Sasambat Daud ka Rama-Na
Paneda ti Daud.
Daud ngadoa salaku jalma miskin jeung walurat, numpuk-numpuk naon anu dipikanyaho ku manéhna ngeunaan Ramana — hadé, ngahampura, teu aya nu sarua, pinuh ku kanyaah perjangjian. Di handapeun unggal paménta aya hiji deui: haté anu teu kabagi, ditambah hiji tanda anu katingali sangkan anu nyerang manéhna ningali saha anu nulungan manéhna.
86 1Mugi Ama kersa nilik sareng ngadangu abdi, nun Ama; mugi abdi diwaler, karana abdi teh mariskin sareng balangsak.
2Mugi ngaraksa nyawa abdi, karana abdi satia ka Ama; mugi nyalametkeun abdi Gusti anu ngandel ka Ama—Ama teh Rama abdi. 3Mugi welas ka abdi, nun Ama Gusti, karana abdi sasambat ka Ama sadinten jeput. 4Mugi nyukakeun manah abdi Gusti, karana jiwa abdi ku abdi disanggakeun ka Ama, nun Ama Gusti.
5Reh Ama, nun Ama Gusti, teh maha sae sareng kersa ngahampura, jembar ku asih satia ka sakur anu sasambat ka Ama. 6Mugi ngadangu paneda abdi, nun Ama; mugi merhatoskeun panyambat abdi anu nyuhunkeun piwelas. 7Dina mangsa abdi cilaka, abdi sasambat ka Ama, tangtos ku Ama diwaler.
8Taya anu sami sareng Ama di antawis dewa-dewa, nun Ama Gusti, sareng taya padamelan anu sami sareng padamelan Ama. 9Sagala bangsa anu dijadikeun ku Ama bakal daratang sarta sarujud di payuneun Ama, nun Ama Gusti, tur bakal ngamulyakeun jenengan Ama. 10Reh Ama teh maha agung sareng midamel perkawis-perkawis anu endah; mung Ama nyalira Rama abdi.
11Mugi ngawulang abdi jalan Ama, nun Ama, supados abdi lumampah dina kayaktian Ama; mugi maparin abdi manah anu gembleng sangkan ajrih ka jenengan Ama. 12Abdi seja muji ka Ama, nun Ama Gusti, kalayan sapinuh manah, sareng seja ngamulyakeun jenengan Ama salalanggengna. 13Reh kacida ageungna asih satia Ama ka abdi; Ama parantos ngaluputkeun jiwa abdi tina jero alam maot. a a v13 Seol teh ngaran dina basa Ibrani pikeun alam nu maraot, anu digambarkeun minangka tempat anu pangjerona anu bisa kabayang.
14Nun Ama, jalma-jalma anu angkuh geus narangtang ka abdi; sagerombolan jalma bengis mikahayang nyawa abdi, sarta maranehna henteu mirosea ka Ama. 15Nanging Ama, nun Ama Gusti, teh Rama anu welas asih sareng maha murah, teu enggal bendu sareng jembar ku asih satia miwah kasatiaan. 16Mugi Ama malik ka abdi tur welas ka abdi; mugi maparin kakiatan Ama ka abdi Gusti, sareng nyalametkeun putra ti abdi istri Ama. 17Mugi maparin abdi hiji tanda sih kurnia Ama, supados jalma-jalma anu ijid ka abdi narenjo tuluy isin, karana Ama, nun Ama, parantos nulungan sareng ngalipur abdi.