Mga Pahito Batok sa Buluhaton sang Amay

Apat ka imbitasyon sa pagkitaay sa kapatagan sang Ono, isa ka peke nga sulat parte sa pagrebelde, isa ka inupahan nga propeta nga nagapilit sa iya nga magtago sa templo — ginbalibaran tanan ni Nehemias kag nagpadayon sia sa pagpatindog. Natapos ang pader sa kalim-an kag duha ka adlaw, kag nadulaan sang kaisog ang mga pungsod, sa pagkakita sang kamot sang aton Amay sa sini.

Kapitulo 6.

Sang nabatian ni Sanballat, ni Tobias, ni Gesem nga Arabo, kag sang amon iban nga mga kaaway nga napatindog ko liwat ang pader nga walay nabilin nga buslot—bisan wala ko pa matakdi sing mga ganhaan ang mga puertahan. Nagpadala sanday Sanballat kag Gesem sing mensahe, “Kari, magtilipon kita sa isa sang mga minuro sa kapatagan sang Ono”—apang nagplano sila sa paghalit sa akon.

Gani nagpadala ako sing mga manugbalita, “Nagahimo ako sing dako nga buluhaton kag indi ako makapanaug. Ngaa untaton ko ang buluhaton samtang bayaan ko ini sa pagpanaug sa inyo?”

Apat ka beses sila nagpadala sa akon sing amo man nga mensahe, kag sa tagsa ka beses amo man ang akon sabat sa ila. Ikalima na nga beses nga ginpadala ni Sanballat ang iya suloguon sa akon sa amo nga paagi, nga may abyang nga sulat sa iya kamot. Amo ini ang nasulat: May balita sa tunga sang mga pungsud—ginasiling man ini ni Gesem—nga ikaw kag ang mga Judio nagaplano sa pag-alsa; amo ina nga ginapatindog ninyo ang pader, kag manginhari ka na nila, suno sa sini nga mga balita.

Nagtangdo pa ikaw sing mga manalagna sa pagbantala nahanungud sa imo sa Jerusalem, ‘May hari sa Juda!’ Karon makalab-ot ini sa hari. Gani kari, magsugilanon kita sini.

Nagsabat ako, Wala sing bisan ano sa ginasiling mo nga natabo—ginmumo mo lang ini halin sa imo kaugalingon nga hunahuna. Tanan sila nagtinguha sa pagpahadluk sa amon, nga nagasiling, “Magaluya ang ila mga kamot sa buluhaton, kag indi ini matapus.” Apang karon, akon Amay, pabakura ang akon mga kamot.

Nagkadto ako sa balay ni Semaias nga anak ni Delaias, nga anak ni Mehetabel, nga nakakulong. Nagsiling sia, “Magtilipon kita sa balay sang Dios, sa sulud sang templo, kag takpan naton ang mga ganhaan sang templo—nagakari sila sa pagpatay sa imo, nagakari sa kagab-ihon sa pagpatay sa imo.”

Apang nagsiling ako, “Dapat bala magpalagyo ang tawo nga subong ko? Dapat bala magsulud sa templo ang subong ko agud mabuhi? Indi ako magsulud.” Nahibaluan ko nga wala sia ginpadala sang aton Amay—ginhambal niya ini nga tagna batok sa akon kay ginsuholan sia nanday Tobias kag Sanballat. Ginsuholan sia sa pagpahadluk sa akon agud makasala ako, agud mahatagan nila ako sing malain nga ngalan kag mapakahuy-an ako. Dumduma, akon Amay, sanday Tobias kag Sanballat tungud sa sini nga mga binuhatan, kag subong man si Noadia nga babayi nga manalagna kag ang iban nga mga manalagna nga nagtinguha sa pagpahadluk sa akon.

Ginhuman sang Amay ang Pader

Gani natapus ang pader sa ikaduha-pulo kag lima nga adlaw sang Elul, sa sulud sang kalim-an kag duha ka adlaw. ^a Sang nabatian ini sang tanan namon nga mga kaaway, kag nakita sang tanan nga mga pungsud sa palibot namon, natublag gid sila sa ila kaugalingon nga mga mata, kay nahibaluan nila nga ang aton Amay naghimo sini nga buluhaton. Sa sadto man nga mga adlaw, ang mga dungganon sang Juda nagpadala sing madamu nga mga sulat kay Tobias, kag ang mga sulat ni Tobias padayon nga nagbalik sa ila. Madamu sa Juda ang nahigot sa iya paagi sa panumpa, kay sia ang umagad nga lalaki ni Secanias nga anak ni Ara, kag ang iya anak nga si Johanan nangasawa sa anak nga babayi ni Mesulam nga anak ni Berekias. Padayon man nila nga ginsugid sa akon ang iya maayo nga mga binuhatan, kag ginsugid nila sa iya ang akon mga pulong. Nagpadala si Tobias sing mga sulat sa pagpahadluk sa akon.