ምሳሌ 15

15 ¹ለስለስ ያለ መልስ ቍጣን ያበርዳል፤ ጨካኝ ቃል ግን ንዴትን ያስነሣል። ²የጥበበኞች አንደበት ዕውቀትን ያወድሳል፤ የሞኞች አፍ ግን ሞኝነትን ያፈሳል። ³የአባታችን ዓይኖች በየስፍራው ናቸው፤ ክፉውንና ደጉን ይጠባበቃሉ። ⁴ገር አንደበት የሕይወት ዛፍ ነው፤ ጠማማ አንደበት ግን መንፈስን ይሰብራል። ⁵ሞኝ የአባቱን ምክር ይንቃል፤ ተግሣጽን የሚሰማ ግን አስተዋይ ነው። ⁶በጻድቅ ቤት ብዙ ሀብት አለ፤ የክፉ ገቢ ግን መከራን ያመጣል። ⁷የጥበበኞች ከንፈር ዕውቀትን ያሰራጫል፤ የሞኞች ልብ ግን እንደዚያ አይደለም። ⁸የክፉ መሥዋዕት በአባታችን ዘንድ አስጸያፊ ነው፤ የቅኖች ጸሎት ግን ደስታው ነው። ⁹የክፉ መንገድ በአባታችን ዘንድ አስጸያፊ ነው፤ ጽድቅን የሚከተለውን ግን ይወድዳል። ¹⁰መንገዱን ለሚተው ጽኑ ቅጣት አለ፤ ተግሣጽን የሚጠላም ይሞታል። ¹¹ሲኦልና ጥፋት በአባታችን ፊት ግልጥ ናቸው፤ የሰዎች ሁሉ ልብ ይልቁን እንዴት የተገለጠ ነው! ¹²ፌዘኛ መገሠጽን አይወድም፤ ወደ ጥበበኞችም አይሄድም። ¹³ደስተኛ ልብ ፊትን ያበራል፤ የተከዘ ልብ ግን መንፈስን ይሰብራል። ¹⁴አስተዋይ ልብ ዕውቀትን ይፈልጋል፤ የሞኞች አፍ ግን ሞኝነትን ይቀለባል። ¹⁵የተጨነቀ ሰው ዘመን ሁሉ ክፉ ነው፤ ደስተኛ ልብ ግን ዘወትር ድግስ አለው። ¹⁶ከብዙ ሀብትና ከሚያስከትለው ጭንቀት ይልቅ፣ ከአባታችን ፍርሃት ጋር ጥቂት መያዝ ይሻላል። ¹⁷ከጥላቻ ጋር ካለ ከሰባ በሬ ይልቅ፣ ፍቅር ባለበት የአትክልት ምግብ ይሻላል። ¹⁸ቁጡ ሰው ጠብን ያስነሣል፤ ለቍጣ የዘገየ ግን ክርክርን ያበርዳል። ¹⁹የሰነፍ መንገድ እንደ እሾህ አጥር ነው፤ የቅኖች ጎዳና ግን የተስተካከለ አውራ ጎዳና ነው። ²⁰ጥበበኛ ልጅ አባቱን ደስ ያሰኛል፤ ሞኝ ሰው ግን እናቱን ይንቃል። ²¹ማስተዋል ለሚጎድለው ሰው ሞኝነት ደስታ ነው፤ አስተዋይ ሰው ግን በቀና መንገድ ይሄዳል። ²²ዕቅዶች ያለ ምክር ይከሽፋሉ፤ በብዙ አማካሪዎች ግን ይከናወናሉ። ²³ሰው ተገቢ መልስ በመስጠት ደስ ይለዋል፤ በወቅቱ የተነገረ ቃልስ እንዴት መልካም ነው! ²⁴ለአስተዋይ ሰው የሕይወት መንገድ ወደ ላይ ይወስዳል፤ ከታች ካለው ሲኦልም ያርቀዋል። ²⁵አባታችን የትዕቢተኞችን ቤት ያፈርሳል፤ የመበለትን ድንበር ግን ይጠብቃል። ²⁶የክፉ ሐሳብ በአባታችን ዘንድ አስጸያፊ ነው፤ ደግ ቃል ግን ንጹሕ ነው። ²⁷በግፍ ትርፍ የሚስገበገብ በቤቱ ላይ መከራን ያመጣል፤ ጉቦን የሚጠላ ግን በሕይወት ይኖራል። ²⁸የጻድቅ ልብ መልስ ለመስጠት ያመዛዝናል፤ የክፉ አፍ ግን ክፋትን ያፈሳል። ²⁹አባታችን ከክፉዎች የራቀ ነው፤ የጻድቃንን ጸሎት ግን ይሰማል። ³⁰የዓይኖች ብርሃን ልብን ደስ ያሰኛል፤ መልካም ዜናም አጥንቶችን ያለመልማል። ³¹ሕይወትን ለሚሰጥ ተግሣጽ የሚያዳምጥ ጆሮ በጥበበኞች መካከል ይኖራል። ³²ምክርን ቸል የሚል ራሱን ይንቃል፤ ተግሣጽን የሚሰማ ግን ማስተዋልን ያገኛል። ³³አባታችንን መፍራት የጥበብ ተግሣጽ ነው፤ ትሕትናም ከክብር ትቀድማለች።