Numeri 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Ons Vader het met Moses gepraat en gesê:

²“Praat met die Israeliete en sê vir hulle: Wanneer julle die land binnegaan wat ek julle gee om in te woon, ³en vir my ’n vuuroffer bring—’n brandoffer of slagoffer, om ’n besondere gelofte na te kom, as ’n vrywillige offer, of by julle vasgestelde feeste—wat vir my ’n aangename geur uit die beeskudde of kleinvee voortbring, ⁴dan moet elkeen wat sy offer bring, ook vir my ’n graanoffer bring—omtrent twee liter fynmeel gemeng met omtrent een liter olie. ⁵Maak omtrent ’n liter wyn gereed vir die drankoffer saam met die brandoffer of slagoffer, vir elke lam.

⁶“Of vir ’n ram moet julle ’n graanoffer gereedmaak van omtrent vier liter fynmeel gemeng met omtrent een en ’n derde liter olie, ⁷en een en ’n derde liter wyn vir die drankoffer—bring dit as ’n aangename geur vir my. ⁸Wanneer julle ’n jong bul gereedmaak as ’n brandoffer of slagoffer, om ’n besondere gelofte na te kom, of as ’n vredesoffer vir my, ⁹bring saam met die jong bul ’n graanoffer van omtrent ses liter fynmeel gemeng met omtrent twee liter olie, ¹⁰bring twee liter wyn vir die drankoffer, ’n vuuroffer met ’n aangename geur vir my. ¹¹Dit moet gedoen word vir elke bul, ram, lam of jong bok. ¹²Doen dieselfde vir elkeen, hoeveel julle ook al gereedmaak.

¹³“Elke gebore Israeliet moet dit so doen wanneer hy ’n vuuroffer, ’n aangename geur, vir my bring. ¹⁴As ’n vreemdeling wat by julle woon, of enigeen onder julle vir die komende geslagte, ’n vuuroffer met ’n aangename geur vir my bring, moet hy doen soos julle doen. ¹⁵Een voorskrif vir die gemeente—julle en die vreemdeling wat onder julle woon—’n blywende voorskrif vir al die geslagte: soos julle is, so is die vreemdeling voor my. ¹⁶Een wet en een bepaling geld vir julle en vir die vreemdeling wat by julle bly.”

¹⁷En ons Vader het met Moses gepraat en gesê:

¹⁸“Praat met die Israeliete en sê vir hulle: Wanneer julle die land binnegaan waarheen ek julle bring, ¹⁹dan, wanneer julle van die opbrengs van die land eet, moet julle ’n offergawe vir my afgee. ²⁰Van die eerste van julle deeg moet julle ’n koek as offergawe afgee, soos die offergawe van die dorsvloer. ²¹Van die eerste van julle deeg moet julle ’n offergawe vir my gee, deur al julle geslagte heen.

Ons Vader bedek onopsetlike sonde

²²“En wanneer julle afdwaal en nie al hierdie gebooie doen wat ek vir Moses gesê het nie, ²³alles wat ek julle deur Moses beveel het, van die dag af dat ek dit beveel het, en verder deur al julle geslagte heen, ²⁴dan, as dit onopsetlik gedoen is, sonder dat die gemeente dit geweet het, moet die hele gemeente een jong bul as ’n brandoffer bring—’n aangename geur vir my—met sy graanoffer en drankoffer soos voorgeskryf, en daarby een bokram as ’n sondoffer. ²⁵Die priester sal vir die hele gemeenskap van Israel versoening doen, en hulle sal vergewe word, omdat dit onopsetlik was en hulle hulle offer gebring het—’n vuuroffer vir my—en hulle sondoffer voor my vir hulle onopsetlike oortreding. ²⁶Die hele gemeenskap van Israel sal vergewe word, saam met die vreemdeling wat onder hulle woon, omdat die hele volk onopsetlik verkeerd gedoen het.

²⁷“En as een mens onopsetlik sondig, moet hy ’n jaaroud bokooi as ’n sondoffer bring. ²⁸Die priester sal voor my versoening doen vir die mens wat dwaal deur onopsetlik te sondig; deur vir hom versoening te doen, sal hy vergewe word. ²⁹Vir die gebore Israeliet onder die kinders van Israel en die vreemdeling wat onder hulle bly, geld een wet vir die een wat onopsetlik handel.

³⁰“Maar die een wat moedswillig handel, of hy nou ’n gebore Israeliet of ’n vreemdeling is, beledig my—daardie mens word van sy volk afgesny. ³¹Omdat hy my woord verag en my gebod verbreek het, sal daardie mens sekerlik afgesny word; sy skuld bly op hom.”

Sabbatsminagting en die gevolg daarvan

³²Terwyl die Israeliete in die woestyn was, het hulle ’n man gekry wat op die sabbatdag hout bymekaargemaak het. ³³Dié wat hom gekry het terwyl hy hout bymekaarmaak, het hom na Moses, Aäron en die hele vergadering toe gebring. ³⁴Hulle het hom in bewaring gehou, omdat dit nie duidelik was wat met hom gedoen moes word nie.

³⁵Toe sê ons Vader vir Moses: “Die man moet doodgemaak word; die hele gemeenskap moet hom buitekant die kamp stenig.”

³⁶Die hele vergadering het hom buitekant die kamp uitgebring en hom met klippe gestenig; hy het gesterf, soos ons Vader Moses beveel het.

Klossies om ons Vader te onthou

³⁷En ons Vader het vir Moses gesê:

³⁸“Praat met die Israeliete: laat hulle klossies maak aan die hoeke van hulle klere, vir al die geslagte, met ’n blou koord aan elke hoek se klossie. ^a a v38 Klossies — geknoopte frangies wat aan die hoeke van die kleed gedra is — was ’n daaglikse, sigbare herinnering om volgens ons Vader se gebooie te leef; getroue Israeliete het hulle eeue lank gedra. ³⁹Dit sal ’n klossie wees om na te kyk, sodat julle al my gebooie onthou en dit doen, en nie agter julle hart en julle oë aanjaag nie, wat julle ontrou laat word. ⁴⁰So sal julle al my gebooie onthou en doen, en julle sal heilig wees vir my. ⁴¹Ek is julle Vader, wat julle uit Egipteland uitgelei het om julle Vader te wees. Ek is julle Vader.”