اعداد 15

15 ¹پدر ما به موسی سخن گفت و فرمود:

²«با بنی‌اسرائیل سخن بگو و به ایشان بگو: چون به سرزمینی که برای سکونت به شما می‌بخشم درآیید، ³و هدیه‌ای آتشین برای من تقدیم کنید—قربانی سوختنی یا ذبحی، برای ادای نذری خاص، یا همچون هدیهٔ دلخواه، یا در عیدهای معیّن خود—تا از رمه یا گله عطری خوشایند برای من پدید آورید، ⁴آنگاه هر که پیشکش خود را می‌آورد، باید هدیهٔ آردی نیز برای من بیاورد—حدود دو چارَک آرد مرغوب آمیخته با حدود یک چارَک روغن. ⁵و برای هدیهٔ ریختنی، حدود یک چارَک شراب همراه با قربانی سوختنی یا ذبح، برای هر بره آماده کن.

⁶«یا برای قوچی، هدیهٔ آردیِ حدود چهار چارَک آرد مرغوب آمیخته با حدود یک و یک‌سومِ چارَک روغن آماده کن، ⁷و یک و یک‌سومِ چارَک شراب برای هدیهٔ ریختنی—آن را همچون عطری خوشایند برای من تقدیم کن. ⁸و چون گوساله‌ای نر همچون قربانی سوختنی یا ذبح، برای ادای نذری خاص، یا همچون قربانی سلامتی برای من آماده کنی، ⁹همراه با آن گوساله، هدیهٔ آردیِ حدود شش چارَک آرد مرغوب آمیخته با حدود دو چارَک روغن بیاور، ¹⁰و دو چارَک شراب برای هدیهٔ ریختنی بیاور، هدیه‌ای آتشین که عطری خوشایند برای من است. ¹¹این باید برای هر گاو، قوچ، بره یا بزغالهٔ نر انجام شود. ¹²برای هر یک، هر چند که آماده کنید، به همین‌گونه عمل کنید.

¹³«هر اسرائیلیِ بومی باید هنگام تقدیم هدیه‌ای آتشین، عطری خوشایند برای من، چنین کند. ¹⁴و اگر بیگانه‌ای که در میان شما ساکن است، یا هر که در نسل‌های آینده در میان شما باشد، هدیه‌ای آتشین با عطری خوشایند برای من تقدیم کند، باید همان‌گونه که شما می‌کنید عمل نماید. ¹⁵برای این جماعت یک فریضه است—هم برای شما و هم برای بیگانه‌ای که در میان شما ساکن است—فریضه‌ای جاودانی در تمامی نسل‌هایتان: چنان‌که شما هستید، بیگانه نیز در حضور من چنین است. ¹⁶یک شریعت و یک حکم، هم برای شما و هم برای بیگانه‌ای که نزد شما اقامت دارد، خواهد بود.»

¹⁷و پدر ما به موسی سخن گفت و فرمود:

¹⁸«با بنی‌اسرائیل سخن بگو و به ایشان بگو: چون به سرزمینی که شما را به آن می‌آورم درآیید، ¹⁹آنگاه هنگامی که از محصول آن سرزمین می‌خورید، باید هدیه‌ای برای من برافرازید. ²⁰از نخستین خمیر خود، گِرده‌ای را همچون هدیه برافرازید، مانند هدیه‌ای که از خرمن‌گاه می‌آورید. ²¹از نخستین خمیر خود باید در تمامی نسل‌هایتان هدیه‌ای به من بدهید.

پدر ما گناه غیرعمد را می‌پوشاند

²²«و چون خطا کنید و همهٔ این احکام را که به موسی گفته‌ام به‌جا نیاورید، ²³یعنی همهٔ آنچه از روزی که فرمان دادم و از آن پس در تمامی نسل‌هایتان به‌واسطهٔ موسی به شما امر کردم، ²⁴آنگاه اگر این کار به‌سهو و بی‌آگاهیِ جماعت انجام شده باشد، تمامی جماعت باید یک گوسالهٔ نر همچون قربانی سوختنی—عطری خوشایند برای من—با هدیهٔ آردی و هدیهٔ ریختنیِ آن، آن‌گونه که مقرر است، و نیز یک بز نر همچون قربانی گناه تقدیم کنند. ²⁵و کاهن برای تمامی جماعت بنی‌اسرائیل کفّاره خواهد کرد و آمرزیده خواهند شد، زیرا آن خطا غیرعمد بود و ایشان پیشکش خود را—هدیه‌ای آتشین برای من—و قربانی گناهِ خود را برای خطای غیرعمدشان به حضور من آوردند. ²⁶و تمامی جماعت بنی‌اسرائیل، همراه با بیگانه‌ای که در میانشان ساکن است، آمرزیده خواهند شد، زیرا همهٔ قوم به‌سهو خطا کرده بودند.

²⁷«و اگر یک تن به‌سهو گناه کند، باید بزی مادهٔ یک‌ساله همچون قربانی گناه تقدیم نماید. ²⁸و کاهن در حضور من برای آن کس که به‌سبب گناهِ غیرعمد خطا کرده کفّاره خواهد کرد، و چون برایش کفّاره کند، آمرزیده خواهد شد. ²⁹برای بومیِ میان بنی‌اسرائیل و بیگانه‌ای که در میانشان اقامت دارد، یک شریعت است، برای آن کس که به‌سهو عمل می‌کند.

³⁰«اما آن کس که با گستاخی عمل کند، خواه بومی و خواه بیگانه، به من کفر می‌گوید؛ آن شخص از میان قومش منقطع خواهد شد. ³¹چون کلام مرا خوار شمرد و حکم مرا شکست، آن شخص به‌یقین منقطع خواهد شد؛ تقصیرش بر گردنش خواهد ماند.»

بی‌حرمتی به روز سَبَّت و پیامد آن

³²هنگامی که بنی‌اسرائیل در بیابان بودند، مردی را یافتند که در روز سَبَّت هیزم جمع می‌کرد. ³³آنان که او را در حال جمع‌کردن هیزم یافته بودند، وی را نزد موسی و هارون و تمامی جماعت آوردند. ³⁴و او را در بازداشت نگاه داشتند، زیرا روشن نبود که با او چه باید کرد.

³⁵آنگاه پدر ما به موسی فرمود: «آن مرد باید کشته شود؛ تمامی جماعت باید او را بیرون از اردوگاه سنگسار کنند.»

³⁶پس تمامی جماعت او را بیرون از اردوگاه بردند و او را سنگسار کردند تا مرد، چنان‌که پدر ما به موسی فرمان داده بود.

منگوله‌ها برای به یاد آوردن پدر ما

³⁷و پدر ما به موسی سخن گفت و فرمود:

³⁸«با بنی‌اسرائیل سخن بگو و به ایشان بگو که بر گوشه‌های جامه‌های خود منگوله بسازند، در تمامی نسل‌هایشان، و بر منگولهٔ هر گوشه ریسمانی آبی بگذارند. ^a a v38 منگوله‌ها—ریشه‌های گره‌خورده که بر گوشه‌های جامه می‌آویختند—یادآوری روزانه و آشکار بودند برای آنکه بر طبق احکام پدر ما زندگی کنند؛ اسرائیلیانِ وفادار قرن‌ها آنها را بر تن می‌کردند. ³⁹و این منگوله‌ای خواهد بود تا بدان بنگرید و همهٔ احکام مرا به یاد آورید و آنها را به‌جا آورید، و در پیِ دل و دیدگان خود، که شما را به بی‌وفایی می‌کشانند، نروید. ⁴⁰بدین‌سان همهٔ احکام مرا به یاد خواهید آورد و آنها را به‌جا خواهید آورد، و برای من مقدّس خواهید بود. ⁴¹من پدر شما هستم که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم تا پدر شما باشم. من پدر شما هستم.»