Azaria Nepikeun Pangandika ti Rama
Azarya mawa sarat-saratna: Rama urang nyarengan maranéh salila maranéh nyarengan Mantenna; téangan Mantenna, tangtu kapanggih. Asa jadi wani, ngabersihkeun brahala-brahala, mulangkeun altar, sarta rahayat nyieun perjangjian kalayan sapinuh haté — sarta dibéré katengtreman ti unggal sisi.
15 1Roh Rama urang lungsur ka Azaria bin Oded. 2Tuluy anjeunna kaluar mapag Asa, saur anjeunna, “Darengekeun kami, nun Asa sareng sakumna urang Yuda jeung Binyamin: Rama urang nyarengan aranjeun salami aranjeun nyarengan Mantenna. Lamun aranjeun neangan Mantenna, aranjeun bakal mendakan; lamun aranjeun ninggalkeun Mantenna, Mantenna bakal ninggalkeun aranjeun. 3Geus lila Israil teu kagungan Rama urang, teu boga imam anu ngawuruk, jeung teu boga hukum Toret. 4Dina kasusahna, maranehna marulang ka Rama urang, Allah Israil, tuluy neangan Mantenna, sarta mendakan Mantenna. 5Dina mangsa harita, saha bae anu indit atawa datang taya nu salamet, sabab karusuhan gede narajang sakabeh anu hirup di tanah-tanah. 6Bangsa ngaremukkeun bangsa, kota ngaremukkeun kota, sabab Rama urang nyusahkeun maranehna ku rupa-rupa kasangsaraan. 7Tapi aranjeun kudu teger; ulah leutik hate, sabab pagawean aranjeun bakal aya ganjaranana.”
8Sanggeus Asa ngadenge eta ucapan, nya eta nubuat nabi Oded, anjeunna jadi wanian sarta ngaleungitkeun brahala-brahala anu matak gigik ti sakuliah tanah Yuda jeung Binyamin, jeung ti kota-kota anu geus direbut ku anjeunna di pagunungan Epraim. Anjeunna ngadegkeun deui altar Rama urang di hareupeun lawang Bait-Na. 9Anjeunna ngumpulkeun sakumna urang Yuda jeung Binyamin, katut jalma-jalma ti Epraim, Menase, jeung Simeon anu maratuh di antarana, sabab loba urang Israil anu geus pindah milu ka anjeunna waktu nenjo yen Rama urang nyarengan anjeunna. 10Maranehna kumpul di Yerusalem dina bulan katilu taun kalima belas pamarentahan Asa. 11Dina poe eta maranehna ngurban ka Rama urang tina jarahan—700 sapi jeung 7.000 domba. 12Maranehna nyieun perjangjian pikeun neangan Rama urang, Allah karuhunna, kalawan sapinuh hate jeung sapinuh jiwa. 13Saha bae anu embung neangan Rama urang, Allah Israil, kudu dipaehan, boh leutik boh gede, boh lalaki boh awewe. 14Maranehna sumpah ka Rama urang kalawan sora tarik, bari surak-surak, jeung ku tarompet katut sangkakala. 15Sakumna urang Yuda ngarasa bungah ku eta sumpah, sabab maranehna sumpah kalawan sapinuh hate, neangan Mantenna kalawan sapinuh kahayang, sarta mendakan Mantenna. Jeung Rama urang maparin katengtreman ka maranehna ti saban juru.
16Raja Asa oge ngaleungitkeun Maaka indungna tina kalungguhan ibu suri, sabab manehna geus nyieun arca anu matak gigik pikeun Asera; eta arca ku anjeunna dituaran, digiling nepi ka jadi lebu, tuluy diduruk di Lebak Kidron. 17Sanajan tempat-tempat luhur teu dileungitkeun ti Israil, hate Asa tetep sadrah pinuh ka Mantenna salila hirupna. a a v17 Tempat-tempat luhur teh tempat pamujaan di luhureun pasir, tempat ngahaturkeun kurban, mindeng ka dewa-dewa kapir. 18Anjeunna ngasupkeun ka jero Bait Rama urang barang-barang pasrahan ramana jeung barang-barang pasrahan anjeunna sorangan—perak, emas, jeung parabot. 19Sarta teu aya perang nepi ka taun katilu puluh lima pamarentahan Asa.