நெகேமியா 6

6 ¹நான் மதிலைக் கட்டிமுடித்தேன் என்றும், அதில் இடைவெளி எதுவும் மீதியாக விடப்படவில்லை என்றும் சன்பல்லாத்தும், தொபியாவும், அரபியனான கேஷேமும், எங்கள் மற்ற பகைவரும் கேள்விப்பட்டார்கள்—ஆனாலும் அப்போது நான் வாசல்களில் கதவுகளை இன்னும் வைத்திருக்கவில்லை. ²சன்பல்லாத்தும் கேஷேமும் என்னிடம் ஆள் அனுப்பி, “வாரும், ஓனோவின் சமபூமியிலுள்ள கிராமங்களில் ஒன்றில் நாம் சந்திப்போம்” என்று சொல்லச்சொன்னார்கள்—ஆனால் அவர்கள் எனக்குத் தீங்கு செய்யத் திட்டமிட்டிருந்தார்கள்.

³அதற்கு நான் அவர்களிடம் தூதர்களை அனுப்பி, “நான் ஒரு பெரிய வேலையைச் செய்துகொண்டிருக்கிறேன், கீழே வர முடியாது. வேலையை விட்டுவிட்டு உங்களிடம் கீழே வருவதற்கு, நான் ஏன் வேலை நின்றுபோகும்படி விடவேண்டும்?” என்று சொல்லிவிட்டேன்.

⁴அவர்கள் இதே செய்தியை நான்குமுறை என்னிடம் அனுப்பினார்கள்; ஒவ்வொருமுறையும் நான் அவர்களுக்கு அதே பதிலைச் சொன்னேன். ⁵ஐந்தாவது முறையும் சன்பல்லாத் தன் வேலைக்காரனை இப்படியே என்னிடம் அனுப்பினான்; அவன் கையில் திறந்த ஒரு கடிதம் இருந்தது. ⁶அதில் இப்படி எழுதியிருந்தது: ஜாதிகளுக்குள்ளே ஒரு பேச்சு பரவியிருக்கிறது—கேஷேமும் அப்படியே சொல்கிறான்—நீயும் யூதரும் கலகம் செய்யத் திட்டமிடுகிறீர்கள் என்று; அதனாலேயே நீ மதிலைக் கட்டுகிறாய், நீ அவர்களுக்கு ராஜாவாகப் போகிறாய் என்றும் இந்தச் செய்திகள் சொல்கின்றன.

⁷மேலும், ‘யூதாவில் ஒரு ராஜா இருக்கிறார்!’ என்று உன்னைக் குறித்து எருசலேமில் பிரசித்தப்படுத்த நீ தீர்க்கதரிசிகளையும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறாய். இப்போது இது ராஜாவின் காதுவரை எட்டும். ஆகையால் வா, இதைப்பற்றி நாம் ஆலோசனை பண்ணுவோம்.

⁸அதற்கு நான் மறுமொழியாக: நீ சொல்கிற எதுவும் நடக்கவில்லை—இதை நீ உன் சொந்த மனதிலிருந்து கற்பனை செய்து புனைந்துகொள்கிறாய் என்று சொல்லியனுப்பினேன். ⁹“வேலையிலே அவர்களுடைய கைகள் தளர்ந்துபோகும், அது முடியாமல் போகும்” என்று சொல்லி, அவர்கள் அனைவரும் எங்களைப் பயமுறுத்தப் பார்த்தார்கள். ஆனால் இப்போது, என் பிதாவே, என் கைகளைப் பலப்படுத்தும்.

¹⁰பின்பு நான் மெகேதாபெயேலின் மகனாகிய தெலாயாவின் மகன் செமாயாவின் வீட்டிற்குப் போனேன்; அவன் தடைசெய்யப்பட்டு அடைக்கப்பட்டிருந்தான். அவன், “தேவனுடைய ஆலயத்தில், தேவாலயத்திற்குள்ளே நாம் சந்திப்போம், தேவாலயத்தின் கதவுகளையும் அடைத்துவிடுவோம்—உன்னைக் கொல்ல அவர்கள் வருகிறார்கள், உன்னைக் கொல்ல இரவில் வருகிறார்கள்” என்றான்.

¹¹ஆனால் நான், “என்னைப்போன்ற ஒரு மனிதன் ஓடிப்போவானா? உயிர்பிழைப்பதற்கு என்னைப்போன்றவன் தேவாலயத்திற்குள் நுழைவானா? நான் உள்ளே போகமாட்டேன்” என்றேன். ¹²எங்கள் பிதா அவனை அனுப்பவில்லை என்று நான் உணர்ந்துகொண்டேன்—தொபியாவும் சன்பல்லாத்தும் அவனைக் கூலிக்கு அமர்த்தியிருந்ததால், அவன் எனக்கு விரோதமாக இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தைச் சொல்லியிருந்தான். ¹³நான் பயந்து பாவம் செய்யும்படியாகவும், அதனால் அவர்கள் எனக்குத் தீய பெயரை உண்டாக்கி என்னை அவமானப்படுத்தும்படியாகவும் அவன் கூலிக்கு அமர்த்தப்பட்டிருந்தான். ¹⁴என் பிதாவே, தொபியாவையும் சன்பல்லாத்தையும் இந்தச் செயல்களுக்காக நினைத்தருளும்; என்னைப் பயமுறுத்தப் பார்த்த தீர்க்கதரிசியாகிய நொவதியா என்னும் பெண்ணையும், மற்றத் தீர்க்கதரிசிகளையும் நினைத்தருளும்.

பிதாவானவர் மதிலைக் கட்டி முடிக்கிறார்

¹⁵இப்படியாக மதில் ஐம்பத்திரண்டு நாட்களில், ஏலூல் மாதம் இருபத்தைந்தாம் நாள் கட்டிமுடிக்கப்பட்டது. ^a a v15 ஏலூல் எபிரெய நாட்காட்டியின் ஆறாம் மாதம்; இது கோடைக்காலத்தின் இறுதியில் (ஏறக்குறைய ஆகஸ்ட்–செப்டம்பர் மாதத்தில்) வருகிறது. ¹⁶எங்கள் பகைவர் அனைவரும் இதைக் கேள்விப்பட்டபோதும், எங்களைச் சுற்றியிருந்த சகல ஜாதிகளும் இதைக் கண்டபோதும், அவர்கள் தங்கள் சொந்தக் கண்களில் மிகவும் தாழ்த்தப்பட்டார்கள்; ஏனெனில் இந்த வேலை எங்கள் பிதாவினால் செய்யப்பட்டது என்று அவர்கள் அறிந்துகொண்டார்கள். ¹⁷அந்நாட்களில் யூதாவின் பிரபுக்கள் தொபியாவுக்கு அநேக கடிதங்களை அனுப்பினார்கள்; தொபியாவின் கடிதங்களும் அவர்களிடம் திரும்பத் திரும்ப வந்துகொண்டிருந்தன. ¹⁸யூதாவில் அநேகர் அவனுக்கு ஆணையினால் கட்டுண்டிருந்தார்கள்; ஏனெனில் அவன் ஆராகின் மகன் செக்கனியாவின் மருமகனாயிருந்தான், அவனுடைய மகன் யோகனான் பெரகியாவின் மகன் மெசுல்லாமின் மகளை மணந்திருந்தான். ¹⁹மேலும் அவர்கள் அவனுடைய நற்செயல்களை என்னிடம் சொல்லிக்கொண்டேயிருந்து, என் வார்த்தைகளை அவனுக்கு அறிவித்தார்கள். தொபியா என்னைப் பயமுறுத்துவதற்குக் கடிதங்களை அனுப்பினான்.