλοι όσοι βρίσκουν σ' αυτά τη χαρά τους. 3Λαμπρότητα και μεγαλείο χαρακτηρίζουν το έργο του, και η δικαιοσύνη του μένει για πάντα. 4Έκανε τα θαύματά του να μένουν στη μνήμη· ο Πατέρας μας είναι γεμάτος χάρη, η καρδιά του γεμάτη ευσπλαχνία. 5Δίνει τροφή σ' αυτούς που τον σέβονται· θυμάται για πάντα τη διαθήκη του. 6Έδειξε στο λαό του τη δύναμη των έργων του, δίνοντάς τους την κληρονομιά των εθνών. 7Τα έργα των χεριών του είναι πιστά και δίκαια· όλες οι εντολές του είναι αξιόπιστες. 8Στηρίζονται στον αιώνα του αιώνα, εκτελούνται με πιστότητα και ακεραιότητα. 9Έστειλε λύτρωση στο λαό του· όρισε τη διαθήκη του για πάντα. Άγιο και φοβερό είναι το όνομά του. 10Ο σεβασμός προς τον Πατέρα μας είναι η αρχή της σοφίας· όσοι τον ασκούν αποκτούν καλή σύνεση. Η αίνεσή του μένει για πάντα. a a v10 Ο φόβος εδώ σημαίνει δέος γεμάτο σεβασμό και βαθιά εκτίμηση, όχι τρόμο ή φρίκη.
