Rarancang Jahat Ngalawan Padamelan Rama
Opat kali ondangan papanggih di dataran Ono, surat palsu ngeunaan pemberontakan, nabi bayaran anu ngadesek anjeunna nyumput di Bait Suci — Nehemia nolak kabeh sarta terus ngawangun. Tembok anggeus dina lima puluh dua poe, sarta bangsa-bangsa leungit kawani, nempo panangan Rama urang dina eta pagawean.
6 1Sanbalat, Tobia, Gesem urang Arab, jeung musuh-musuh kuring nu séjénna ngadéngé yén kuring geus ngadegkeun deui tembok nepi ka taya deui bagian nu rombeng—sanajan kuring tacan masang panto-panto dina lawang-lawangna. 2Sanbalat jeung Gesem ngirim béja, “Hayu urang tepung di salah sahiji kampung di dataran Ono.” Tapi saenyana maranéhna rék nyilakakeun kuring.
3Nya kuring ngirim utusan ka maranéhna, “Kuring keur ngalakonan hiji pagawéan gedé, teu bisa turun. Naha kudu eureun ieu pagawéan ngan pédah kuring ninggalkeun terus turun nepungan aranjeun?”
4Opat kali maranéhna ngirim béja nu sarua ka kuring, jeung unggal kali kuring méré jawaban nu sarua. 5Dina kali nu kalima Sanbalat ngirim gandékna ka kuring sakitu deui, mawa surat nu muka dina leungeunna. 6Eusina kieu: Aya béja di antara bangsa-bangsa—Gesem gé ngomong kitu—yén anjeun jeung urang Yahudi rék baruntak; éta sababna anjeun ngadegkeun tembok, sarta anjeun rék jadi raja maranéhna, numutkeun béja-béja éta.
7Anjeun malah geus ngangkat nabi-nabi pikeun ngembarkeun ngeunaan anjeun di Yerusalem, “Aya raja di Yudea!” Ayeuna béja ieu bakal nepi ka raja. Ku sabab éta, hayu urang sawalakeun.
8Kuring ngajawab, “Taya sahiji ogé tina nu diomongkeun ku anjeun téh kajadian—éta mah ngan karangan tina pikiran anjeun sorangan.” 9Maranéhna kabéh nyoba nyingsieunan kami, pokna, “Leungeun maranéhna bakal leuleus ngerjakeun pagawéan éta, sarta moal bisa anggeus.” Tapi ayeuna, nun Ama, mugi nguatkeun leungeun abdi.
10Kuring indit ka imah Semaya bin Délaya bin Méhétabel, nu keur ngurung manéh di jero imah. Ceuk manéhna, “Hayu urang tepung di Bait Allah, di jero kamar suci, terus panto-panto Bait Allah urang tutupkeun—maranéhna rék datang maéhan anjeun, datang peuting pikeun maéhan anjeun.”
11Tapi ceuk kuring, “Naha jelema cara kuring kudu kabur? Naha jelema saperti kuring kudu asup ka Bait Allah supaya salamet? Kuring moal asup.” 12Kuring nyaho yén Rama urang henteu ngutus manéhna—manéhna nyarita ramalan ieu ngalawan kuring lantaran diupahan ku Tobia jeung Sanbalat. 13Manéhna diupahan pikeun nyingsieunan kuring sangkan kuring migawé dosa, supaya maranéhna bisa méré ngaran goréng ka kuring sarta ngahinakeun kuring. 14Nun Ama, mugi émut ka Tobia jeung Sanbalat kana pagawéan-pagawéanana ieu, kitu deui ka Noadia nabi awéwé jeung nabi-nabi séjénna nu geus nyoba nyingsieunan abdi.
Rama Nganggeuskeun Tembok
15Nya kitu tembok téh réngsé dina poé kadua puluh lima bulan Elul, dina jero lima puluh dua poé. a a v15 Elul téh bulan kagenep dina kalénder Ibrani, ragrag dina ahir usum panas (kira-kira Agustus–Séptémber). 16Waktu sakabéh musuh kami ngadéngé, jeung sakabéh bangsa sakurilingeun kami nyaksian, maranéhna jadi leutik haté pisan dina paningalna sorangan, sabab nyarahoeun yén Rama urang nu parantos midamel ieu padamelan. 17Dina jaman éta ogé, para gegedén Yudea loba ngirim surat ka Tobia, sarta surat-surat ti Tobia terus-terusan daratang deui ka maranéhna. 18Loba urang Yudea nu kaiket ku sumpah ka manéhna, sabab manéhna téh minantu Sekania bin Arah, jeung anakna, Yohanan, geus kawin ka anak awéwé Mesulam bin Berékia. 19Maranéhna ogé terus-terusan nyaritakeun kahadéan manéhna ka kuring, sarta ngalaporkeun omongan kuring ka manéhna. Tobia ngirim surat-surat pikeun nyingsieunan kuring.