କୋମଳ ଉତ୍ତର କୋପ ନିବୃତ୍ତ କରେ
ଏହା ସ୍ୱର ବିଷୟରେ। କୋମଳ ଉତ୍ତର କ୍ରୋଧକୁ ଫେରାଏ, କଠୋର କଥା ତାହାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ, ଏବଂ ଠିକ୍ ସମୟରେ ଆସୁଥିବା କଥା ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ଏହା ପୁନର୍ବାର କହେ ଯେ ଆମ ପିତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ସର୍ବତ୍ର ଅଛି, ଏବଂ ଘୃଣା ସହିତ ପୁଷ୍ଟ ବଳଦ ଅପେକ୍ଷା ପ୍ରେମ ସହିତ ଶାକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମାନେ।
15 1କୋମଳ ଉତ୍ତର କୋପ ନିବୃତ୍ତ କରେ, କିନ୍ତୁ କର୍କଶ ବାକ୍ୟ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ। 2ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଜିହ୍ଵା ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଶଂସା କରେ, କିନ୍ତୁ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କ ମୁଖ ମୂର୍ଖତା ଉଦ୍ଗାର କରେ। 3ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ସର୍ବତ୍ର ବିଦ୍ୟମାନ, ମନ୍ଦ ଓ ଉତ୍ତମ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖନ୍ତି। 4କୋମଳ ଜିହ୍ଵା ଜୀବନ ବୃକ୍ଷ ସ୍ଵରୂପ, କିନ୍ତୁ କୁଟିଳ ଜିହ୍ଵା ଆତ୍ମାକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରେ। 5ମୂର୍ଖ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ତୁଚ୍ଛ କରେ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଅନୁଯୋଗ ମାନେ, ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ। 6ଧାର୍ମିକର ଗୃହରେ ବହୁ ଧନ ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟର ଆୟ କ୍ଲେଶ ଆଣେ। 7ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଓଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ବିସ୍ତାର କରେ, କିନ୍ତୁ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ସେପ୍ରକାର ନୁହେଁ। 8ଦୁଷ୍ଟର ବଳିଦାନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଘୃଣ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ସରଳ ଲୋକର ପ୍ରାର୍ଥନା ତାହାଙ୍କ ଆନନ୍ଦଜନକ। 9ଦୁଷ୍ଟର ପଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଘୃଣ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଧାର୍ମିକତାର ଅନୁଗାମୀ ହୁଏ, ତାହାକୁ ସେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି। 10ଯେ ପଥ ତ୍ୟାଗ କରେ, ତାହା ପାଇଁ କଠୋର ଶାସନ ଥାଏ, ପୁଣି ଯେ ଅନୁଯୋଗ ଘୃଣା କରେ, ସେ ମରିବ। 11କବର ଓ ବିନାଶ ସ୍ଥାନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଥାଏ; ତେବେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ହୃଦୟ କେତେ ଅଧିକ! 12ନିନ୍ଦକ ଅନୁଯୋଗ ପାଇବାକୁ ପ୍ରେମ କରେ ନାହିଁ; ସେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବ ନାହିଁ। 13ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟ ମୁଖକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖିତ ହୃଦୟ ଆତ୍ମାକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରେ। 14ବିଚାରଶୀଳ ହୃଦୟ ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଵେଷଣ କରେ, କିନ୍ତୁ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କ ମୁଖ ମୂର୍ଖତାରେ ପରିପୁଷ୍ଟ ହୁଏ। 15ଦୁଃଖୀ ଲୋକର ସମସ୍ତ ଦିନ କ୍ଲେଶମୟ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୃଦୟ ଲୋକ ନିତ୍ୟ ଭୋଜ ଉପଭୋଗ କରେ। 16କ୍ଳେଶ ସହିତ ବହୁ ଧନ ଅପେକ୍ଷା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭୟ ସହିତ ଅଳ୍ପ ଭଲ। 17ଘୃଣା ସହିତ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ବଳଦ ଅପେକ୍ଷା ପ୍ରେମ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଶାକ ଭୋଜନ ଭଲ। 18କ୍ରୋଧୀ ଲୋକ କଳହ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ଯେ କ୍ରୋଧରେ ଧୀର, ସେ ବିବାଦ ଶାନ୍ତ କରେ। 19ଅଳସୁଆର ପଥ କଣ୍ଟକ ବାଡ଼ ତୁଲ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ସରଳ ଲୋକଙ୍କ ପଥ ସମତଳ ରାଜପଥ। 20ଜ୍ଞାନୀ ପୁତ୍ର ପିତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ମୂର୍ଖ ଲୋକ ଆପଣା ମାତାଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ କରେ। 21ବୁଦ୍ଧିହୀନ ଲୋକ ପ୍ରତି ମୂର୍ଖତା ଆନନ୍ଦଜନକ, କିନ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ସରଳ ପଥରେ ଚାଲେ। 22ମନ୍ତ୍ରଣା ବିନା ସଂକଳ୍ପ ବିଫଳ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଅନେକ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ ତାହା ସଫଳ ହୁଏ। 23ଯଥୋଚିତ ଉତ୍ତର ଦେବାରେ ମନୁଷ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ପାଏ, ପୁଣି ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟର ବାକ୍ୟ କେତେ ଉତ୍ତମ! 24ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ପାଇଁ ଜୀବନ ପଥ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵଗାମୀ, ତାହା ତାହାକୁ ନିମ୍ନସ୍ଥ କବରରୁ ବିମୁଖ କରେ। 25ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅହଙ୍କାରୀର ଗୃହ ଭାଙ୍ଗି ପକାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ବିଧବାର ସୀମା ସ୍ଥିର ରଖନ୍ତି। 26ଦୁଷ୍ଟର ଚିନ୍ତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଘୃଣ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଅନୁଗ୍ରହଜନକ ବାକ୍ୟ ପବିତ୍ର। 27ଯେ ଅନ୍ୟାୟ ଲାଭରେ ଲୋଭୀ, ସେ ଆପଣା ପରିବାର ଉପରେ କ୍ଲେଶ ଆଣେ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଲାଞ୍ଚ ଘୃଣା କରେ, ସେ ବଞ୍ଚିବ। 28ଧାର୍ମିକର ହୃଦୟ କିପରି ଉତ୍ତର ଦେବ ବୋଲି ବିବେଚନା କରେ, କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟର ମୁଖ ମନ୍ଦତା ଉଦ୍ଗାର କରେ। 29ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଦୁଷ୍ଟଠାରୁ ଦୂରରେ ଥାଆନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଧାର୍ମିକର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତି। 30ଚକ୍ଷୁର ଜ୍ୟୋତିଃ ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରେ, ପୁଣି ସୁସମ୍ବାଦ ଅସ୍ଥିକୁ ସତେଜ କରେ। 31ଯେଉଁ କର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନଦାୟକ ଅନୁଯୋଗ ଶୁଣେ, ତାହା ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରିବ। 32ଯେ ଶିକ୍ଷା ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରେ, ସେ ଆପଣାକୁ ତୁଚ୍ଛ କରେ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଅନୁଯୋଗ ଶୁଣେ, ସେ ବୁଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। 33ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭୟ ଜ୍ଞାନର ଶିକ୍ଷା, ପୁଣି ସମ୍ମାନର ପୂର୍ବରେ ନମ୍ରତା ଥାଏ।