Wilangan 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Rama kita ngandika marang Musa, mangkene pangandikane:

²“Kandhaa marang wong Israel lan tutura marang wong-wong mau: Yen kowe wis padha lumebu ing tanah kang Dakparingake marang kowe minangka papan padununganmu, ³banjur caosna marang Aku kurban genenan—kurban obaran utawa kurban sembelehan, kanggo netepi nadar mligi, minangka kurban sukarila, utawa ing riyaya-riyayamu kang katetepake—kang gandane arum nyenengake kanggo Aku, asale saka pepanthan sapi utawa wedhus, ⁴mula sapa wae kang ngaturake kurbane kudu uga nyaosake kurban dhaharan marang Aku—glepung alus watara rong kuwart kang dicampur karo lenga watara sakuwart. ⁵Cawisna anggur watara sakuwart minangka kurban unjukan, bebarengan karo kurban obaran utawa kurban sembelehan, kanggo saben cempe.

⁶“Utawa kanggo wedhus gembel lanang, kowe kudu nyawisake kurban dhaharan arupa glepung alus watara patang kuwart kang dicampur karo lenga watara sakuwart sapratelon, ⁷lan anggur watara sakuwart sapratelon minangka kurban unjukan—caosna minangka gandane arum nyenengake kanggo Aku. ⁸Manawa kowe nyawisake sapi lanang nom minangka kurban obaran utawa kurban sembelehan, kanggo netepi nadar mligi, utawa minangka kurban slametan marang Aku, ⁹bebarengan karo sapi lanang nom mau, gawaa kurban dhaharan arupa glepung alus watara nem kuwart kang dicampur karo lenga watara rong kuwart, ¹⁰gawaa anggur rong kuwart minangka kurban unjukan, yaiku kurban genenan kang gandane arum nyenengake kanggo Aku. ¹¹Iki kudu katindakake kanggo saben sapi lanang, wedhus gembel lanang, cempe, utawa anak wedhus. ¹²Tumindaka kaya mangkono kanggo saben siji, pira wae cacahe kang kokcawisake.

¹³“Saben wong Israel asli kudu nindakake mangkono nalika nyaosake kurban genenan, kang gandane arum nyenengake, marang Aku. ¹⁴Manawa ana wong manca kang manggon bebarengan karo kowe, utawa sapa wae ing antaramu nganti turun-tumurun, nyaosake kurban genenan kang gandane arum nyenengake marang Aku, dheweke kudu nindakake kaya kang koktindakake. ¹⁵Ana katetepan siji kanggo pasamuwan—kowe lan wong manca kang manggon ing antaramu—yaiku katetepan langgeng kanggo sakabehe turunanmu: kaya kahananmu, mangkono uga wong manca ana ing ngarsaKu. ¹⁶Angger-angger siji lan pranatan siji kang kudu ditrapake tumrap kowe lan tumrap wong manca kang manggon bebarengan karo kowe.”

¹⁷Rama kita banjur ngandika marang Musa, mangkene pangandikane:

¹⁸“Kandhaa marang wong Israel lan tutura marang wong-wong mau: Yen kowe wis padha lumebu ing tanah kang bakal Dakgawa kowe mrana, ¹⁹mangka nalika kowe mangan pametune tanah mau, kowe kudu ngunjukake pisungsung marang Aku. ²⁰Saka wiwitaning jladrenmu, caosna roti siji minangka pisungsung, kaya pisungsung saka papan pangirikan. ²¹Saka wiwitaning jladrenmu kowe kudu caos pisungsung marang Aku turun-tumurun.

Rama kita Ngapura Dosa kang Ora Dijarag

²²“Lan manawa kowe padha nyleweng sarta ora nindakake sakabehe pepakon iki kang wis Dakdhawuhake marang Musa, ²³yaiku samubarang kang wis Dakdhawuhake marang kowe lumantar Musa, wiwit dina Aku maringi dhawuh iku, lan sabanjure turun-tumurun, ²⁴manawa iku ditindakake kanthi ora dijarag, tanpa dingerteni dening pasamuwan, mula pasamuwan kabeh kudu nyaosake sapi lanang nom siji minangka kurban obaran—kang gandane arum nyenengake kanggo Aku—dalah kurban dhaharan lan kurban unjukane miturut katetepan, sarta wedhus lanang siji minangka kurban pangruwating dosa. ²⁵Imam bakal nindakake pangruwat kanggo wong Israel sapasamuwan kabeh, temah bakal padha diapura, amarga iku ora dijarag sarta wong-wong mau wis padha nggawa kurbane—yaiku kurban genenan konjuk marang Aku—lan kurban pangruwating dosane ana ing ngarsaKu kanggo kaluputane kang ora dijarag mau. ²⁶Sakabehe pasamuwan Israel bakal padha diapura, dalah wong manca kang manggon ing antarane, amarga wong kabeh anggone luput iku ora dijarag.

²⁷“Lan manawa ana wong siji kang gawe dosa kanthi ora dijarag, dheweke kudu nyaosake wedhus wadon umur setaun minangka kurban pangruwating dosa. ²⁸Imam bakal nganakake pangruwat ana ing ngarsaKu kanggo wong kang luput marga gawe dosa tanpa dijarag mau, sarta sawise diruwat dheweke bakal diapura. ²⁹Tumrap wong asli ing antarane turune Israel lan wong manca kang manggon ing antarane, ana angger-angger siji kanggo sapa wae kang tumindak tanpa dijarag.

³⁰“Nanging sing sapa tumindak kanthi kumawani, dadia wong asli dadia wong manca, iku ngremehake Aku—wong kang kaya mangkono kudu disirnakake saka satengahe bangsane. ³¹Awit dheweke wis ngremehake pangandikaKu lan nerak dhawuhKu, wong kang kaya mangkono mesthi bakal disirnakake; kaluputane tetep tumempuh ing awake dhewe.”

Nerak Dina Sabat lan Akibate

³²Nalika wong Israel padha ana ing ara-ara samun, ana sawijining wong kang ketemu lagi nglumpukake kayu ing dina Sabat. ³³Wong-wong kang nemokake dheweke lagi nglumpukake kayu mau banjur nggawa dheweke menyang ngarsane Musa, Harun, lan sapasamuwan kabeh. ³⁴Dheweke banjur dikunjara, amarga durung cetha apa kang kudu ditindakake marang dheweke.

³⁵Mulane Rama kita ngandika marang Musa: “Wong iku kudu kaukum pati; wong sapasamuwan kabeh kudu mbenturi watu marang dheweke ana ing sajabane pakemahan.”

³⁶Pasamuwan kabeh banjur nggawa dheweke menyang sajabane pakemahan lan mbenturi watu nganti dheweke mati, kaya kang didhawuhake dening Rama kita marang Musa.

Gombyok kanggo Ngelingi Rama kita

³⁷Rama kita banjur ngandika marang Musa, mangkene pangandikane:

³⁸“Kandhaa marang wong Israel: konen padha gawe gombyok ing poncot-poncot sandhangane turun-tumurun, kanthi benang biru ing saben gombyok ing poncot mau. ^a a v38 Gombyok — rawis-rawis kang disimpuli lan dianggo ing poncot-poncot sandhangan — minangka pangeling-eling saben dina lan katon ing mripat supaya wong urip miturut dhawuhe Rama kita; wong Israel kang setya padha nganggo gombyok iku nganti pirang-pirang abad lawase. ³⁹Gombyok iku bakal dadi tandha kang kokdeleng, supaya kowe eling marang sakabehe pepakonKu lan padha nindakake, ora ngetutake pepinginaning atimu lan pandeleng mripatmu, kang njalari kowe dadi ora setya. ⁴⁰Kanthi mangkono kowe bakal eling lan nindakake sakabehe pepakonKu, sarta kowe bakal dadi suci konjuk marang Aku. ⁴¹Aku iki Ramamu, kang wis ngentasake kowe saka tanah Mesir supaya dadi Ramamu. Aku iki Ramamu.”