Ngidung kagem Rama kita
Ajakan kanggo ngidung lan sujud kang dumadakan malih dadi pepenget. Amarga Rama kita kang nitahake kita lan kita iki wedhus gembalane, swara ing dina iki wigati: aja padha mangkotake atimu kaya ing Meriba, nalika sakabehing turun kelangan katentreman kang wis cumawis kanggo wong-wong mau.
95 1Mara, ayo padha ngidung kanthi bungah kagem Rama kita; ayo padha surak-surak marang Watu Karang kaslametan kita. 2Ayo padha sowan ing ngarsane kanthi caos sokur; ayo padha surak-surak marang Panjenengane kanthi bungah srana kidung pamuji. 3Awit Rama kita iku Raja kang agung, ngungkuli sakehe allah. 4Ing astane ana telenging bumi, lan pucaking gunung-gunung iku kagungane. 5Sagara iku kagungane, awit wis katitahake dening Panjenengane, lan astane kang mangun dharatan.
6Mara, ayo padha nyembah sarta sujud; ayo padha jengkeng ana ing ngarsane Rama kita, kang nitahake kita. 7Awit Panjenengane iku Rama kita, lan kita iki umat ing pangonane, pepanthan wedhus kang ana ing sangisoring astane. Ing dina iki, manawa kowe padha ngrungokake pangandikane, 8aja padha mangkotake atimu kaya kang wis koktindakake ana ing Meriba, kaya ing dina ana ing Masa, ing ara-ara samun, a a v8 Meriba lan Masa: papan-papan ing ara-ara samun Sinai, panggonane Israel njaluk banyu lan nyoba Gusti Allah (Pangentasan 17:1–7).
9nalika para leluhurmu padha nyoba Aku; padha nyoba Aku, sanadyan wis padha nyipati pakaryanKu. 10Patang puluh taun lawase Aku gela marang turunan iku, banjur Aku ngandika: “Wong-wong iku bangsa kang atine padha nasar, lan padha ora wanuh marang dalan-dalanKu.” 11Mulane Aku sumpah ing sajroning bebenduKu: “Wong-wong iku ora bakal padha lumebu ing papan pangasoanKu.” b b v11 Kitab Ibrani njupuk pepeling iki lan nedahake yen pangaso kang diparingake Rama kita iku kagenepan ana ing Gusti Yesus — yaiku pangaso saka sakehe rekasa, kang dilebeti srana pracaya lan ora babar pisan srana ati kang mangkotan.