Die Vader konfronteer afgodiese harte

Oudstes kom hom raadpleeg terwyl hulle afgode in hulle harte dra, en ons Vader sê hy sal hulle antwoord volgens daardie afgode. Selfs Noag, Daniël en Job, as hulle in 'n skuldige land staan, sou net hulleself red. Niemand word gered deur 'n ander se geregtigheid nie.

Hoofstuk 14.

Toe het van die oudstes van Israel na my toe gekom en voor my gaan sit. En die woord van ons Vader het tot my gekom:

Mensekind, hierdie manne het hulle afgode in hulle harte opgeneem en die struikelblok van hulle skuld reg voor hulle opgestel. Sal ek my ooit deur hulle laat raadpleeg? Praat dan met hulle en sê vir hulle: So sê die Soewereine Vader: Wanneer enigeen uit die huis van Israel sy afgode in sy hart opneem en die struikelblok van sy skuld voor hom opstel, en dan na die profeet toe kom, sal ek, jou Vader, hom self antwoord volgens sy baie afgode, sodat ek die harte van die huis van Israel kan gryp, hulle wat almal deur hulle afgode van my af weggedraai het.

Sê dan vir die huis van Israel: So sê die Soewereine Vader: “Bekeer julle! Draai weg van julle afgode af, en draai julle gesigte weg van al julle afskuwelike dinge af. Wanneer enige Israeliet of vreemdeling wat in Israel woon, hom van my afskei, afgode in sy hart opneem, die struikelblok van sy skuld voor hom opstel en dan na ’n profeet toe kom om my te raadpleeg, sal ek, jou Vader, hom self antwoord. Ek sal my gesig teen daardie man draai en hom ’n teken en ’n spreekwoord maak; ek sal hom uit my volk uitroei. Dan sal julle weet dat ek julle Vader is.

As die profeet verlei word om ’n woord te spreek, het ek, jou Vader, daardie profeet verlei; ek sal my hand teen hom uitsteek en hom uit my volk Israel vernietig. Hulle sal hulle skuld dra—die skuld van die een wat vra, sal gelyk wees aan dié van die profeet, sodat die huis van Israel nie meer van my af sal wegdwaal of hulleself met al hulle opstandigheid onrein sal maak nie. Hulle sal my kinders wees, en ek hulle Vader, sê die Soewereine Vader.”

Die Vader se vier verskriklike oordele

En die woord van ons Vader het tot my gekom:

Mensekind, as ’n land teen my sondig deur ontrou te wees, steek ek my hand teen dit uit om sy voedselvoorraad af te sny, stuur ek hongersnood daarop, en roei ek mens sowel as dier daaruit uit, en al was hierdie drie manne—Noag, Daniël, Job—daarin, sou hulle net hulleself deur hulle geregtigheid red, sê die Soewereine Vader.

Of as ek wilde diere deur daardie land stuur en hulle dit van sy mense ontneem en verlate laat, sodat niemand weens die diere daardeur trek nie, so seker as ek leef, sê die Soewereine Vader, al was hierdie drie manne daarin, sou hulle nie seuns of dogters kon red nie. Net hulleself sou gered word, maar die land sou verlate bly.

Of as ek ’n swaard teen daardie land bring en sê: ‘Laat die swaard deur die land trek,’ en mens sowel as dier daaruit uitroei, so seker as ek leef, sê die Soewereine Vader, al was hierdie drie manne daarin, sou hulle nie seuns of dogters kon red nie; net hulleself sou gered word.

Of as ek ’n plaag in daardie land stuur en my toorn in bloed daaroor uitstort, om mens en dier daaruit uit te roei. So seker as ek leef, sê die Soewereine Vader, al was Noag, Daniël en Job daarin, sou hulle nie seun of dogter kon red nie; net hulleself, deur hulle geregtigheid.

So sê die Soewereine Vader: Hoeveel erger wanneer ek my vier verskriklike oordele—swaard, hongersnood, wilde diere en plaag—teen Jerusalem stuur om mens sowel as dier uit te roei! Tog sal daar oorlewendes daarin agterbly, seuns en dogters wat uitgebring word. Hulle sal na julle toe uitkom, en wanneer julle hulle weë en dade sien, sal julle vertroos word oor die ramp wat ek oor Jerusalem gebring het—alles wat ek daaroor gebring het. Hulle sal julle vertroos wanneer julle hulle gedrag en dade sien, en julle sal weet dat ek niks daar sonder rede gedoen het nie, sê die Soewereine Vader.