نحمیا 7

باب 7.

7 ¹پس از آنکه دیوار بازسازی شد و درها را کار گذاشتم، دروازه‌بانان، سرایندگان و لاویان تعیین شدند. ²برادر خود حَنانی را بر اورشلیم گماردم، و حَنَنیا را که فرماندهٔ قلعه بود، زیرا مردی امین بود و بیش از بسیاری از پدر ما می‌ترسید. ³به ایشان گفتم: «دروازه‌های اورشلیم را تا آفتاب گرم نشده باز نکنید؛ و تا هنگامی که نگهبانان بر پاس ایستاده‌اند، درها را ببندند و پشت‌بند کنند. از ساکنان اورشلیم پاسبانانی تعیین کنید، هر یک بر جای خود، و هر کس روبه‌روی خانهٔ خویش.»

⁴شهر وسیع و بزرگ بود، اما مردمش اندک بودند و هنوز خانه‌ای بازسازی نشده بود.

قوم پدر، شمرده و به خانه بازگردانده می‌شوند

⁵آنگاه پدرم در دلم نهاد تا نجیب‌زادگان، صاحب‌منصبان و قوم را گرد آورم تا بر حسب نسب‌نامه ثبت شوند. نسب‌نامهٔ نخستین بازگشتگان را یافتم و در آن چنین نوشته دیدم:

⁶اینانند مردم آن ولایت که از اسارت بازگشتند، آنان که نبوکدنصر، پادشاه بابِل، به اسیری برده بود، و به اورشلیم و یهودا بازآمدند، هر کس به شهر خود، ⁷همراه زروبابل، یشوع، نحمیا، عزریا، رَعمیا، نَحَمانی، مردخای، بِلشان، مِسفارت، بِغوای، نَحوم و بَعَنه آمدند. شمارهٔ مردانِ قومِ اسرائیل چنین است:

⁸نسل فَرعوش، ۲٬۱۷۲؛

⁹نسل شَفَطیا، ۳۷۲؛

¹⁰نسل آرَح، ۶۵۲؛

¹¹نسل فَحَت‌موآب (از خاندان یشوع و یوآب)، ۲٬۸۱۸؛

¹²نسل عیلام، ۱٬۲۵۴؛

¹³نسل زَتّو، ۸۴۵؛

¹⁴نسل زَکّای، ۷۶۰؛

¹⁵نسل بِنّوی، ۶۴۸؛

¹⁶نسل بابای، ۶۲۸؛

¹⁷نسل عَزجَد، ۲٬۳۲۲؛

¹⁸نسل ادونیقام، ۶۶۷؛

¹⁹نسل بِغوای، ۲٬۰۶۷؛

²⁰نسل عادین، ۶۵۵؛

²¹نسل آطیر (از نسل حِزقیا)، ۹۸؛

²²نسل حاشوم، ۳۲۸؛

²³نسل بیصای، ۳۲۴؛

²⁴نسل حاریف، ۱۱۲؛

²⁵نسل جِبعون، ۹۵.

²⁶مردان بیت‌لحم و نِطوفه، ۱۸۸؛

²⁷مردان عَناتوت، ۱۲۸؛

²⁸مردان بیت‌عَزموت، ۴۲؛

²⁹مردان قریت‌یعاریم، کفیره و بئیروت، ۷۴۳؛

³⁰مردان رامه و جِبَع، ۶۲۱؛

³¹مردان مِخماس، ۱۲۲؛

³²مردان بیت‌ئیل و عای، ۱۲۳؛

³³مردان نِبوی دیگر، ۵۲.

³⁴نسل عیلامِ دیگر، ۱٬۲۵۴؛

³⁵نسل حاریم، ۳۲۰؛

³⁶نسل اریحا، ۳۴۵؛

³⁷نسل لُد، حادید و اونو، ۷۲۱؛

³⁸نسل سِنائه، ۳٬۹۳۰.

³⁹کاهنان: نسل یِدَعیا (از خاندان یشوع)، ۹۷۳.

⁴⁰نسل اِمّیر، ۱٬۰۵۲؛

⁴¹نسل فَشحور، ۱٬۲۴۷؛

⁴²نسل حاریم، ۱٬۰۱۷.

⁴³لاویان: نسل یشوع (از قَدمیئیل و نسل هودَویا)، ۷۴.

⁴⁴سرایندگان: نسل آساف، ۱۴۸.

⁴⁵دروازه‌بانان: نسل شَلّوم، آطیر، طَلمون، عَقّوب، حَطیطا و شوبای، ۱۳۸.

⁴⁶خادمان معبد: نسل صیحا، حَسوفا، طَبّاعوت، ⁴⁷قیروس، سیعا، فادون، ⁴⁸لَبانه، حَجابه، سَلمای، ⁴⁹حانان، جِدّیل، جَحَر، ⁵⁰رآیا، رِصین، نِقودا، ⁵¹جَزّام، عُزّا، فاسیح، ⁵²بیسای، مَعونیم، نَفوشِسیم، ⁵³بَقبوق، حَقوفا، حَرحور، ⁵⁴بَصلیت، مَحیدا، حَرشا، ⁵⁵بَرقوس، سیسَرا، تامَح، ⁵⁶نِصیح و حَطیفا.

⁵⁷نسل خادمان سلیمان: نسل سوطای، سوفَرت، فَریدا، ⁵⁸یَعله، دَرقون، جِدّیل، ⁵⁹شَفَطیا، حَطّیل، فوخِرِت‌حَظِبائیم و آمون. ⁶⁰تمامی خادمان معبد و نسل خادمان سلیمان، ۳۹۲ تن بودند.

⁶¹اینان از تل‌مِلَح، تل‌حَرشا، کروب، اَدّون و اِمّیر برآمدند، اما نتوانستند خاندان پدری یا نسب خود را ثابت کنند که آیا از اسرائیل‌اند:

⁶²نسل دِلایا، طوبیا و نِقودا، ۶۴۲.

⁶³از کاهنان: نسل حوبَیا، هَقّوص و بَرزِلای — که یکی از دختران بَرزِلایِ جِلعادی را به زنی گرفت و به نام آن خاندان خوانده شد.

⁶⁴اینان نسب‌نامه‌های خود را جستند، اما نیافتند؛ پس به عنوان ناپاک از کهانت کنار گذاشته شدند. ⁶⁵والی به ایشان گفت که از مقدّس‌ترین خوراک نخورند تا کاهنی بتواند با اوریم و تُمّیم مشورت کند. ^a a v65 اوریم و تُمّیم اشیائی مقدّس بودند که کاهن اعظم نگاه می‌داشت و برای جستن تصمیمی روشن از خدا در مسائل دشوار به کار می‌رفت.

⁶⁶تمامی جماعت با هم ۴۲٬۳۶۰ تن بودند، ⁶⁷علاوه بر ۷٬۳۳۷ غلام و کنیزشان؛ و ۲۴۵ مرد و زن سراینده داشتند. ⁶⁸آنان را ۷۳۶ اسب و ۲۴۵ قاطر بود، ⁶⁹۴۳۵ شتر و ۶٬۷۲۰ الاغ.

⁷⁰برخی از سران خاندان‌ها برای این کار هدیه دادند. والی به خزانه ۱٬۰۰۰ سکهٔ طلا، ۵۰ کاسه و ۵۳۰ ردای کاهنان بخشید. ⁷¹برخی از سران خاندان‌ها به خزانهٔ این کار ۲۰٬۰۰۰ سکهٔ طلا و حدود ۲٬۷۵۰ پوند نقره دادند. ⁷²بقیهٔ قوم ۲۰٬۰۰۰ سکهٔ طلا، حدود ۲٬۵۰۰ پوند نقره و ۶۷ ردای کاهنان دادند.

⁷³کاهنان، لاویان، دروازه‌بانان، سرایندگان، برخی از قوم، خادمان معبد و تمامی اسرائیل در شهرهای خود ساکن شدند. و چون ماه هفتم فرا رسید، قوم اسرائیل در شهرهای خود بودند.