Από τη σκόνη στα τραπέζια των αρχόντων

Το ερώτημα είναι πώς ο Πατέρας μας, καθισμένος τόσο ψηλά, βλέπει καν ως εδώ κάτω. Η απάντηση είναι αυτό που κάνει όταν σκύβει: σηκώνει έναν ζητιάνο από τον σωρό της στάχτης για να καθίσει ανάμεσα σε άρχοντες, και δίνει σε μια άτεκνη γυναίκα ένα σπίτι γεμάτο παιδιά.

Κεφάλαιο 113.

Αλληλούια! Υμνήστε τον, δούλοι του Πατέρα μας· υμνήστε το όνομα του Πατέρα μας. Ας είναι ευλογημένο το όνομα του Πατέρα μας, από τώρα και για πάντα. Από την ανατολή του ήλιου ως τη δύση του, ας υμνείται το όνομα του Πατέρα μας. Ο Πατέρας μας είναι υψωμένος πάνω απ’ όλα τα έθνη, η δόξα του πάνω από τους ουρανούς. Ποιος είναι σαν τον Πατέρα μας, που κάθεται ψηλά, που σκύβει να δει τους ουρανούς και τη γη; Σηκώνει τον φτωχό από τη σκόνη κι ανασηκώνει τον άπορο από τον σωρό της στάχτης, για να τους καθίσει μαζί με άρχοντες, με τους άρχοντες του λαού του. Εγκαθιστά την άτεκνη γυναίκα στο σπίτι της σαν χαρούμενη μητέρα παιδιών. Αλληλούια!