Heta Kengê Tê Rûyê Xwe Veşêrî?
Ji serokê sazbendan re. Zebûreke Dawid.
Dawid çar caran dipirse heta kengê — heta kengê ji bîr kirî, heta kengê rûyê te veşartî, heta kengê xem hilgirtî, heta kengê dijmin li ser. Di rewşa wî de tu tişt naguhere. Zebûr dîsa jî li ser hezkirina Bavê wî dizivire, û bi stranbêjiyê li ser qenciya ku jixwe hatiye standin bi dawî dibe.
13 1Heta kengê, Ya Bavê min, tê min ji bîr bikî? Her û her? Heta kengê tê rûyê xwe ji min veşêrî?
2Heta kengê divê ez bi ramanên xwe re têbikoşim û tevahiya rojê xemê di dilê xwe de hilgirim? Heta kengê dijminê min wê li ser min serdest be? 3Li min binêre û bersiva min bide, Ya Bavê min; ronahiyê bide çavên min, yan na ezê di mirinê de razêm.
4Dijminê min wê bibêje: “Min ew bindest kir,” û neyarên min wê şa bibin gava ez bikevim. 5Lê min bawerî bi hezkirina te ya dilsoz aniye; dilê min wê bi xilasiya te şa bibe. 6Ezê ji Bavê xwe re stranan bistrêm, çimkî wî ewqas qencî bi min re kiriye.
