Mantenna Moal Ngantunkeun Umat-Na

Protés ngeunaan jalma-jalma anu maéhan randa jeung urang asing bari nyangka teu aya nu nyaho. Waleranana akal séhat: naha nu melak ceuli téh teu ngadéngé? Ahirna jadi pribadi — suku abdi ampir lésot, sarta asih satia jangji Rama abdi nanggeuy abdi.

Pasal 94.

Nun Rama urang nu ngayugakeun kaadilan—nun Rama urang; nun Rama urang nu ngayugakeun kaadilan, mugi sumorot! Mugi gugah, nun Hakim jagat raya; paparin nu takabur satimpal jeung kalakuanana. Dugi iraha nu jarahat teh, nun Rama urang—dugi iraha nu jarahat bakal terus suka bungah?

Maranehna ngucah-ngaceh omongan nu gumede; sakabeh jalma jahat ngagulkeun maneh. Maranehna ngagencet umat Ama, nun Rama urang, sarta nindes pusaka Ama. Maranehna maehan randa jeung urang asing, sarta ngagasak barudak yatim. Ceuk maranehna, “PANGERAN mah teu ningali; Allah Yakub ge teu malire.”

Perhatikeun, eh maraneh nu barodo di antara jalma rea; eh nu garoblog, iraha maraneh rek binter? Naha Mantenna nu nyiptakeun ceuli bet teu ngadangu? Naha Mantenna nu ngadamel mata bet teu ningali? Naha Mantenna nu ngawarah bangsa-bangsa bet moal ngelingan maranehna—Mantenna nu ngawurukan manusa pangaweruh? Rama urang uninga kana pikiran manusa, yen eta teh ngan saukur ambekan.

Bagja jalma nu diwarah ku Ama, nun Rama urang, sarta diwurukan ku hukum Ama, nu maparin manehna reureuh tina poe-poe karupekan, nepi ka digalikeun lombang pikeun nu jarahat. Sabab Rama urang moal ngantunkeun umat-Na; Mantenna moal nilarkeun pusaka-Na. Sabab kaadilan bakal balik deui ka jalma bener, sarta sakabeh nu jujur hatena bakal nuturkeun.

Saha nu rek nangtung mela abdi ngalawan nu jarahat? Saha nu rek ngabela abdi ngalawan jalma jahat? Upami Rama urang henteu nulungan abdi, moal boa jiwa abdi geus tereh matuh di tempat tiiseun pati. Waktos abdi nyarios, “Suku abdi ngaregod,” asih satia Ama, nun Rama urang, nu ngarojong abdi. Waktos manah abdi pinuh ku kahariwang, panglipur Ama ngabungahkeun jiwa abdi.

Naha tahta nu jahat iasa ngahiji sareng Ama—nu nuliskeun kalaliman jadi hukum? Maranehna sakait rek nyilakakeun nyawa jalma bener sarta ngahukum pati ka nu teu salah. Tapi Rama urang parantos jadi kuta pertahanan abdi, sareng Rama urang gunung batu pangungsian abdi. Mantenna bakal mulangkeun dosa maranehna ka maranehna sorangan sarta numpes maranehna ku karana kajahatanana; Rama urang bakal numpes maranehna.