Aleluia
Tononkalo abidia momba ny asan'i Rayntsika: tsara hianarana, natao ho tsy hay hadinoina, mahatoky ary mahitsy. Mamelona izay matahotra Azy Izy ary mitazona ny fanekeny mandrakizay. Ny andalana farany dia manao azy ho azo ampiharina — ity fahatahorana ity no fiandohan'ny fahendrena.
111 1Aleluia! Hidera an’i Raintsika aho amin’ny foko rehetra, eo amin’ny fihaonan’ny mahitsy sy ny fiangonana. 2Lehibe ny asan’i Raintsika, ary hodinihin’izay rehetra mankamamy azy ireo. 3Voninahitra sy fahalehibiazana no mampiavaka ny asany, ary maharitra mandrakizay ny fahamarinany. 4Nataony tsy hohadinoina ny fahagagana nataony; mamindra fo i Raintsika, ary feno fiantrana ny fony. 5Manome hanina ho an’izay matahotra Azy Izy; mahatsiaro ny fanekeny mandrakizay. 6Nasehony ny olony ny herin’ny asany, ka nomeny azy ny lovan’ny firenena. 7Mahatoky sy mahitsy ny asan’ny tanany; azo itokisana ny didiny rehetra. 8Tohanana mandrakizay doria izy ireo, ataony amin’ny fahatokiana sy ny fahitsiana. 9Naniraka fanavotana ho an’ny olony Izy; nanendry ny fanekeny mandrakizay. Masina sy mampahatahotra ny anarany. 10Ny fahatahorana an’i Raintsika no fiandohan’ny fahendrena; manana fahalalana tsara izay rehetra mankatò izany. Maharitra mandrakizay ny fiderana Azy. a a v10 Eto, ny fahatahorana dia midika fanajana lalina sy fanetren-tena, fa tsy tahotra mampihorohoro na fihorohoroana.
