Panjenengane Ora Bakal Nilar Umate

Pratelan protes bab wong-wong kang mateni randha lan wong manca lan ngira ora ana kang weruh. Wangsulane prasaja: apa kang nitahake kuping ora krungu? Pungkasane pribadi banget — sikilku meh kepleset, lan sih-kasetyane prajanjiane Ramaku kang nyengkuyung aku.

Pasal 94.

Dhuh Rama ingkang paring kaadilan—dhuh Rama; dhuh Rama ingkang paring kaadilan, mugi Paduka ngatingalaken cahya Paduka! Mugi Paduka jumeneng, dhuh Hakiming bumi; mugi tiyang angkuh Paduka paringi piwales ingkang murwat. Ngantos pinten dangunipun tiyang duraka, dhuh Rama—ngantos pinten dangunipun tiyang duraka sami surak-surak?

Tiyang-tiyang punika ngedalaken tembung-tembung angkuh; sadaya tiyang ingkang nglampahi piawon sami gumunggung. Tiyang-tiyang punika ngremuk umat Paduka, dhuh Rama, saha nindhes pusaka Paduka. Sami mejahi randha lan tiyang manca, saha mejahi lare lola. Pangucapipun: “Sang Yehuwah boten mirsani; Gusti Allahipun Yakub boten nggatosaken.”

Padha nggatekna, he wong-wong gemblung ing antarane bangsa; he wong bodho, kapan kowe padha dadi wicaksana? Apa Panjenengane kang nitahake kuping ora midhanget? Apa Panjenengane kang nitahake mripat ora mirsani? Apa Panjenengane kang ndhidhik para bangsa ora bakal melehake—Panjenengane kang mulang kawruh marang manungsa? Rama kita nguningani pikirane manungsa, yen iku mung sawijining ambekan bae.

Rahayu tiyang ingkang Paduka didik, dhuh Rama, saha Paduka wulang saking angger-angger Paduka, ingkang Paduka paringi katentreman saking dinten-dinten karibedan, ngantos luwangan kagali kangge tiyang duraka. Awit Rama kita boten badhe nilar umatipun; Panjenengane boten badhe negakaken pusakanipun. Awit kaadilan badhe wangsul dhateng tiyang ingkang bener, saha sadaya tiyang ingkang jujur ing manah badhe ndherek kaadilan punika.

Sinten ingkang badhe ngadeg mbelani kawula nglawan tiyang duraka? Sinten ingkang badhe ngadeg kangge kawula nglawan tiyang ingkang nglampahi piawon? Saupami Rama kita boten mitulungi kawula, temtu nyawa kawula sampun enggal dumunung ing sepining pejah. Nalika kawula munjuk: “Suku kawula keplese,” sih-kadarman Paduka, dhuh Rama, ingkang nyangga kawula. Nalika manah kawula kebak ing sumelang, panglipur Paduka adamel bingahing nyawa kawula.

Punapa dhampar ingkang culika saged gegandhengan kaliyan Paduka—inggih punika ingkang nyerat katidakadilan dados angger-angger? Tiyang-tiyang punika sami nglempak nglawan nyawanipun tiyang ingkang bener, saha ngukum pejah dhateng tiyang ingkang tanpa dosa. Nanging Rama kita sampun dados beteng kawula, saha Rama kita dados selaning pangungsen kawula. Panjenengane badhe mangsulaken dosanipun piyambak dhateng tiyang-tiyang punika saha badhe numpes amargi piawonipun; Rama kita badhe numpes tiyang-tiyang punika.