Josia doen wat reg is voor ons Vader

Tydens herstelwerk aan die tempel vind die hoëpriester die Wetboek, en wanneer dit hardop gelees word, skeur Josia sy klere. Hy stuur na die profetes Hulda, wat bevestig dat ons Vader se onheil kom, maar sê dat hy eers begrawe sal word omdat sy hart sag was.

Hoofstuk 22.

Josia was agt jaar oud toe hy koning geword het, en hy het een en dertig jaar lank in Jerusalem geregeer. Sy moeder was Jedida, die dogter van Adaja, uit Boskat. Hy het gedoen wat reg is in die oë van ons Vader en in al die weë van sy voorvader Dawid gewandel; hy het nie regs of links afgewyk nie.

In sy agttiende jaar het koning Josia die skrywer Safan, die seun van Asalja, die seun van Mesullam, na die huis van ons Vader gestuur en gesê: Gaan op na die hoëpriester Hilkia toe en laat hom die geld bymekaartel wat in die huis van ons Vader ingebring is, wat die drumpelwagters van die volk ingesamel het. Gee dit vir die opsigters wat oor die werk in die huis van ons Vader aangestel is, en laat hulle die werkers betaal wat in die huis van ons Vader die skade herstel, die skrynwerkers, die bouers en die messelaars, en om hout en gekapte klip te koop om die huis te herstel. Daar word geen verantwoording geëis van die geld wat aan hulle toevertrou is nie, want hulle tree getrou op.

Die wetboek word gevind

Die hoëpriester Hilkia het vir die skrywer Safan gesê: “Ek het die wetboek in die huis van ons Vader gekry.” Hy het dit vir Safan gegee, en dié het dit gelees. Die skrywer Safan het vir die koning gesê: “U dienaars het die geld wat in die tempel gekry is, uitgegooi en dit vir die werkers en die opsigters by die huis van ons Vader gegee.” Die skrywer Safan het vir die koning gesê: “Die priester Hilkia het vir my ’n boekrol gegee,” en hy het dit hardop voor hom gelees.

Toe die koning die woorde van die wetboek hoor, het hy sy klere geskeur. Die koning het die priester Hilkia, Ahikam, die seun van Safan, Agbor, die seun van Miga, die skrywer Safan en Asaja, die dienaar van die koning, beveel: “Gaan raadpleeg ons Vader vir my, vir die volk en vir die hele Juda oor die woorde van hierdie boek wat gevind is. Groot is die toorn van ons Vader wat teen ons brand, omdat ons voorvaders nie die woorde van hierdie boek gehoorsaam het deur alles te doen wat oor ons geskrywe staan nie.”

Toe het die priester Hilkia, Ahikam, Agbor, Safan en Asaja na die profetes Hulda toe gegaan, die vrou van Sallum, die seun van Tikwa, die seun van Harhas, die bewaarder van die klerekamer, wat in die Tweede Wyk van Jerusalem gewoon het, en hulle het met haar gepraat.

Sy het vir hulle gesê: “So sê ons Vader, die God van Israel: Sê vir die man wat julle na my toe gestuur het, só sê ons Vader: Kyk, Ek bring onheil oor hierdie plek en oor sy inwoners—al die woorde van die boek wat die koning van Juda gelees het. Omdat hulle my verlaat en vir ander gode wierook gebrand het en my met al hulle handewerk tot toorn geprikkel het, sal my toorn teen hierdie plek brand en nie geblus word nie.

Sê vir die koning van Juda, wat julle gestuur het om die Vader te raadpleeg: só sê ons Vader, die God van Israel, oor die woorde wat jy gehoor het:

Omdat jou hart sag was en jy jou voor die Vader verootmoedig het toe jy gehoor het wat Ek teen hierdie plek en sy inwoners gespreek het—dat hulle ’n puinhoop en ’n vervloeking sou word—en jy jou klere geskeur en voor my gehuil het, het Ek jou ook gehoor, sê die Vader. Daarom sal Ek jou by jou voorvaders versamel, en jy sal in vrede by jou graf versamel word, en jou oë sal nie al die onheil sien wat Ek oor hierdie plek bring nie.” Toe het hulle vir die koning haar antwoord teruggebring.