Para Panjaga Ditetepake ing Gapura-gapurane Yerusalem

Tembok wus ngadeg nanging kuthane meh suwung, mula Nehemia nemtokake jam bukane lawang lan juru jaga kang kena dipercaya, banjur, kaya kang dilebokake Ramane ing atine, mbukak daftar lawas wong-wong kang bali saka Babil. Para kulawarga, imam, abdi lan pisungsung padha dietung, lan kutha-kutha dienggoni maneh.

Pasal 7.

Sawise tembok mau wis dibangun maneh lan aku wis masang lawang-lawange, para panjaga gapura, para juru kidung, lan para wong Lewi banjur padha ditetepake. Aku masrahake pangrehing Yerusalem marang sadulurku Hanani, dene Hanania dadi panggedhe ing benteng, amarga dheweke iku setya lan luwih wedi-asih marang Rama kita katimbang wong akeh. Aku banjur kandha marang wong-wong mau: “Gapura-gapurane Yerusalem aja dibukak nganti srengenge panas; lan sajrone para panjaga isih tunggu jaga, lawang-lawang iku padha tutupana lan palangana. Netepna para panjaga saka panduduk Yerusalem, siji-sijine ing pos-jagane dhewe, siji-sijine ngadhepi omahe dhewe.”

Kutha mau jembar lan amba, nanging wonge sethithik, lan durung ana omah kang dibangun maneh.

Umate Rama kita Dietung Bali Mulih

Banjur Ramaku maringi ing atiku supaya nglumpukake para panggedhe, para pangarsa, lan rakyat, kanggo didaftar manut sarasilahe. Aku nemu buku sarasilahe para wong kang mulih dhisik dhewe, lan ketemu tinulis ing kono:

Iki para wong ing propinsi kang padha bali saka pambuwangan, yaiku wong-wong kang biyen diboyong dening Prabu Nebukadnezar, ratu ing Babil, lan saiki padha bali menyang Yerusalem lan tanah Yehuda, siji-sijine menyang kuthane dhewe, kang padha teka bareng karo Zerubabel, Yesua, Nehemia, Azaria, Raamia, Nahamani, Mordekhai, Bilsan, Misperet, Bigwai, Nehum, lan Baana. Cacahe wong lanang umate Israel yaiku:

Anak-turune Paros, 2.172;

anak-turune Sefatya, 372;

anak-turune Arah, 652;

anak-turune Pahat-Moab (lumantar turune Yesua lan Yoab), 2.818;

anak-turune Elam, 1.254;

anak-turune Zatu, 845;

anak-turune Zakai, 760;

anak-turune Binui, 648;

anak-turune Bebai, 628;

anak-turune Azgad, 2.322;

anak-turune Adonikam, 667;

anak-turune Bigwai, 2.067;

anak-turune Adin, 655;

anak-turune Ater (lumantar Hizkia), 98;

anak-turune Hasum, 328;

anak-turune Bezai, 324;

anak-turune Harif, 112;

anak-turune Gibeon, 95.

Wong Betlehem lan Netofa, 188;

wong Anatot, 128;

wong Bet-Azmawet, 42;

wong Kiryat-Yearim, Kefira, lan Beerot, 743;

wong Rama lan Geba, 621;

wong Mikhmas, 122;

wong Betel lan Ai, 123;

wong Nebo liyane, 52.

Anak-turune Elam liyane, 1.254;

anak-turune Harim, 320;

anak-turune Yerikho, 345;

anak-turune Lod, Hadid, lan Ono, 721;

anak-turune Senaa, 3.930.

Para imam: anak-turune Yedaya (lumantar kulawangsane Yesua), 973.

Anak-turune Imer, 1.052;

anak-turune Pashur, 1.247;

anak-turune Harim, 1.017.

Para wong Lewi: anak-turune Yesua (lumantar Kadmiel lan turune Hodewa), 74.

Para juru kidung: anak-turune Asaf, 148.

Para panjaga gapura: anak-turune Salum, Ater, Talmon, Akub, Hatita, lan Sobai, 138.

Para abdi ing Padaleman Suci: anak-turune Ziha, Hasufa, Tabaot, Keros, Sia, Padon, Lebana, Hagaba, Salmai, Hanan, Gidel, Gahar, Reaya, Rezin, Nekoda, Gazam, Uza, Paseah, Besai, Meunim, Nefusesim, Bakbuk, Hakufa, Harhur, Bazlit, Mehida, Harsa, Barkos, Sisera, Temah, Nezia, lan Hatifa.

Anak-turune para abdine Suleman: anak-turune Sotai, Soferet, Perida, Yaala, Darkon, Gidel, Sefatya, Hatil, Pokheret-Hazebaim, lan Amon. Gunggunge para abdi ing Padaleman Suci lan anak-turune para abdine Suleman ana 392.

Iki wong-wong kang padha mangkat saka Tel-Melah, Tel-Harsa, Kerub, Adon, lan Imer, nanging ora bisa nduduhake kulawangsane bapakne utawa sarasilahe, apa pancen turune Israel apa dudu:

Anak-turune Delaya, Tobia, lan Nekoda, 642.

Saka para imam: anak-turune Hobaya, Hakoz, lan Barzilai — kang njupuk bojo salah sawijining anak wadone Barzilai, wong Gilead, banjur nganggo jeneng kulawangsa mau.

Wong-wong mau padha nggoleki cathetan sarasilahe, nanging ora ketemu, mula padha disingkirake saka kaimaman, kaanggep najis. Sang Gubernur aweh prentah marang wong-wong mau supaya aja mangan panganan kang paling suci, nganti ana imam kang bisa nakokake putusan lumantar Urim lan Tumim. ^a

Gunggunge sakabehe pasamuwan mau ana 42.360, kejaba para abdine lanang lan wadon, cacahe 7.337; sarta duwe para juru kidung lanang lan wadon 245. Wong-wong mau duwe jaran 736, bihal 245, unta 435, lan kuldi 6.720.

Ana sawetara para kepala kulawangsa kang padha aweh pisungsung kanggo pagawean mau. Sang Gubernur masrahake marang gedhong bandha dhuwit mas 1.000 keping, bokor 50 iji, lan sandhangan imam 530. Ana sawetara para kepala kulawangsa kang padha menehi marang gedhong bandha kanggo pagawean mau dhuwit mas 20.000 keping lan salaka watara 2.750 pon. Dene rakyat liyane padha menehi dhuwit mas 20.000 keping, salaka watara 2.500 pon, lan sandhangan imam 67.

Para imam, para wong Lewi, para panjaga gapura, para juru kidung, sawetara rakyat, para abdi ing Padaleman Suci, lan wong Israel kabeh padha manggon ing kuthane dhewe-dhewe. Tekan sasi kapitu, umat Israel wis padha ana ing kuthane dhewe-dhewe.