Nobedar li Deriyên Orşelîmê Hatin Danîn

Sûr radiweste lê bajar hema hema vala ye, loma Nehemya demên vekirina deriyan û nobedarên dilsoz destnîşan dike, paşê, wekî ku Bavê wî di dilê wî de danî, tomara kevn a yên ku ji Babîlê vegeriyane malê vedike. Malbat, kahîn, xizmetkar û diyarî têne hejmartin, û bajarok ji nû ve niştecih dibin.

Beş 7.

Piştî ku dîwar ji nû ve hat avakirin û min derî danîn, deriban, stranbêj û Lewî hatin tayînkirin. Min birayê xwe Henanî li ser Orşelîmê kir serpereşt, û Henanya jî fermandarê kelehê, çimkî ew dilsoz bû û ji gelekan bêtir ji Bavê me ditirsiya. Min ji wan re got: “Heta ku roj germ nebe, deriyên Orşelîmê venekin; û hê ku nobedar li ser nobê ne, bila deriyan bigirin û bi derî bikin. Ji niştecihên Orşelîmê nobedaran tayîn bikin, her yek li ser cihê xwe, her yek li hember mala xwe.”

Bajar fireh bû, lê gelê di nav de kêm bû, û hê tu mal ji nû ve nehatibûn avakirin.

Gelê Bavê me yê ku Hatin Hejmartin

Hingê Bavê min ew danî dilê min, ku ez giregir, rayedar û gel bicivînim da ku li gorî nesebê bên tomarkirin. Min tomara nesebê ya ewên ku pêşî vegeriyabûn dît, û di nav de nivîsandî dît:

Ev in mirovên parêzgehê yên ku ji sirgûnê vegeriyan, yên ku Nebûkadnezar padîşahê Babîlê rakiribû, ku vegeriyan Orşelîm û Cihûstanê, her yek ji bajarê xwe re, ku bi Zerûbabel, Yêşûa, Nehemya, Ezarya, Raamya, Nahamanî, Mordekay, Bilşan, Misperet, Bigway, Nehûm û Baana re hatin—hejmara mêrên gelê Îsraêl:

Nifşên Paroş, 2,172;

nifşên Şefatya, 372;

nifşên Arah, 652;

nifşên Pehat-moab (ji eşîra Yêşûa û Yoab), 2,818;

nifşên Êlam, 1,254;

nifşên Zatû, 845;

nifşên Zakay, 760;

nifşên Binûy, 648;

nifşên Bebay, 628;

nifşên Azgad, 2,322;

nifşên Adonîkam, 667;

nifşên Bigway, 2,067;

nifşên Adîn, 655;

nifşên Ater (ji Hizkiya), 98;

nifşên Haşûm, 328;

nifşên Bezay, 324;

nifşên Harîf, 112;

nifşên Gibeon, 95.

Mêrên Beytlehem û Netofayê, 188;

mêrên Anatotê, 128;

mêrên Beyt-azmawetê, 42;

mêrên Kiryat-yearîm, Kefîra û Beerotê, 743;

mêrên Rama û Gebayê, 621;

mêrên Mîxmasê, 122;

mêrên Beytêl û Ayê, 123;

mêrên Nebo ya din, 52.

Nifşên Êlam ya din, 1,254;

nifşên Harîm, 320;

nifşên Erîhayê, 345;

nifşên Lod, Hadîd û Ono, 721;

nifşên Senaa, 3,930.

Kahîn: nifşên Yedaya (ji mala Yêşûa), 973.

Nifşên Îmer, 1,052;

nifşên Paşhûr, 1,247;

nifşên Harîm, 1,017.

Lewî: nifşên Yêşûa (ji Kadmiyêl û eşîra Hodewa), 74.

Stranbêj: nifşên Asaf, 148.

Derîban: nifşên Şalûm, Ater, Talmon, Akûb, Hatîta û Şobay, 138.

Xizmetkarên perestgehê: nifşên Zîha, Hasûfa, Tabaot, Keros, Sîa, Padon, Lebana, Hagaba, Şalmay, Hanan, Gidêl, Gahar, Reaya, Rezîn, Nekoda, Gazam, Uza, Paseah, Besay, Meûnîm, Nefûşesîm, Bakbûk, Hakûfa, Harhûr, Bazlît, Mehîda, Harşa, Barkos, Sîsera, Temah, Nezîah û Hatîfa.

Nifşên xizmetkarên Silêman: nifşên Sotay, Soferet, Perîda, Yaala, Darkon, Gidêl, Şefatya, Hatîl, Pokeret-hazebayîm û Amon. Hemû xizmetkarên perestgehê û nifşên xizmetkarên Silêman bi hev re 392 bûn.

Ev ji Tel-melah, Tel-harşa, Kerûb, Adon û Îmerê hatin, lê nikaribûn mala bavên xwe an nesebê xwe nîşan bidin, ka ji Îsraêl in yan na:

Nifşên Delaya, Tobya û Nekoda, 642.

Ji kahînan: nifşên Hobaya, Hakoz û Barzîlay—yê ku bi yek ji keçên Barzîlayê Gileadî re zewicî bû û navê wê malbatê girtibû.

Ev li tomarên xwe yên nesebê geriyan, lê tu nedîtin, loma wek gemarî ji kahîntiyê hatin derxistin. Walî ji wan re got ku heta ku kahînek karibe serî li Ûrîm û Tumîmê bide, ji xwarina herî pîroz nexwin. ^a

Tevahiya civînê bi hev re 42,360 bûn, ji bilî 7,337 xulam û cariyên wan; û 245 stranbêjên mêr û jin hebûn. 736 hesp, 245 hêstir, 435 deve û 6,720 ker hebûn.

Hin serokên malbatan ji bo karî diyarî dan. Walî xezneyê re 1,000 pereyên zêr, 50 tas û 530 kincên kahîntiyê da. Hin serokên malbatan ji xezneya karî re 20,000 pereyên zêr û nêzî 2,750 lîre zîv dan. Gelê mayî 20,000 pereyên zêr, nêzî 2,500 lîre zîv û 67 kincên kahîntiyê dan.

Kahîn, Lewî, derîban, stranbêj, hin ji gel, xizmetkarên perestgehê û hemû Îsraêl li bajarên xwe bi cih bûn. Heta meha heftan, gelê Îsraêl li bajarên xwe bûn.