مزامیر 95

95 ¹ بیایید تا برای پدر ما با شادی بسراییم؛ بیایید برای صخرهٔ نجات خود بانگ شادی برآوریم. ² بیایید با شکرگزاری به حضور او درآییم؛ بیایید با سرودهای ستایش شادمانه به سوی او بانگ برآوریم. ³ زیرا پدر ما پادشاهی بزرگ است، برتر از همهٔ خدایان. ⁴ اعماق زمین در دست اوست، و قله‌های کوه‌ها از آنِ اوست. ⁵ دریا از آنِ اوست، زیرا او آن را ساخت، و دستانش خشکی را شکل داد.

⁶ بیایید بپرستیم و سجده کنیم؛ بیایید در حضور پدر ما، آفرینندهٔ خویش، زانو زنیم. ⁷ زیرا او پدر ماست، و ما قوم چراگاه او هستیم، گلّهٔ زیر دست او. امروز، اگر آواز او را بشنوید— ⁸ دل‌های خود را سخت مسازید چنان‌که در مریبا کردید، همچون آن روز در مسّا در بیابان، ^a a v8 مریبا و مسّا: مکان‌هایی در بیابان سینا که در آنجا اسرائیل آب طلبید و خدا را آزمود (خروج ۱۷:‏۱-‏۷).

⁹ جایی که پدرانتان مرا آزمودند؛ مرا امتحان کردند، هرچند کار مرا دیده بودند. ¹⁰ چهل سال از آن نسل غمگین بودم، و گفتم: «قومی هستند که دل‌هایشان گمراه می‌شود، و راه‌های مرا نشناخته‌اند.» ¹¹ پس در خشم خود سوگند خوردم: «آنان هرگز به آرامی من داخل نخواهند شد.» ^b b v11 کتاب عبرانیان این هشدار را برمی‌گیرد و نشان می‌دهد که آرامی‌ای که پدر ما عرضه می‌کند، به‌تمامی در عیسی یافت می‌شود — آرامی از تقلا، که با ایمان به آن داخل می‌شوند و هرگز با دل‌های سخت‌شده.