Nehemya 7

Bölüm 7.

7 ¹Surlar yeniden yapılıp kapıları yerine taktıktan sonra kapı nöbetçileri, ezgiciler ve Levililer görevlerine atandı. ²Kardeşim Hanani'yle kale komutanı Hananya'yı Yeruşalim'in başına getirdim; çünkü Hananya güvenilir biriydi ve Babamız'dan çoğu insandan daha çok korkardı. ³Onlara, «Güneş ısıtıncaya kadar Yeruşalim'in kapıları açılmasın; nöbetçiler görev başındayken kapıları kapatıp sürgüleyin. Yeruşalim'de oturanlardan nöbetçiler atayın; kimisi belirli yerlerde, kimisi kendi evinin önünde nöbet tutsun» dedim.

⁴Kent geniş ve büyüktü, ama içinde oturanlar azdı; evler de henüz yeniden yapılmamıştı.

Babamız'ın Halkı Yurduna Dönüp Sayıldı

⁵Bunun üzerine Babam soyluları, yetkilileri ve halkı toplayıp soy kütüğüne göre yazdırmayı yüreğime koydu. Sürgünden ilk dönenlerin soy kütüğünü buldum; içinde şöyle yazılıydı:

⁶Babil Kralı Nebukadnessar'ın sürgün ettiği insanlar yaşadıkları ilden Yeruşalim ve Yahuda'ya, herkes kendi kentine döndü. Sürgündeki bu il halkından dönenler şunlardır: ⁷Zerubbabil, Yeşua, Nehemya, Azarya, Raamya, Nahamani, Mordekay, Bilşan, Misperet, Bigvay, Nehum ve Baana ile birlikte gelen İsrail halkının erkeklerinin sayısı:

⁸Paroş oğulları: 2.172;

⁹Şefatya oğulları: 372;

¹⁰Arah oğulları: 652;

¹¹Yeşua ve Yoav soyundan Pahat-Moav oğulları: 2.818;

¹²Elam oğulları: 1.254;

¹³Zattu oğulları: 845;

¹⁴Zakkay oğulları: 760;

¹⁵Binnuy oğulları: 648;

¹⁶Bevay oğulları: 628;

¹⁷Azgat oğulları: 2.322;

¹⁸Adonikam oğulları: 667;

¹⁹Bigvay oğulları: 2.067;

²⁰Adin oğulları: 655;

²¹Hizkiya soyundan Ater oğulları: 98;

²²Haşum oğulları: 328;

²³Besay oğulları: 324;

²⁴Harif oğulları: 112;

²⁵Givon oğulları: 95.

²⁶Beytlehem ve Netofalılar: 188;

²⁷Anatotlular: 128;

²⁸Beytazmavetliler: 42;

²⁹Kiryat-Yearim, Kefira ve Beerotlular: 743;

³⁰Rama ve Gevalılar: 621;

³¹Mikmaslılar: 122;

³²Beytel ve Aylılar: 123;

³³Öbür Nevo halkı: 52.

³⁴Öbür Elam oğulları: 1.254;

³⁵Harim oğulları: 320;

³⁶Erihalılar: 345;

³⁷Lod, Hadit ve Ono halkı: 721;

³⁸Senaa oğulları: 3.930.

³⁹Kâhinler: Yeşua soyundan Yedaya oğulları: 973.

⁴⁰İmmer oğulları: 1.052;

⁴¹Paşhur oğulları: 1.247;

⁴²Harim oğulları: 1.017.

⁴³Levililer: Kadmiel ve Hodeva soyundan Yeşua oğulları: 74.

⁴⁴Ezgiciler: Asaf oğulları: 148.

⁴⁵Kapı nöbetçileri: Şallum, Ater, Talmon, Akkuv, Hatita ve Şovay oğulları: 138.

⁴⁶Tapınak görevlileri: Siha, Hasufa, Tabbaot, ⁴⁷Keros, Sia, Padon, ⁴⁸Levana, Hagava, Şalmay, ⁴⁹Hanan, Giddel, Gahar, ⁵⁰Reaya, Resin, Nekoda, ⁵¹Gazzam, Uzza, Paseah, ⁵²Besay, Meunim, Nefuşesim, ⁵³Bakbuk, Hakufa, Harhur, ⁵⁴Baslit, Mehida, Harşa, ⁵⁵Barkos, Sisera, Temah, ⁵⁶Nesiah ve Hatifa oğulları.

⁵⁷Süleyman'ın kullarının soyundan: Sotay, Soferet, Perida, ⁵⁸Yaala, Darkon, Giddel, ⁵⁹Şefatya, Hattil, Pokeret-Hassevayim ve Amon oğulları. ⁶⁰Tapınak görevlileriyle Süleyman'ın kullarının soyundan olanların toplamı 392'ydi.

⁶¹Tel-Melah, Tel-Harşa, Keruv, Addon ve İmmer'den gelen, ancak ailelerinin ya da soylarının İsrail'den olup olmadığını kanıtlayamayanlar şunlardır:

⁶²Delaya, Toviya ve Nekoda oğulları: 642.

⁶³Kâhinlerden: Hovaya, Hakkos ve Barzillay oğulları. Barzillay, Gilatlı Barzillay'ın kızlarından biriyle evlenip o ailenin adını almıştı.

⁶⁴Bunlar soy kütüğünde adlarını aradılar, ama bulamadılar; bu yüzden kirli sayılıp kâhinlikten çıkarıldılar. ⁶⁵Vali onlara, bir kâhin Urim ile Tummim'e danışıncaya kadar en kutsal yiyeceklerden yememelerini buyurdu. ^a a v65 Urim ile Tummim, başkâhinin sakladığı kutsal nesnelerdi; zor sorularda Tanrı'dan açık bir karar öğrenmek için kullanılırdı.

⁶⁶Bütün topluluğun toplamı 42.360 kişiydi. ⁶⁷Bunlardan başka 7.337 erkek ve kadın köleleri, 245 erkek ve kadın ezgicileri vardı. ⁶⁸736 atları, 245 katırları, ⁶⁹435 develeri ve 6.720 eşekleri vardı.

⁷⁰Bazı aile başları işe bağışta bulundu. Vali hazineye 1.000 darik altın, 50 çanak ve 530 kâhin giysisi verdi. ⁷¹Bazı aile başları iş için hazineye 20.000 darik altın ve yaklaşık 2.750 libre gümüş verdiler. ⁷²Halkın geri kalanı da 20.000 darik altın, yaklaşık 2.500 libre gümüş ve 67 kâhin giysisi verdi.

⁷³Kâhinler, Levililer, kapı nöbetçileri, ezgiciler, halktan bazıları, tapınak görevlileri ve bütün İsrailliler kendi kentlerine yerleştiler. Yedinci aya gelindiğinde İsrail halkı kentlerine yerleşmiş bulunuyordu.