اول پادشاهان 15

15 ¹در سالِ هجدهمِ سلطنتِ یَرُبعامِ پسرِ نِباط، اَبیّام بر یهودا آغاز به سلطنت کرد. ²او سه سال در اورشلیم سلطنت کرد. نامِ مادرش مَعَکه، دخترِ اَبیشالوم بود. ³او همهٔ گناهانِ پدرش را که پیش از او بود تکرار کرد؛ دلش چنان که دلِ جدّش داوود بود، به‌تمامی به پدر ما سپرده نبود. ⁴با این حال، به‌خاطرِ داوود، پدر ما چراغی در اورشلیم به او داد و پسرش را پس از او برافراشت و اورشلیم را پابرجا نگاه داشت. ⁵زیرا داوود آنچه را در نظرِ پدر ما راست بود به‌جا آورده و در تمامِ عمرش از هیچ‌یک از فرمان‌های او روی نگردانده بود—جز در امرِ اوریای حیتّی. ⁶میانِ رِحُبعام و یَرُبعام در تمامِ روزهای زندگی‌شان جنگ بود. ⁷و اما دیگر کارهای اَبیّام و هرآنچه کرد—آیا در کتابِ تواریخِ پادشاهانِ یهودا نوشته نشده است؟ و میانِ اَبیّام و یَرُبعام جنگ ادامه داشت. ⁸اَبیّام با پدرانش آرمید و در شهرِ داوود به خاک سپرده شد. و پسرش آسا به‌جای او سلطنت کرد.

آسا دلِ پدر را می‌جوید

⁹در سالِ بیستمِ سلطنتِ یَرُبعام، پادشاهِ اسرائیل، آسا بر یهودا آغاز به سلطنت کرد. ¹⁰او چهل‌ویک سال در اورشلیم سلطنت کرد. نامِ مادربزرگش مَعَکه، دخترِ اَبیشالوم بود. ¹¹آسا آنچه را در نظرِ پدر ما راست بود به‌جا آورد، همچون جدّش داوود. ¹²او روسپیانِ مردِ معبد را از سرزمین بیرون راند و همهٔ بت‌هایی را که پدرانش ساخته بودند برانداخت. ¹³او حتی مادربزرگش مَعَکه را از مقامِ ملکه‌مادری برکنار کرد، زیرا برای اَشیره تمثالی زشت ساخته بود؛ و آسا تمثالِ او را قطع کرد و در درّهٔ قِدرون سوزانید. ¹⁴هرچند مکان‌های بلند برچیده نشد، اما دلِ آسا در تمامِ روزهایش به‌تمامی به پدر ما سپرده بود. ¹⁵او چیزهای مقدّسی را که پدرش وقف کرده بود و هدایای مقدّسِ خودش را—از نقره و طلا و ظروفِ مقدّس—به خانهٔ پدر ما درآورد.

¹⁶میانِ آسا و بَعشا، پادشاهِ اسرائیل، در تمامِ روزهایشان جنگ بود. ¹⁷بَعشا، پادشاهِ اسرائیل، بر یهودا لشکر کشید و رامَه را استحکام بخشید تا نگذارد کسی از قلمروِ آسا، پادشاهِ یهودا، بیرون رود یا به آن درآید. ¹⁸آنگاه آسا تمامِ نقره و طلایی را که در خزانه‌های خانهٔ پدر ما و خزانه‌های کاخِ سلطنتی مانده بود برگرفت و به دستِ خادمانش سپرد. و آسای پادشاه آنان را نزدِ بِن‌هَدَد، پسرِ طَبرِمّون، پسرِ حِزیون، پادشاهِ اَرام، که در دمشق حکومت می‌کرد، فرستاد، با این پیام: ¹⁹«میانِ من و تو عهدی باشد، چنان‌که میانِ پدرِ من و پدرِ تو بود. اینک نقره و طلا برایت به‌عنوانِ هدیه می‌فرستم. برو و عهدِ خود را با بَعشا، پادشاهِ اسرائیل، بشکن تا از من عقب بکشد.»

²⁰بِن‌هَدَد به آسای پادشاه گوش داد و سردارانِ لشکرِ خود را بر ضدِ شهرهای اسرائیل فرستاد. و عِیون، دان، آبِل‌بیت‌مَعَکه، تمامِ کِنِّروت و تمامِ سرزمینِ نَفتالی را شکست داد. ²¹چون بَعشا این را شنید، از استحکام‌بخشیدنِ رامَه دست کشید و در تِرصَه ماند. ²²آنگاه آسای پادشاه به تمامِ یهودا اعلام کرد—و هیچ‌کس معاف نبود—و آنان سنگ‌ها و چوب‌هایی را که بَعشا برای ساختنِ رامَه به کار برده بود، برداشتند. و آسا با آنها جِبَع را در بنیامین و مِصفَه را بنا کرد. ²³و اما دیگر کارهای آسا و تمامِ توانمندی‌اش و هرآنچه کرد و شهرهایی که بنا نمود—آیا در تواریخِ پادشاهانِ یهودا نوشته نشده است؟ اما در پیریِ خود به بیماریِ پاها دچار شد. ²⁴آسا با پدرانش آرمید و با آنان در شهرِ جدّش داوود به خاک سپرده شد. و پسرش یَهوشافاط به‌جای او سلطنت کرد.

سلطنتِ شرارت‌بارِ ناداب در اسرائیل

²⁵ناداب، پسرِ یَرُبعام، در سالِ دومِ آسا، پادشاهِ یهودا، بر اسرائیل آغاز به سلطنت کرد و دو سال بر اسرائیل سلطنت نمود. ²⁶او آنچه را در نظرِ پدر ما بد بود به‌جا آورد و به راهِ پدرش و در گناهی که او اسرائیل را بدان واداشته بود، گام برداشت. ²⁷بَعشا، پسرِ اَخیّا، از خاندانِ یِسّاکار، بر ضدِ او توطئه کرد؛ و بَعشا او را در جِبِّتون، که شهری فلسطینی بود، در حالی که ناداب و تمامِ اسرائیل جِبِّتون را محاصره کرده بودند، شکست داد. ²⁸بَعشا او را در سالِ سومِ آسا، پادشاهِ یهودا، کشت و به‌جای او سلطنت کرد. ²⁹همین‌که پادشاه شد، تمامِ خاندانِ یَرُبعام را شکست داد و هیچ نفس‌کشنده‌ای را برایش باقی نگذاشت، تا آنکه همه را نابود کرد، بنا بر آنچه پدر ما به‌واسطهٔ خادمش اَخیّای شیلونی گفته بود، ³⁰به‌سببِ گناهانی که یَرُبعام مرتکب شد و اسرائیل را نیز بدان‌ها واداشت، و پدر ما، خدای اسرائیل، را به خشم آورد.

³¹و اما دیگر کارهای ناداب و هرآنچه کرد—آیا در کتابِ تواریخِ پادشاهانِ اسرائیل نوشته نشده است؟ ³²میانِ آسا و بَعشا، پادشاهِ اسرائیل، در تمامِ روزهایشان جنگ بود.

سلطنتِ بَعشا در اسرائیل

³³در سالِ سومِ آسا، پادشاهِ یهودا، بَعشا، پسرِ اَخیّا، در تِرصَه بر تمامِ اسرائیل پادشاه شد و بیست‌وچهار سال سلطنت کرد. ³⁴او آنچه را در نظرِ پدر ما بد بود به‌جا آورد و به راهِ یَرُبعام و در گناهی که او اسرائیل را بدان واداشته بود، گام برداشت.