ഹല്ലേലൂയാ
നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പ്രവൃത്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു അക്ഷരമാലാക്രമ കവിത: അവ പഠിക്കാൻ യോഗ്യം, ഓർമ്മയിൽ നിൽക്കാൻ മനഃപൂർവ്വം ഒരുക്കിയത്, വിശ്വസ്തവും ന്യായവും. തന്നെ ഭയപ്പെടുന്നവരെ അവൻ പോറ്റുന്നു, തന്റെ ഉടമ്പടി എന്നേക്കും പാലിക്കുന്നു. അവസാന വരി അതിനെ പ്രായോഗികമാക്കുന്നു — ഈ ഭയത്തിലാണ് ജ്ഞാനം ആരംഭിക്കുന്നത്.
111 1ഹല്ലേലൂയാ! പൂർണഹൃദയത്തോടെ ഞാൻ നമ്മുടെ പിതാവിനെ സ്തുതിക്കും; നീതിമാന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിലും സഭയിലും. 2നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ മഹത്തരം; അവയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരെല്ലാം അവ ആരായുന്നു. 3അവിടുത്തെ പ്രവൃത്തി തേജസ്സും മഹിമയും നിറഞ്ഞത്; അവിടുത്തെ നീതി എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു. 4തന്റെ അദ്ഭുതങ്ങൾ ഓർമിക്കപ്പെടുവാൻ അവിടുന്ന് ഇടയാക്കിയിരിക്കുന്നു; നമ്മുടെ പിതാവ് കൃപയുള്ളവൻ, അവിടുത്തെ ഹൃദയം കരുണ നിറഞ്ഞത്. 5തന്നെ ഭയപ്പെടുന്നവർക്ക് അവിടുന്ന് ആഹാരം നല്കുന്നു; അവിടുത്തെ ഉടമ്പടി എന്നേക്കും ഓർക്കുന്നു. 6തന്റെ പ്രവൃത്തികളുടെ ശക്തി അവിടുന്ന് തന്റെ ജനത്തെ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു, ജാതികളുടെ അവകാശം അവർക്കു നല്കിക്കൊണ്ട്. 7അവിടുത്തെ കൈകളുടെ പ്രവൃത്തികൾ വിശ്വസ്തവും നീതിയുമുള്ളത്; അവിടുത്തെ കല്പനകളെല്ലാം ആശ്രയയോഗ്യം. 8അവ എന്നെന്നേക്കും സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുന്നു, വിശ്വസ്തതയോടും പരമാർഥതയോടുംകൂടി നിറവേറ്റപ്പെടുന്നു. 9തന്റെ ജനത്തിന് അവിടുന്ന് വീണ്ടെടുപ്പ് അയച്ചു; തന്റെ ഉടമ്പടി എന്നേക്കുമായി അവിടുന്ന് നിയമിച്ചു. അവിടുത്തെ നാമം പരിശുദ്ധവും ഭയാദരവ് ഉണർത്തുന്നതുമാകുന്നു. 10നമ്മുടെ പിതാവിനോടുള്ള ഭയം ജ്ഞാനത്തിന്റെ ആരംഭം; അതു അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം നല്ല വിവേകം ലഭിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ സ്തുതി എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു. a a v10 ഇവിടെ ഭയം എന്നാൽ ഭക്ത്യാദരവും ആഴമായ ബഹുമാനവും അർഥമാക്കുന്നു, ഭീതിയോ പേടിയോ അല്ല.