دوېم بادشاهان 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹يوسياه چې کله بادشاه شو نو اَتۀ کلن وو، او يروشلم کښې يې يو دېرش کاله بادشاهى وکړه. د هغۀ مور يديداه د اداياه لور وه، چې د بُظقت وه. ²هغۀ د زمونږ پلار په نظر کښې نيک کار وکړو، او د خپل پلار داؤد په ټولو لارو روان شو، او نۀ ښى اړخ ته او نۀ کيڼ اړخ ته واوختو.

³د خپلې بادشاهۍ په اَتلسم کال کښې بادشاه يوسياه شافن د اضليا زوئ، چې د مشلام لمسے وو او منشى وو، د زمونږ پلار کور ته ولېږلو او ورته يې ووئيل چې، ⁴حلقياه مشر اِمام ته لاړ شه او ورته ووايه چې هغه پېسې ورته شمار کړى چې د زمونږ پلار کور ته راوړے شوى دى، کومې چې دروازه بانانو د خلقو نه راجمع کړې دى. ⁵دا پېسې هغه نګرانانو ته ورکړه چې د زمونږ پلار په کور کښې د کار پاسه مقرر دى، او هغوئ دې دا پېسې د زمونږ پلار په کور کښې هغه کارګرو ته ورکوى چې د هغۀ خرابى جوړوى، ⁶يعنې بڼوَړو، معمارانو او کليانو ته، او د دې دپاره چې د کور د مرمت دپاره لرګى او تراشلے شوى کاڼى واخلى. ⁷خو هغه پېسو باندې چې دوئ ته سپارلے شوى دى څۀ حساب ورڅخه ونۀ غوختے شى، ځکه چې هغوئ په اېمانددارۍ سره کار کوى.

د شريعت کِتاب موندلے شى

⁸مشر اِمام حلقياه منشى شافن ته ووئيل چې، ”ما د زمونږ پلار په کور کښې د شريعت کِتاب موندلے دے.“ او حلقياه هغه کِتاب شافن ته ورکړو، او هغۀ هغه ولوستلو. ⁹منشى شافن بادشاه ته راغلو او ورته يې ووئيل چې، ”ستا نوکرانو هغه پېسې راوويستلې چې هيکل کښې موندلے شوې وې، او کارګرو او نګرانانو ته يې ورکړې چې د زمونږ پلار په کور کښې دى.“ ¹⁰منشى شافن بادشاه ته ووئيل چې، ”اِمام حلقياه يو طومار راکړے دے،“ او هغۀ هغه د بادشاه مخکښې په اوچت اواز ولوستلو.

¹¹کله چې بادشاه د شريعت د کِتاب الفاظ واورېدل، نو خپلې جامې يې وشلولې. ¹²بيا بادشاه اِمام حلقياه، د شافن زوئ اخيقام، د ميکايا زوئ عکبور، منشى شافن او د بادشاه نوکر عساياه ته حُکم وکړو چې، ¹³”لاړ شئ او زما دپاره، د خلقو دپاره او د ټول يهوداه دپاره د زمونږ پلار نه د دې موندلے شوى کِتاب د الفاظو په حقله تپوس وکړئ، ځکه چې د زمونږ پلار هغه قهر چې زمونږ خلاف بليږى ډېر لوئ دے، ولې چې زمونږ پلرونو د دې کِتاب الفاظو ته غوږ ونۀ نيولو چې هر څۀ زمونږ د حقله ليکلے شوى دى هغه وکړى.“

¹⁴نو اِمام حلقياه، اخيقام، عکبور، شافن او عساياه حُلده نومې يوې نبيه ته لاړل چې د شلوم ښځه وه او د تِقوَه نُږه او د حَرحَس لمسۍ وه، او شلوم د جامو نګران وو، او حُلده د يروشلم په دوېم مُحله کښې اوسېده، او هغوئ ورسره خبرې وکړې.

¹⁵هغې هغوئ ته ووئيل، ”زمونږ پلار، د اِسرائيل خُدائ پاک، داسې فرمائى: هغه سړى ته چې تاسو زما طرف ته رالېږلى يئ ووايئ چې، ¹⁶زمونږ پلار داسې فرمائى: زۀ به په دې ځائ او د دې په اوسېدونکو باندې آفت راولم، يعنې ټول هغه الفاظ چې د يهوداه بادشاه په کِتاب کښې لوستلى دى. ¹⁷ځکه چې هغوئ زۀ پرېښودم، او نورو بتانو ته يې خوشبوئى سوزولې ده، او په خپلو ټولو کارونو يې زۀ په قهر راوستلے يم، نو زما قهر به په دې ځائ باندې بليږى او مړ به نۀ شى.

¹⁸خو د يهوداه بادشاه ته، چې تاسو يې د پلار نه تپوس کولو ته رالېږلى يئ، داسې ووايئ: د زمونږ پلار، د اِسرائيل د خُدائ پاک، د هغه الفاظو په حقله چې تا اورېدلى دى داسې فرمان دے:

¹⁹ځکه چې ستا زړۀ نرم شو او تۀ د پلار په حضور کښې عاجز شوې، کله چې دې هغه واورېدل چې ما د دې ځائ او د دې د اوسېدونکو خلاف وئيلى وو، چې دا به ويجاړ او لعنتى شى، او تا خپلې جامې وشلولې او زما په حضور کښې دې ژړل، نو ما هم ستا فرياد واورېدو، پلار فرمائى. ²⁰نو زۀ به تا ستا پلرونو سره راجمع کړم، او تۀ به په سلامتۍ سره خپل قبر ته راوړلے شې، او ستا سترګې به هغه ټول آفت ونۀ وينى چې زۀ به يې په دې ځائ راولم.“ بيا هغوئ د هغې جواب بادشاه ته بېرته راووړو.