መዝሙር 95

95 ¹ኑ፤ ለአባታችን በደስታ እንዘምር፤ ለመዳናችን ዐለት በታላቅ ድምፅ እንጩኽ። ²በምስጋና ወደ ፊቱ እንቅረብ፤ በውዳሴ መዝሙር በደስታ እንጩኽለት። ³አባታችን ከአማልክት ሁሉ በላይ ታላቅ ንጉሥ ነውና። ⁴የምድር ጥልቆች በእጁ ናቸው፤ የተራሮችም ጫፎች የእርሱ ናቸው። ⁵ባሕር የእርሱ ነው፤ እርሱ ሠርቶታልና፤ ደረቅ መሬትንም እጆቹ አበጃጁ።

⁶ኑ፤ እንስገድ እንጐንበስም፤ በፈጣሪያችን በአባታችን ፊት እንንበርከክ። ⁷እርሱ አባታችን ነውና፤ እኛም የማሰማርያው ሕዝብ፣ በእጁ ሥር ያለን መንጋ ነን። ዛሬ ድምፁን ብትሰሙ፣ ⁸በመሪባ እንዳደረጋችሁ፣ በምድረ በዳ በማሳ በነበረው ቀን እንደ ሆነው፣ ልባችሁን አታደንድኑ፤ ^a a v8 መሪባና ማሳ፦ እስራኤል ውሃ በጠየቀበትና እግዚአብሔርን በፈተነበት በሲና ምድረ በዳ የሚገኙ ስፍራዎች ናቸው (ዘፀአት 17፥1-7)።

⁹በዚያ አባቶቻችሁ ፈተኑኝ፤ ሥራዬን አይተው ሳሉ ሞከሩኝ። ¹⁰ያን ትውልድ አርባ ዓመት አዘንሁበት፤ እንዲህም አልሁ፤ “ልባቸው የሚስት ሕዝብ ናቸው፤ መንገዴንም አላወቁም።” ¹¹ስለዚህ በቍጣዬ፣ “ወደ ዕረፍቴ ከቶ አይገቡም” ብዬ ማልሁ። ^b b v11 የዕብራውያን መጽሐፍ ይህን ማስጠንቀቂያ አንሥቶ፣ አባታችን የሚሰጠው ዕረፍት ፍጹም በኢየሱስ እንደሚገኝ ያሳያል፤ ይህም ከትግል ዕረፍት ነው፤ በእምነት የሚገባበት እንጂ ከቶ በደነደነ ልብ አይደለም።