እታ ኣቦኻ ዝህበካ ምድሪ

በዅሪ ፍረ ምድሪ እናኣምፀአ፥ እቲ ኣምላኺ ናይ ባዕሉ ታሪኽ ዓው ኢሉ የዘንቱ — ኣቦይ ኰብላሊ ሶርያዊ ነበረ፥ ኣእዌና፥ ኣቦና ድማ ሰሚዑ ኣውፅአና — ሽዑ ድማ ምስ ሌዋውን ስደተኛን ይህብን ይሕጐስን። ሎሚ ንስኻ ህዝቡ ኽትከውን ኣወጀ።

ምዕራፍ 26።

ናብታ ኣቦኻ ንርስቲ ዝህበካ ምድሪ ምስ ኣተኻ፥ ወሪስካያ ኣብኣ ተቐመጥ፤ ካብቲ ኣቦኻ ኻብ ዝህበካ ምድሪ ዝርከብ ዅሉ ፍረ ምድሪ፥ ገለ በዅሪ ወሲድካ ኣብ መሶብ ኣንብሮ፥ ናብታ ኣቦኻ ስሙ ኸንብረላ ዝሓረያ ቦታ ድማ ኪድ። ናብቲ ሽዑ ዘገልግል ካህን ድማ ኬድካ ፦ “ናብታ ኣቦና ኽህበና ነቦታትና ዝመሓለሎም ምድሪ ከም ዝኣተኹ፥ ሎሚ ንኣቦኻ እገልፅ ኣለኹ” በሎ። እቲ ካህን ድማ ነቲ መሶብ ካብ ኢድካ ወሲዱ ኣብ ቅድሚ መሰውኢ ኣቦኻ የንብሮ። ኣብ ቅድሚ ኣቦኻ ድማ ከምዙይ ኢልካ ግለፅ ፦ “ኣቦይ ኰብላሊ ሶርያዊ ነበረ፤ ናብ ግብፂ ወሪዱ ኸዓ ብቝፅሪ ውሑድ ኾይኑ ኣብኡ ኸም ስደተኛ ተቐመጠ፤ ኣብኡ ድማ ዓብዪን ሓያልን ብዙሕን ህዝቢ ኾነ።” ግብፃውያን ግና ኣሳቐዩና፥ ኣጨነቑና፥ ናብ ከቢድ ባርነት ድማ ኣገደዱና። ናብ ኣቦና ኣእዌና፤ ኣቦና ድማ ድምፅና ሰምዐ፤ መከራናን ፃዕርናን ጭቆናናን ከዓ ረአየ። ስለዙይ ኣቦና ብሓያል ኢድን ብዝርግሕቲ ቕልፅምን ብዓብዪ ፍርሓትን ብምልክትን ብተኣምራትን ካብ ግብፂ ኣውፅአና። ናብዝ ቦታ እዙይ ኣምፂኡና ኸዓ ነዛ ፀባን መዓርን እተውሕዝ ምድሪ፥ ነዛ ምድሪ እዚኣ ሃበና። “ሕዚ ድማ ኦ ኣቦና፥ ነቲ ንስኻ ዝሃብካኒ በዅሪ ፍረ ምድሪ ኣምፂአ ኣለኹ።” ሽዑ ኣብ ቅድሚኡ ኣንብሮ፥ ኣብ ቅድሚኡ ድማ ስገድ። ንስኻን እቲ ሌዋዊን እቲ ኣብ ማእኸልካ ዝነብር ስደተኛን፥ በቲ ኣቦኻ ንዓኻን ንስድራኻን ዝሃበካ ዅሉ ፅቡቕ ነገር ተሓጐሱ።

ኣብ ሳልሰይቲ ዓመት፥ ዓመት ዓስራት፥ ምሉእ ዓስራት ፍርያትካ ኣምፂእኻ ምስ ወዳእካ፥ ነቲ ሌዋዊን ነቲ ስደተኛን ነቲ ደኽታምን ነታ መበለትን ድማ ኣብ ከተማታትካ ኾይኖም ምእንቲ ኽበልዑን ኽፅገቡን ምስ ሃብካዮም፥ ሽዑ ኣብ ቅድሚ ኣቦኻ ኸምዙይ በል ፦ ነቲ ቅዱስ ግደ ኻብ ቤተይ ኣውፂአ፥ ከምቲ ዝኣዘዝካኒ ዅሉ ንሌዋዊን ንስደተኛን ንደኽታምን ንመበለትን ሃብክዎም። ትእዛዛትካ ኣይጠሓስኩን፥ ኣይረሳዕኹን። ኣብ ሓዘነይ ካብኡ ኣይበላዕኹን፤ ረኺሰ ኸለኹ ካብኡ ኣየርሓቕኩን፤ ካብኡ ንምዉታት ኣይሃብኩን። ንቓል ኣቦይ ተኣዘዝኩ፤ ከምቲ ዝኣዘዝካኒ ዅሉ ገበርኩ። ካብቲ ኣብ ሰማይ ዘሎ ቅዱስ ማሕደርካ ጠምት እሞ፥ ንእስራኤል ህዝብኻን ነታ ነቦታትና ኸም ዝመሓልካሎም ንኣና ዝሃብካና፥ ፀባን መዓርን እተውሕዝ ምድርን ባርኽ።

ብምሉእ ልብን ነፍስን ምእዛዝ

ሎሚ ኣቦኻ ነዞም ሕግጋትን ፍርድታትን ክትገብሮም ይእዝዘካ ኣሎ፤ ብምሉእ ልብኻን ብምሉእ ነፍስኻን ድማ ሓልዎምን ግበሮምን። ሎሚ ንኣቦኻ ኣቦኻ ኽትገብሮ፥ ብመንገዱ ኽትከይድ፥ ሕግጋቱን ትእዛዛቱን ፍርድታቱን ክትሕሉ፥ ንእኡ ድማ ክትእዘዞ ገሊፅካ ኢኻ። ሎሚ ኣቦኻ ኸምቲ ዝተመባፅዓልካ፥ ህዝቡን ሕልፊ ገንዘቡን ክትከውን፥ ኵሉ ትእዛዛቱ ድማ ክትሕሉ ገሊፁካ ኣሎ፥ ንእኡ ኸዓ ንምስጋናን ንዝናን ንኽብርን ኣብ ልዕሊ ዅሎም ዝገበሮ ኣህዛብ ልዑል ክገብረካ እዩ፤ ከምቲ ዝተዛረበ ድማ ንኣቦኻ ቅዱስ ህዝቢ ክትከውን ኢኻ።