چاپ شوی
کتاب

د يروشلم په دروازو باندې پهره‌دار ودرول شُو

دېوال ولاړ دی خو ښار تقریباً تش دی، نو نحمیاه د دروازو وختونه ټاکي او د باور وړ ساتونکي ګماري، بیا، لکه څنګه چې د هغه پلار د هغه په زړه کې واچول، د هغو کسانو زوړ ثبت پرانیزي چې له بابل څخه کور ته راستانه شوي وو. کورنۍ، کاهنان، خدمتګاران او ډالۍ شمېرل کېږي، او ښارګوټي بیا مېشت کېږي.

څپرکی 7.

کله چې ديوال بيا جوړ شو او ما دروازې ولګولې، نو دربانان، سندرغاړى او لاويان مقرر کړے شُو. ما خپل ورور حنانى د يروشلم انچارج کړو، او حننياه مې د قلعې کماندار کړو، ځکه چې هغه وفادار وو او د ډېرو خلقو نه زيات له پلار نه يرېدلو. ما ورته ووئيل چې، ”د يروشلم دروازې مۀ خلاصوئ ترڅو چې نمر تود نۀ شى، او کله چې پهره‌دار په پهره وى، نو دوى دې دروازې بندې او کولپ کړى. د يروشلم د اوسېدونکو نه پهره‌دار مقرر کړئ، هر يو دې په خپل ځائ وى، او هر يو دې د خپل کور په مخکښې وى.“

ښار لوئ وو، خو خلق په کښې لږ وُو، او تر اوسه هيڅ کورونه بيا جوړ شوى نۀ وُو.

د پلار قوم کور ته شمارلے شو

بيا زما پلار زما په زړۀ کښې واچول چې معزز خلق، عُهده‌داران او عام خلق راجمع کړم ترڅو د نسب نامې مطابق راجسټر شى. ما د اولنيو راستنېدونکو د نسب نامې کتاب وموندلو، او په هغې کښې مې داسې ليکلى وموندل چې:

دا د صوبې هغه خلق دى چې د جلاوطنۍ نه راستُن شُو، کوم چې د بابل بادشاه نبوکدنضر بوتلى وُو، او بيا يروشلم او يهوداه ته راغلل، هر يو خپل ښار ته، چې د زروبابل، يشوع، نحمياه، عزرياه، رعميا، نحمانى، مردکى، بلشان، مسفارت، بګوى، نحوم او بعنه سره راغلل — د اِسرائيل د قوم د سړيو شمېر دا دے:

د پروش اولاد، ۲،۱۷۲؛

د سفطياه اولاد، ۳۷۲؛

د اراح اولاد، ۶۵۲؛

د پحت‌موآب اولاد (د يشوع او يوآب د کهول نه)، ۲،۸۱۸؛

د عيلام اولاد، ۱،۲۵۴؛

د زتو اولاد، ۸۴۵؛

د زکى اولاد، ۷۶۰؛

د بنوى اولاد، ۶۴۸؛

د بباى اولاد، ۶۲۸؛

د ازجد اولاد، ۲،۳۲۲؛

د ادونيقام اولاد، ۶۶۷؛

د بګوى اولاد، ۲،۰۶۷؛

د عدين اولاد، ۶۵۵؛

د اطير اولاد (د حزقياه نه)، ۹۸؛

د حاشوم اولاد، ۳۲۸؛

د بيصى اولاد، ۳۲۴؛

د حاريف اولاد، ۱۱۲؛

د جبعون اولاد، ۹۵.

د بيت‌لحم او نطوفه سړى، ۱۸۸؛

د عناتوت سړى، ۱۲۸؛

د بيت‌عزماوت سړى، ۴۲؛

د قريت‌يعريم، کفيره او بيروت سړى، ۷۴۳؛

د رامه او جبع سړى، ۶۲۱؛

د مکماس سړى، ۱۲۲؛

د بيت‌ايل او عاى سړى، ۱۲۳؛

د بل نبو سړى، ۵۲.

د بل عيلام اولاد، ۱،۲۵۴؛

د حاريم اولاد، ۳۲۰؛

د يريحو اولاد، ۳۴۵؛

د لود، حديد او اونو اولاد، ۷۲۱؛

د سناعه اولاد، ۳،۹۳۰.

اِمامان: د يدعياه اولاد (د يشوع د کهول نه)، ۹۷۳.

د اِمير اولاد، ۱،۰۵۲؛

د فشحور اولاد، ۱،۲۴۷؛

د حاريم اولاد، ۱،۰۱۷.

لاويان: د يشوع اولاد (د قدميئيل او د هودويا د کهول نه)، ۷۴.

سندرغاړى: د آساف اولاد، ۱۴۸.

دربانان: د شلوم، اطير، طلمون، عقوب، حطيطا او شوباى اولاد، ۱۳۸.

د خُدائ د کور خدمتګاران: د ضيحا، حسوفا، طباعوت اولاد، د قيروس، سيعا، فادون، د لبانه، حجابه، شلماى، د حانان، جديل، جحر، د رآياه، رضين، نقودا، د جزام، عُزا، فاسح، د بيصى، معونيم، نفوسيسيم، د بقبوق، حقوفا، حرحور، د بصلوت، محيده، حرشا، د برقوس، سيسرا، تامح، د نضياح او حطيفا اولاد.

د سليمان د نوکرانو اولاد: د سوطى، سفارت، فريدا اولاد، د يعله، درقون، جديل، د سفطياه، حطيل، فوکرت‌حضباييم او امون اولاد. د خُدائ د کور ټول خدمتګاران او د سليمان د نوکرانو اولاد ۳۹۲ وُو.

دا هغه خلق وُو چې د تل‌ملح، تل‌حرشا، کروب، ادون او اِمير نه راغلل، خو دوى دا نۀ شول ثابتولے چې د چا د پلار کهول دى يا کوم نسب لرى، او چې آيا د اِسرائيل نه دى کۀ نه:

د دلاياه، طوبياه او نقودا اولاد، ۶۴۲.

او د اِمامانو نه: د حبياه، حقوض او برزلى اولاد — چې د جلعادى برزلى د يوې لور سره يې واده کړے وو او د هغه کهول نوم يې اخستے وو.

دوى د خپل نسب نامې کاغذونه ولټول، خو ونۀ موندل شُو، نو د ناپاکۍ په وجه د اِمامتۍ نه بهر کړے شُو. حاکم ورته ووئيل چې تر هغې پورې دې د ډېر مقدس خوراک نه مۀ خورئ ترڅو چې يو اِمام د اوريم او تُميم نه مشوره وانۀ خلى. a a v65 اوريم او تُميم مقدس شيان وُو چې د ستر اِمام سره وُو، او په ګرانو مسئلو کښې به د خُدائ پاک نه د صفا فيصلې دپاره استعمالېدل.

ټوله جماعت ګډه ۴۲،۳۶۰ وه، د دوى د ۷،۳۳۷ نارينه او ښځينه نوکرانو نه علاوه؛ او د دوى سره ۲۴۵ نارينه او ښځينه سندرغاړى وُو. د دوى سره ۷۳۶ آسونه، ۲۴۵ کچر، ۴۳۵ اوښان او ۶،۷۲۰ خره وُو.

ځنو د کهولونو مشرانو کار دپاره ورکړل. حاکم خزانې ته ۱،۰۰۰ د سرو زرو سکې، ۵۰ کاسې او ۵۳۰ د اِمامانو جامې ورکړې. ځنو د کهولونو مشرانو د کار خزانې ته ۲۰،۰۰۰ د سرو زرو سکې او نژدې ۲،۷۵۰ پاونډه سپين زر ورکړل. پاتې خلقو ۲۰،۰۰۰ د سرو زرو سکې، نژدې ۲،۵۰۰ پاونډه سپين زر او ۶۷ د اِمامانو جامې ورکړې.

اِمامان، لاويان، دربانان، سندرغاړى، ځنې عام خلق، د خُدائ د کور خدمتګاران او ټول اِسرائيل په خپلو ښارونو کښې ودان شُو. د اوومې مياشتې په راتلو سره د اِسرائيل خلق په خپلو ښارونو کښې وُو.