ଧୂଳିରୁ ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ମେଜ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ

ପ୍ରଶ୍ନଟି ହେଉଛି, ଆମ ପିତା ଏତେ ଉଚ୍ଚରେ ଉପବିଷ୍ଟ ହୋଇ ଏତେ ତଳକୁ କିପରି ଦେଖନ୍ତି। ଉତ୍ତରଟି ହେଉଛି ସେ ନଇଁ ପଡ଼ିଲେ ଯାହା କରନ୍ତି: ଜଣେ ଭିକାରୀକୁ ଭସ୍ମସ୍ତୂପରୁ ଉଠାଇ ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସାନ୍ତି, ଆଉ ଜଣେ ନିଃସନ୍ତାନ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ସନ୍ତାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଘର ଦିଅନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 113।

ହାଲ୍ଲିଲୂୟା! ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସେବକମାନେ, ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କର; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମର ପ୍ରଶଂସା କର। ଏବେଠାରୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଧନ୍ୟ ହେଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଦୟଠାରୁ ଅସ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଅଟେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସମସ୍ତ ଜାତି ଉପରେ ଉନ୍ନତ, ତାହାଙ୍କ ମହିମା ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଉପରେ ଅଛି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ତୁଲ୍ୟ କିଏ ଅଛି, ଯେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵରେ ଉପବିଷ୍ଟ, ଯେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଦେଖିବା ନିମନ୍ତେ ତଳକୁ ନଇଁ ଆସନ୍ତି? ସେ ଦୀନହୀନକୁ ଧୂଳିରୁ ଉଠାନ୍ତି ଓ ଦରିଦ୍ରକୁ ଖତଗଦାରୁ ଉଠାନ୍ତି, ଯେପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ସହିତ, ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ସହିତ ବସାଇବେ। ସେ ବନ୍ଧ୍ୟା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ତାହାର ଗୃହରେ ସନ୍ତାନଗଣର ଆନନ୍ଦିତା ମାତା ରୂପେ ବସାନ୍ତି। ହାଲ୍ଲିଲୂୟା!