حزقى‌ايل 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹بيا د اِسرائيل څۀ مشران ماته راغلل او زما په مخکښې کښېناستل. ²او د زمونږ پلار کلام ماته راغلو چې،

³اے اِبن آدمه، دغو خلقو خپل بتان په خپلو زړونو کښې ايښى دى او د خپلې ګناه خنډ يې همدغه خپلو مخونو ته ايښے دے. ايا زۀ دوى ته هيڅ اِجازه ورکړم چې زما نه مشوره واخلى؟ ⁴نو تۀ دوى ته خبره وکړه او ورته ووايه چې، مالِک پلار داسې فرمائى چې، کله چې د اِسرائيل د کور نه هر څوک خپل بتان په خپل زړۀ کښې ځائ کړى او د خپلې ګناه خنډ خپل مخ ته کېږدى، بيا نبى ته راشى، نو زۀ، ستا پلار، به هم خپله هغۀ ته د هغۀ د ډېرو بتانو مطابق جواب ورکوم، ⁵دې دپاره چې زۀ د اِسرائيل د کور زړونه ونيسم، چې دوى ټول د خپلو بتانو په وجه زما نه اوښتى دى.

⁶نو د اِسرائيل کور ته ووايه چې، مالِک پلار فرمائى چې، ”توبه وباسئ! د خپلو بتانو نه واوړئ، او خپل مخونه د خپلو ټولو نفرت وړ شيانو نه واړوئ. ⁷کله چې هر اِسرائيلى يا هغه پردېسے چې په اِسرائيل کښې اوسيږى زما نه بېل شى، بتان په خپل زړۀ کښې ځائ کړى، د خپلې ګناه خنډ خپل مخ ته کېږدى، بيا نبى ته راشى چې زما نه پوښتنه وکړى، نو زۀ، ستا پلار، به هم خپله هغۀ ته جواب ورکوم. ⁸زۀ به خپل مخ د هغه سړى په خلاف واړوم او هغه به د نښې او متل جوړ کړم؛ زۀ به هغه د خپلو خلقو نه جلا کړم. بيا به تاسو پوهه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم.

⁹کۀ چرې نبى په دوکه شى چې کومه خبره وکړى، نو ما، ستاسو پلار، هغه نبى په دوکه کړے دے؛ زۀ به خپل لاس د هغۀ په خلاف اوږد کړم او د خپلو خلقو اِسرائيل د مينځ نه به هغه هلاک کړم. ¹⁰دوى به د خپلې ګناه بار پورته کوى—د پوښتنه کوونکى ګناه به د نبى د ګناه برابره وى، ¹¹دې دپاره چې د اِسرائيل کور بيا کله هم زما نه ګمراه نۀ شى او نۀ په خپلو ټولو بغاوتونو سره ځان ناپاک کړى. دوى به زما بچى وى، او زۀ به د دوى پلار يم، مالِک پلار فرمائى.“

د پلار څلور خوفناک عذابونه

¹²او د زمونږ پلار کلام ماته راغلو چې،

¹³اے اِبن آدمه، کۀ چرې کوم مُلک زما په خلاف د بې‌وفائۍ په وجه ګناه وکړى، نو زۀ به خپل لاس د هغۀ په خلاف اوږد کړم چې د هغۀ د ډوډۍ ذخيره ختمه کړم، په هغۀ باندې قحط راولم، او د هغۀ نه خلق او ځناور دواړه ختم کړم، ¹⁴نو کۀ دا درے سړى—نوح، دانيال، ايوب—په هغۀ کښې وى، هم به دوى صرف خپل ځانونه د خپل صداقت په وجه بچ کړى، مالِک پلار فرمائى.

¹⁵يا کۀ زۀ وحشى ځناور په هغه مُلک کښې راولېږم او هغوى هغه د خلقو نه خالى او ويجاړ پرېږدى، چې د ځناورو په وجه هيڅوک ترې نۀ تېريږى، ¹⁶زۀ په خپل ژوند قسم خورم، مالِک پلار فرمائى، کۀ دا درے سړى هم په هغۀ کښې وى، نۀ به زامن بچ کولے شى او نۀ لوڼه. صرف به دوى پخپله بچ شى، خو مُلک به ويجاړ پاتې شى.

¹⁷يا کۀ زۀ په هغه مُلک باندې تُوره راولم او ووايم چې، ’دې تُورې دې د مُلک نه تېره شى،‘ او د هغۀ نه خلق او ځناور دواړه ختم کړم، ¹⁸زۀ په خپل ژوند قسم خورم، مالِک پلار فرمائى، کۀ دا درے سړى هم په هغۀ کښې وى، نۀ به زامن بچ کولے شى او نۀ لوڼه؛ صرف به دوى پخپله بچ شى.

¹⁹يا کۀ زۀ په هغه مُلک کښې وبا راولېږم او خپل غضب په هغۀ باندې په وينو کښې تويه کړم، چې د هغۀ نه اِنسان او ځناور ختم کړم. ²⁰زۀ په خپل ژوند قسم خورم، مالِک پلار فرمائى، کۀ نوح، دانيال او ايوب هم په هغۀ کښې وى، نۀ به زوئ بچ کولے شى او نۀ لور؛ صرف خپل ځانونه، د خپل صداقت په وجه.

²¹مالِک پلار داسې فرمائى چې، هغه وخت به نور هم بد وى کله چې زۀ خپل څلور خوفناک عذابونه—تُوره، قحط، وحشى ځناور، او وبا—د يروشلم په خلاف راولېږم چې خلق او ځناور دواړه ختم کړم! ²²خو بيا هم په هغۀ کښې به څۀ ژوندى پاتې کيږى، زامن او لوڼه چې راويستلے شى. هغوى به تاسو ته راشى، او کله چې تاسو د هغوى لارې او کارونه وګورئ، نو تاسو به د هغه آفت په حقله تسلى ومومئ چې ما په يروشلم راوستو—هر څۀ چې ما په هغۀ باندې راوستل. ²³کله چې تاسو د هغوى چال‌چلن او کارونه وګورئ، نو هغوى به تاسو ته تسلى درکوى، او تاسو به پوهه شئ چې ما هلته هيڅ شے بې‌وجې نۀ دے کړے، مالِک پلار فرمائى.