Księga Liczb 15

15 ¹Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza tymi słowami:

²„Przemów do synów Izraela i powiedz im: Gdy wejdziecie do ziemi, którą wam daję na mieszkanie, ³i złożycie mi ofiarę ogniową — ofiarę całopalną lub rzeźną, aby wypełnić szczególny ślub, jako ofiarę dobrowolną albo w wasze ustanowione święta — wydając dla mnie miłą woń z bydła lub z trzody, ⁴wtedy ten, kto składa swoją ofiarę, niech przyniesie mi także ofiarę z pokarmów — około dwóch kwart przedniej mąki zmieszanej z około jedną kwartą oliwy. ⁵Przygotujcie około kwarty wina na ofiarę z płynów, do ofiary całopalnej lub rzeźnej, przy każdym jagnięciu.

⁶„A przy baranie przygotujcie ofiarę z pokarmów z około czterech kwart przedniej mąki zmieszanej z około jedną i jedną trzecią kwarty oliwy, ⁷a jedną i jedną trzecią kwarty wina na ofiarę z płynów — złóżcie ją jako miłą woń dla mnie. ⁸Gdy przygotujecie młodego cielca na ofiarę całopalną lub rzeźną, aby wypełnić szczególny ślub, albo jako ofiarę pojednania dla mnie, ⁹przynieście wraz z młodym cielcem ofiarę z pokarmów z około sześciu kwart przedniej mąki zmieszanej z około dwiema kwartami oliwy, ¹⁰przynieście dwie kwarty wina na ofiarę z płynów, ofiarę ogniową miłej woni dla mnie. ¹¹Tak należy czynić przy każdym cielcu, baranie, jagnięciu lub koźlęciu. ¹²Tak samo czyńcie z każdym, ile ich tylko przygotujecie.

¹³„Każdy rodowity Izraelita niech tak czyni, gdy składa ofiarę ogniową miłej woni dla mnie. ¹⁴Jeśli cudzoziemiec mieszkający pośród was albo ktokolwiek wśród was w przyszłych pokoleniach złoży ofiarę ogniową miłej woni dla mnie, niech czyni tak, jak wy czynicie. ¹⁵Jedna ustawa dla zgromadzenia — dla was i dla cudzoziemca mieszkającego pośród was — ustawa wieczna przez wszystkie pokolenia: jak wy, tak i cudzoziemiec przede mną. ¹⁶Jedno prawo i jeden przepis obowiązuje was i cudzoziemca, który przebywa pośród was.”

¹⁷A nasz Ojciec przemówił do Mojżesza tymi słowami:

¹⁸„Przemów do synów Izraela i powiedz im: Gdy wejdziecie do ziemi, do której was wprowadzam, ¹⁹wtedy, gdy będziecie jeść z plonów tej ziemi, wzniesiecie dar ofiarny dla mnie. ²⁰Z pierwocin waszego ciasta wzniesiecie placek jako dar ofiarny, tak jak dar z klepiska. ²¹Z pierwocin waszego ciasta będziecie dawać dar ofiarny dla mnie przez wszystkie wasze pokolenia.

Nasz Ojciec zakrywa grzech nieumyślny

²²„A gdy zbłądzicie i nie wypełnicie wszystkich tych przykazań, które wypowiedziałem do Mojżesza, ²³wszystkiego, co wam nakazałem przez Mojżesza, od dnia, w którym to nakazałem, i nadal przez wasze pokolenia, ²⁴wtedy, jeśli stało się to nieumyślnie, bez wiedzy zgromadzenia, całe zgromadzenie złoży jednego młodego cielca na ofiarę całopalną — miłą woń dla mnie — wraz z jego ofiarą z pokarmów i ofiarą z płynów, jak należy, oraz jednego kozła na ofiarę za grzech. ²⁵Kapłan dokona przebłagania za całą społeczność Izraela i będzie im przebaczone, gdyż stało się to nieumyślnie, a oni przynieśli swoją ofiarę — ofiarę ogniową dla mnie — i swoją ofiarę za grzech przede mną za swój nieumyślny występek. ²⁶Będzie przebaczone całej społeczności Izraela, a także cudzoziemcowi mieszkającemu pośród nich, gdyż cały lud zawinił nieumyślnie.

²⁷„A jeśli jedna osoba zgrzeszy nieumyślnie, niech złoży roczną kozę na ofiarę za grzech. ²⁸Kapłan dokona przede mną przebłagania za osobę, która zbłądziła, grzesząc nieumyślnie; dokonawszy za nią przebłagania, będzie jej przebaczone. ²⁹Dla rodowitego spośród synów Izraela i dla cudzoziemca przebywającego pośród nich jest jedno prawo dla tego, kto działa nieumyślnie.

³⁰„Lecz ten, kto działa zuchwale, czy to rodowity, czy cudzoziemiec, znieważa mnie — taki człowiek będzie wytracony spośród swojego ludu. ³¹Ponieważ wzgardził moim słowem i złamał moje przykazanie, taki człowiek na pewno będzie wytracony; jego wina zostaje na nim.”

Pogwałcenie sabatu i jego następstwo

³²Gdy synowie Izraela byli na pustyni, znaleźli człowieka zbierającego drwa w dzień sabatu. ³³Ci, którzy go znaleźli zbierającego drwa, przyprowadzili go do Mojżesza, Aarona i całego zboru. ³⁴Zatrzymali go pod strażą, ponieważ nie było jasne, co należy z nim uczynić.

³⁵Wtedy nasz Ojciec powiedział do Mojżesza: „Ten człowiek musi ponieść śmierć; całe zgromadzenie ukamienuje go poza obozem.”

³⁶Cały zbór wyprowadził go poza obóz i ukamienował go kamieniami; i umarł, jak nasz Ojciec nakazał Mojżeszowi.

Frędzle, aby pamiętać o naszym Ojcu

³⁷A nasz Ojciec powiedział do Mojżesza tymi słowami:

³⁸„Przemów do synów Izraela: niech sobie robią frędzle na rogach swoich szat przez wszystkie pokolenia i niech dają na frędzel każdego rogu sznur z błękitu. ^a a v38 Frędzle — wiązane strzępki noszone na rogach szaty — były codziennym, widocznym przypomnieniem, aby żyć według przykazań naszego Ojca; wierni Izraelici nosili je przez wieki. ³⁹Będzie to frędzel, na który będziecie patrzeć, abyście pamiętali o wszystkich moich przykazaniach i wypełniali je, a nie chodzili za swoim sercem i za swoimi oczami, które wiodą was do niewierności. ⁴⁰W ten sposób będziecie pamiętać i wypełniać wszystkie moje przykazania i będziecie święci dla mnie. ⁴¹Ja jestem waszym Ojcem, który wyprowadził was z ziemi egipskiej, aby być waszym Ojcem. Ja jestem waszym Ojcem.”