መዝሙር 94

94 ¹ፍትሕን የምታመጣ አባታችን ሆይ፣ አባታችን ሆይ፤ ፍትሕን የምታመጣ አባታችን ሆይ፣ ተገለጥ! ²የምድር ዳኛ ሆይ፣ ተነሥ፤ ለትዕቢተኞች የሚገባቸውን ክፈላቸው። ³ክፉዎች እስከ መቼ፣ አባታችን ሆይ፤ ክፉዎች እስከ መቼ ይፈነጥዛሉ?

⁴የትዕቢት ቃላትን ያፈሳሉ፤ ክፋት የሚያደርጉ ሁሉ ይመካሉ። ⁵ሕዝብህን ይጨፈጭፋሉ፣ አባታችን ሆይ፤ ርስትህንም ይጨቍናሉ። ⁶መበለቲቱንና መጻተኛውን ይገድላሉ፤ አባት የሌላቸውንም ይገድላሉ። ⁷እንዲህ ይላሉ፤ “እግዚአብሔር አያይም፤ የያዕቆብ አምላክ አያስተውልም።”

⁸እናንተ በሕዝቡ መካከል ያላችሁ አእምሮ የሌላችሁ፣ አስተውሉ፤ እናንተ ሞኞች፣ መቼ ጠቢባን ትሆናላችሁ? ⁹ጆሮን የተከለ አይሰማምን? ዐይንን የሠራ አያይምን? ¹⁰አሕዛብን የሚገሥጽ፣ ሰውን እውቀት የሚያስተምር እርሱ አይቀጣቸውምን? ¹¹አባታችን የሰውን ሐሳብ፣ ከንቱ እስትንፋስ ብቻ እንደሆነ ያውቃል።

¹²አባታችን ሆይ፣ የምትገሥጸው፣ ከሕግህም የምታስተምረው ሰው ብፁዕ ነው፤ ¹³ከመከራ ቀናት ዕረፍትን ትሰጠዋለህ፤ ለክፉው ጕድጓድ እስኪቈፈር ድረስ። ¹⁴አባታችን ሕዝቡን አይተውምና፤ ርስቱንም አይጥልም። ¹⁵ፍትሕ ወደ ጻድቃን ይመለሳልና፤ ልበ ቅኖችም ሁሉ ይከተሉታል።

¹⁶በክፉዎች ላይ ስለ እኔ ማን ይነሣል? ክፋት በሚያደርጉ ላይ ስለ እኔ ማን ይቆማል? ¹⁷አባታችን ረዳቴ ባልሆነ ኖሮ፣ ነፍሴ ፈጥና በሞት ዝምታ ውስጥ በተቀመጠች ነበር። ¹⁸“እግሬ ተንሸራተተ” ባልሁ ጊዜ፣ አባታችን ሆይ፣ ምሕረትህ ደገፈኝ። ¹⁹ጭንቀት በውስጤ በበዛ ጊዜ፣ መጽናናትህ ነፍሴን ደስ አሰኛት።

²⁰ግፍን በሕግ የሚጽፍ የክፋት ዙፋን ከአንተ ጋራ ይተባበራልን? ²¹በጻድቅ ነፍስ ላይ ይተባበራሉ፤ ንጹሑንም ለሞት ይፈርዳሉ። ²²አባታችን ግን አምባዬ ሆኖኛል፤ አባታችንም የመጠጊያዬ ዐለት ሆኖኛል። ²³ኀጢአታቸውን በእነርሱ ላይ ይመልሳል፤ ስለ ክፋታቸውም ያጠፋቸዋል፤ አባታችን ያጠፋቸዋል።