Sekongkelan Nglawan Pakaryane Sang Rama
Patang undhangan supaya ketemu ing ara-ara Ono, layang palsu bab pambrontakan, nabi bayaran kang ngojok-ojoki supaya ndhelik ing Padaleman Suci — Nehemia nampik kabeh lan terus mbangun. Tembok rampung sajrone seket loro dina, lan bangsa-bangsa padha semplah atine, amarga weruh astane Rama kita ana ing kono.
6 1Sanballat, Tobia, Gesyem wong Arab, lan mungsuh-mungsuhku liyane padha krungu yen aku wis mbangun maneh tembok iku nganti ora ana growongan kang keri—sanadyan aku durung masang lawang ing gapura-gapurane. 2Sanballat lan Gesyem banjur padha kongkonan nggawa pawarta: “Mrenea, ayo padha ketemu ing salah sawijining desa ing dhataran Ono.” Nanging sejatine wong-wong mau padha ngrancang arep nyilakani aku.
3Mulane aku kongkonan utusan, wangsulanku: “Aku lagi nindakake pakaryan gedhe, mula ora bisa mudhun. Yagene pakaryan iki kudu mandheg, mung merga aku ninggal lan mudhun nemoni kowe?”
4Kaping papat wong-wong mau ngirimi aku pawarta kang padha, lan saben-saben aku menehi wangsulan kang padha uga. 5Kaping lima Sanballat ngutus abdine nemoni aku kanthi cara mangkono, nggawa layang kang menga ing tangane. 6Isine mangkene: Ana kabar ing antarane para bangsa—Gesyem uga kandha mangkono—yen kowe lan wong Yahudi padha ngrancang mbrontak; iya iku sababe kowe mbangun tembok, lan kowe arep dadi ratune, mangkono ujare kabar-kabar iku.
7Malah kowe wis ngangkat para nabi supaya ngabarake bab kowe ing Yerusalem, ‘Ana ratu ing Yehuda!’ Saiki prakara iki bakal tekan ing sang prabu. Mulane mrenea, ayo padha rembugan.
8Wangsulanku: Ora ana siji-sijia saka apa kang kokkandhakake iku kang kelakon—kabeh mau mung kokgawe-gawe saka pikiranmu dhewe. 9Wong-wong mau kabeh padha arep medeni aku lan kanca-kancaku, pangucape, “Tangane bakal padha lemes anggone nggarap pakaryan iku, mula ora bakal rampung.” Nanging saiki, dhuh Rama kawula, mugi Paduka ngiyataken tangan kawula.
10Aku banjur menyang omahe Semaya bin Delaya bin Mehetabel, kang lagi nutup awake ing omah. Dheweke kandha, “Ayo padha ketemu ing padalemaning Allah, ing jero Pedaleman Suci, lan lawange Pedaleman Suci iku dikuncia—amarga wong-wong mau arep padha teka arep mateni kowe, teka ing wayah bengi arep mateni kowe.”
11Nanging aku mangsuli, “Apa wong kaya aku iki kudu mlayu? Apa wong kaya aku iki kudu mlebu ing Pedaleman Suci supaya bisa slamet? Aku ora bakal mlebu.” 12Aku banjur rumangsa yen dudu Rama kita kang ngutus dheweke—dheweke ngucapake pameca iku nglawan aku amarga diopahi dening Tobia lan Sanballat. 13Dheweke diopahi supaya medeni aku nganti aku gawe dosa, supaya wong-wong mau bisa ngasorake jenengku lan gawe wirangku. 14Dhuh Rama kawula, mugi Paduka ngengeti Tobia lan Sanballat awit saking panggawe-panggawe punika, makaten ugi Nowaja nabi estri wau, saha para nabi sanesipun ingkang sami medeni kawula.
Sang Rama Ngrampungake Tembok
15Mula tembok iku rampung ing dina kaping selawe sasi Elul, sajroning seket loro dina. a a v15 Elul iku sasi kaping nem ing tanggalan Ibrani, kang tiba ing pungkasaning mangsa panas (watara wulan Agustus–September). 16Bareng kabeh mungsuhku krungu, lan sakabehe bangsa ing sakiwa-tengen kita padha ndeleng, wong-wong mau padha dadi asor banget ing paningale dhewe, amarga padha ngerti yen Rama kita kang wis nindakake pakaryan iku. 17Uga ing dina-dina iku, para panggedhene Yehuda padha ngirimi layang akeh marang Tobia, lan layang-layange Tobia iya terus bali marang wong-wong mau. 18Akeh wong ing Yehuda kang kaiket ing sumpah marang dheweke, amarga dheweke iku mantune Sekanya bin Arah, lan anake lanang, Yohanan, wis ngrabi anake wadon Mesulam bin Berekya. 19Wong-wong mau uga tansah nyritakake kabecikane marang aku, lan tembung-tembungku padha dilapurake marang dheweke. Tobia iya ngirimi layang kanggo medeni aku.