Kanggo Timoteus, Anakku kang Sejati

Pitutur pangonané Paulus marang Timotius kang isih enom bab nata pasamuwan lan njaga piwulang kang bener.

Pasal 1.

Paulus, rasule Kristus Yesus miturut dhawuhe Rama kita, Juru Slamet kita, lan dhawuhe Kristus Yesus pangarep-arep kita, marang Timoteus, anakku kang sejati ing pracaya: sih-rahmat, kawelasan, lan tentrem rahayu saka Rama kita lan Kristus Yesus Gusti kita.

Reksanen Brayate Rama kita

Kaya anggonku wis njaluk marang kowe nalika aku arep mangkat menyang Makedhonia, kowe kudu tetep ana ing Efesus supaya mrentah marang wong sawatara aja mulang piwulang kang beda, lan aja padha ngetutake dongeng-dongeng lan sarasilah kang tanpa wekasan, kang mung nuwuhake bebantahan, dudu pangrehane Rama kita kang kaparingake lantaran pracaya. Dene wekasane prentah iki yaiku katresnan kang metu saka ati kang resik, rumangsaning ati kang becik, lan pracaya kang tulus. Ana wong sawatara kang wis padha nyimpang saka iku kabeh lan banjur mlengos marang gunem kang tanpa guna, kepengin dadi guru angger-anggering Toret, mangka ora ngerti apa kang diucapake lan apa kang diantepi kanthi mantep banget.

Kita padha ngerti yen angger-anggering Toret iku becik, anggere digunakake kanthi bener, sarta ngerti bab iki: angger-anggering Toret iku ora katetepake kanggo wong kang bener, nanging kanggo wong kang nerak angger-angger lan mbalela, wong duraka lan dosa, wong kang ora suci lan ora ngajeni marang kang suci, kanggo wong kang nganiaya bapak lan ibune, kanggo wong kang gawe pati, wong laku jina, wong lanang kang nuroni wong lanang, wong kang dadi bakul batur tukon, wong goroh, wong kang sumpah palsu, lan sapa bae kang nglawan piwulang kang sehat, cundhuk karo Injil kang mulya saka Rama kita kang binerkahan, kang wis kapitayakake marang aku.

Sih-rahmate Rama kita Tumeka marang Wong kang Paling Dosa

Aku saos sokur marang Kristus Yesus Gusti kita, kang wis maringi kakuwatan marang aku, awit Panjenengane nganggep aku setya, sarta ngangkat aku dadi abdine. Biyen aku tau ngala-ala Gusti Allah, nguya-uya wong liya, lan tumindak siya-siya—nanging aku kaparingan sih-rahmat, awit anggonku tumindak mau marga saka ora ngerti lan ora duwe pracaya. Sih-rahmate Gusti kita wis luber marang aku, bebarengan karo pracaya lan katresnan ing Kristus Yesus. Iki pitutur kang kena diandel lan patut ditampa kanthi gumolonging ati: Kristus Yesus rawuh ing jagad iki kanggo nylametake wong dosa—lan aku iki kang paling ala ing antarane. Nanging aku kaparingan sih-rahmat kanggo bab iki: supaya ing aku, wong kang paling dosa iki, Kristus Yesus bisa nedahake sakehing kasabarane, dadi tuladha tumrap wong-wong kang bakal padha pracaya marang Panjenengane kanggo oleh urip langgeng. Dene Sang Ratu ing salawas-lawase, kang langgeng, kang ora katon, Gusti Allah kang tunggal, iku kaaturana urmat lan kamulyan ing salawas-lawase. Amin.

Perangana Peperangan kang Becik

Timoteus, anakku, prentah iki dakpasrahake marang kowe, cundhuk karo pamecane para nabi kang biyen wis diucapake tumrap kowe, supaya srana iku kowe bisa mangsah ing paprangan kang becik, kanthi nggegem pracaya lan rumangsaning ati kang becik. Marga nampik iku, ana wong sawatara kang pracayane wis kerem kaya prau kang ambruk, kalebu Himeneus lan Aleksander, kang wis dakpasrahake marang Iblis, supaya padha diwulang aja nganti ngala-ala Gusti Allah.