Davut'un Babası'na Feryadı

Davut'un duası.

Davut yoksul ve muhtaç bir adam olarak dua eder; Babası hakkında bildiklerini üst üste dizer — iyi, bağışlayıcı, benzersiz, antlaşma sevgisiyle dolu. Her dileğin altında bir dilek daha yatar: bölünmemiş bir yürek, artı saldırganlarının kimin yardım ettiğini görmesi için görünür bir belirti.

Bölüm 86.

Eğilip işit beni, Babam; yanıtla beni, çünkü mazlum ve yoksulum.

Canımı koru, çünkü sana adanmışım; sana güvenen kulunu kurtar—sen benim Babamsın. Lütfet bana, Egemen Babam, çünkü bütün gün sana yakarıyorum. Kulunun canını sevindir, çünkü canımı sana yükseltiyorum, Egemen Babam.

Çünkü sen, Egemen Babam, iyi ve bağışlayıcısın, seni çağıran herkese vefalı sevgin boldur. Duamı işit, Babam; merhamet yakarışlarıma kulak ver. Sıkıntıya düştüğümde sana yakarırım, sen de bana yanıt verirsin.

İlahlar arasında senin gibisi yok, Egemen Babam, senin işlerin gibisi de yok. Yarattığın bütün uluslar gelip önünde yere kapanacak, Egemen Babam, adını yüceltecekler. Çünkü sen büyüksün ve harikalar yaparsın; bir tek sen benim Babamsın.

Yolunu öğret bana, Babam, gerçeğinde yürüyeyim; adından korkayım diye bana bölünmemiş bir yürek ver. Bütün yüreğimle sana şükredeceğim, Egemen Babam, adını sonsuza dek yücelteceğim. Çünkü bana olan vefalı sevgin büyüktür; canımı ölüler diyarının derinliklerinden kurtardın. ^a

Babam, küstah adamlar bana karşı ayaklandı; bir zorba takımı canımı almak istiyor, seni hiç umursamıyorlar. Ama sen, Egemen Babam, şefkatli ve lütfeden bir Babasın, öfkelenmekte ağır, vefalı sevgi ve sadakatte cömertsin. Bana yönel ve lütfet bana; kuluna gücünü ver, cariyenin oğlunu kurtar. Bana lütfunun bir işaretini göster ki, benden nefret edenler görüp utansın, çünkü sen, Babam, bana yardım ettin ve beni avuttun.